Surya Bonaly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Surya Bonaly
Surya Bonaly (2007)
Surya Bonaly (2007)
Reprezentacja  Francja
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1973
Nicea
Wzrost 156 cm
Konkurencja Solistki
Trener Didier Gailhaguet, Annick Gailhaguet, Andrée Brunet, Suzanne Bonaly, Tatjana Tarasowa, Alain Giletti
Klub CSG Pralognan
AC Boulogne Billancourt
Lokalizacja treningowa Marlborough
Zakończenie kariery 1998
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa świata
Srebro
Praga 1993 solistki
Srebro
Chiba 1994 solistki
Srebro
Birmingham 1995 solistki
Mistrzostwa Europy
Złoto
Sofia 1991 solistki
Złoto
Lozanna 1992 solistki
Złoto
Helsinki 1993 solistki
Złoto
Kopenhaga 1994 solistki
Złoto
Dortmund 1995 solistki
Srebro
Sofia 1996 solistki
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Budapeszt 1991 solistki
Srebro
Colorado Springs 1990 solistki
Brąz
Sarajewo 1989 solistki

Surya Bonaly (ur. 15 grudnia 1973 w Nicei) – francuska łyżwiarka figurowa, startująca w konkurencji solistek. Uczestniczka igrzysk olimpijskich (1992, 1994, 1998), trzykrotna wicemistrzyni świata (1993–1995), pięciokrotna mistrzyni Europy (1991–1995), mistrzyni świata juniorów (1991) oraz 9-krotna mistrzyni Francji (1989–1997). Zakończyła karierę amatorską w 1998 roku, a następnie kontynuowała występy profesjonalne i rozpoczęła karierę trenerską w Minnesocie.

W 1998 roku zapisała się w historii jako jedyna łyżwiarka figurowa, która na igrzyskach olimpijskich wykonała salto w tył (tzw. backflipa), lądując na jednej łyżwie[1]. Jest to element łyżwiarski zakazany przez Międzynarodową Unię Łyżwiarską (ISU) od 1976 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Bonaly została jedną z pierwszych czarnoskórych łyżwiarek figurowych, które odniosły sukces na arenie międzynarodowej. Surya Bonaly, dziewięciokrotna mistrzyni Francji aż pięć razy zdobyła mistrzostwo Europy, co uczyniło ją jedną z najbardziej utytułowanych łyżwiarek w Europie. Oprócz tego regularnie stawała na podium zawodów międzynarodowych. Wśród wielu osiągnięć Bonaly zabrakło złotego medalu mistrzostw świata i medalu olimpijskiego. Trzykrotnie została wicemistrzynią świata, choć nie brakowało opinii, że brak złotego medalu był wyrazem dyskryminacji[1]. Na mistrzostwach świata 1994 w Chibie złoty medal przegrała z Japonką Yuka Satō. Sędziowie złoto przyznali Japonce, z czym Bonaly nie mogła się pogodzić[1]. Była tak zdenerwowana, że zaprotestowała przeciwko decyzji sędziów, odmawiając stanięcia na podium i ściągając srebrny medal z szyi[1].

Startowała na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich trzykrotnie. Po raz pierwszy w 1992 w Albertville, gdzie zajęła 5. miejsce. W części programu dowolnego Bonaly wykonała improwizowaną choreografię w której jako pierwsza kobieta podjęła próbę skoku w zawodach poczwórnego toe loopa, którego nie dokręciła i wylądowała zbyt wcześnie w dziwnej pozycji[2]. Dwa lata później, na igrzyskach w Lillehammer uplasowała się tuż za podium. Jednak największą sławę przyniósł jej występ na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 w Nagano. Jej występ na ostatnich igrzyskach stał pod znakiem zapytania z powodu kontuzji ścięgna Achillesa, którego nabawiła się tuż przed Olimpiadą. Ostatecznie Bonaly wystąpiła w Nagano, jednak po programie krótkim zajmowała dopiero 6. miejsce[3]. Trenerzy ostrzegali ją, aby nie wykonywała w programie dowolnym niedozwolonych elementów łyżwiarskich, ale Bonaly zadecydowała inaczej. Gdy zdała sobie sprawę, że nie ma szansy na zdobycie olimpijskiego medalu wykonała salto w tył lądując na jednej łyżwie (tzw. backflip)[3]. Jest to element łyżwiarski zakazany przez Międzynarodową Unię Łyżwiarską (ISU) od 1976 roku dlatego Bonaly otrzymała punkty karne i ostatecznie zakończyła zawody olimpijskie na 10. miejscu. Po igrzyskach zakończyła karierę amatorską, a swoim backflipem zapisała się w historii igrzysk olimpijskich oraz łyżwiarstwa figurowego.

Kariera profesjonalna i trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery amatorskiej występowała regularnie w rewiach łyżwiarskich do 2007 roku. W 2016 roku rozpoczęła pracę jako trenerka łyżwiarstwa w Minnesocie[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Surya Bonaly urodziła się w Nicei. Oryginalnie miała na imię Claudine, zaś imię Surya nadali jej rodzice adopcyjni Suzanne i Georges Bonaly. W czasie kariery łyżwiarskiej do mediów przekazano informację o jej pochodzeniu z wyspy Reunion na Oceanie Indyjskim, co w późniejszym czasie okazało się fikcyjną historią przekazaną przez jej rodziców, mającą wywołać zainteresowanie mediów „egzotycznym” pochodzeniem ich córki. Jej matka Suzanne, była nauczycielka wychowania fizycznego, była bardzo zdeterminowana, aby jej córka osiągnęła sukces sportowy. Nieodstępowała jej na krok podczas przygotowań i wywierała na córce oraz jej trenerach dużą presję[2].

W styczniu 2004 roku otrzymała obywatelstwo amerykańskie[4]. 18 września 2016 roku zaręczyła się z trenerem łyżwiarskim Pete Biverem[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Surya Bonaly (2009)
Surya Bonaly na zawodach Nations Cup 1992
Zawody 87–88 88–89 89–90 90–91 91–92 92–93 93–94 94–95 95–96 96–97 97–98
Międzynarodowe
Igrzyska olimpijskie 5 4 10
Mistrzostwa świata 10 9 5 11 2 2 2 5
Mistrzostwa Europy 8 4 1 1 1 1 1 2 9 6
Nations Cup 1
NHK Trophy 2 1 1 2 4
Cup of Russia 4
Skate America 6 5 3 2 1 4
Skate Canada International 7 1 3
Trophée de France 7 1 1 5 1 1 1 3
Nebelhorn Trophy 2 1
Piruetten 4
Igrzyska dobrej woli 3 1
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe
Mistrzostwa Świata Juniorów 14 3 2 1
Krajowe
Mistrzostwa Francji 4 1 1 1 1 1 1 1 1 1 2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d 20 lat temu Surya Bonaly nie zdobyła medalu olimpijskiego, ale i tak zapisała się w historii (pol.). Onet, 2018-02-23. [dostęp 2018-09-05].
  2. a b c Susan Du: Figure skating's bad-girl star Surya Bonaly makes new life in Minnesota (ang.). City Pages, 2016-09-07. [dostęp 2018-09-05].
  3. a b Dvora Meyers: No, The Backflip Was Not Banned In Figure Skating Because Of Surya Bonaly (ang.). Deadspin, 2018-02--12. [dostęp 2018-09-05].
  4. a b Chris Spargo: How French figure skater Surya Bonaly has swapped Paris for a quiet life in MINNESOTA, 18 years after captivating the world with a back flip at the Olympics (ang.). Mail Online, 2016-12-31. [dostęp 2018-09-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]