Sześć sigma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powszechnie używany symbol „Sześć sigma”.

Sześć Sigma (ang. Six Sigma) jest to metoda zarządzania jakością wprowadzona w Motoroli w połowie lat 80 przez Boba Galvina (syn założyciela firmy) oraz Billa Smitha[potrzebny przypis]. Za to osiągnięcie w 1988 Motorola otrzymała Amerykańską Nagrodę Jakości im. M. Baldridge’a[1]. Obecnie metoda ta (lub jej pochodne) używana jest w koncernach takich jak GE[2], 3M[3], Honeywell[4], Rockwell Automation[5], Alstom[potrzebny przypis], Raytheon[6], HP[potrzebny przypis], Philips[potrzebny przypis], ABB[7], TRW Automotive[8] i Microsoft[potrzebny przypis]. W 2000 roku Fort Wayne w Indianie został pierwszym miastem używającym sześć sigma do zarządzania miastem[9].

W statystyce sigma oznacza odchylenie standardowe zmiennej. Sześć sigm oznacza odległość sześciu odchyleń standardowych od wartości centralnej rozkładu (np. średniej arytmetycznej dla rozkładu normalnego) w lewo i prawo. Analitycznie ujmując obszar sześciu sigm w lewo i prawo od średniej arytmetycznej w rozkładzie normalnym wyznacza prawdopodobieństwo 3,4 wystąpień poza tym przedziałem na 1 milion możliwości.

W metodzie six sigma przyjmuje się, że defekty w procesach występują z pewnym prawdopodobieństwem, które można opisać rozkładami statystycznymi. Celem biznesowym na poziomie six sigma jest zatem zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia defektów do 3,4 (trzech i czterech dziesiątych) defektu na milion okazji. W ten sposób podejście six sigma może prowadzić do zwiększenia powtarzalności procesów (stabilności).

Uzasadnienie sześciu odchyleń od średniej[edytuj]

Wykres rozkładu normalnego, na którego podstawach jest oparty model Six Sigma. Grecka litera σ pokazuje odległość na osi x pomiędzy średnią arytmetyczną µ, a punktem przegięcia. Im większa odległość tym większy jest rozrzut wyników. Dla czerwonej krzywej na wykresie wartość średnia wynosi 0 (µ = 0) i σ = 1. Inne kolory pokazują inne wartości µ i σ.

Wartość akurat sześciu sigm, a nie 3 lub 4 została wyznaczona empirycznie. Stwierdzono, że ponieważ procesy składają się z setek kroków i w każdym kroku możliwe jest wygenerowanie defektu, to prawdopodobieństwo, że cały proces wytworzy dobry produkt za pierwszym razem jest zależne od iloczynu prawdopodobieństw prawidłowego wykonania poszczególnych kroków. Przykładowo przy dwóch krokach i szansie popełnienia błędu 0,1 na każdym kroku, prawdopodobieństwo wypuszczenia dobrego produktu wynosi 0,9 * 0,9 = 0,81. Przy trzech krokach 0,9 * 0,9 * 0,9 = 0,729. Łatwo sobie wyobrazić, że jeżeli mamy 100 lub więcej kroków w procesie, to prawdopodobieństwo wypuszczenia dobrego produktu dramatycznie spada - . Zatem, aby poprawić szanse, należy zwiększyć prawdopodobieństwo na każdym kroku. Empirycznie ustalono, że nawet dla bardzo złożonych procesów przy przyjęciu poziomu 6 sigma na każdym kroku uzyskuje się dużą szansę wypuszczenia produktów dobrych za pierwszym razem.

Te wartości promował Mikey Harry około roku 1980, wyprowadził je z obserwacji i praktyki, a nie z teoretycznych danych. Używa się ich jako modelu zmian, gdyż defekty produkcyjne często nie podlegają rozkładowi normalnemu. Wtedy do obliczeń ilości potencjalnych wad nie używa się odchylenia standardowego, a parametrów zmienności właściwych innym typom rozkładów statystycznych.

Donald J. Wheeler uważa iż przesunięcie 1,5 jest niewłaściwe, argumentuje iż takie praktyki transformują proces 4,5 sigma (3,4 DPMO) w 6 sigma. Jednak takie argumenty są właściwe jedynie dla danych krótkookresowych, gdyż tylko wtedy 1,5 jest odejmowany od wyniku. Gdy wynik 3,4 DPMO wskazuje na proces o wartości 3 sigma, a nie 6 sigma. W przypadku danych długookresowych przesunięcie procesu zostało wliczone i nic więcej się nie odejmuje.

DMAIC[edytuj]

W podejściu Six Sigma zakłada się, że zmiany w procesach realizowane są za pomocą projektów optymalizacyjnych. Projekty te mają z góry ustalony cykl życia:

  1. Define
  2. Measure
  3. Analize
  4. Improve
  5. Control

Stąd nazwa takiego projektu - DMAIC.

Krytyka[edytuj]

Brak oryginalności[edytuj]

Joseph Juran opisał Sześć sigma, jako „podstawową wersję poprawy jakości”. „Nie ma tutaj nic nowego”, zaadoptowano „ekstrawaganckie pojęcia jak pasy z różnymi kolorami”[10].

Wątpliwe zyski[edytuj]

Fortune umieścił artykuł, według którego z 58 wielkich spółek, które wprowadziły Sześć sigma, 91 procent opuściło ranking S&P 500[11].

Spadek zadowolenia pracowników[edytuj]

Robert Nardelli, dyrektor generalny Home Depot powiedział, że „wzrosła opłacalność, ale spadło morale pracowników”[12].

Tłumienie innowacyjności[edytuj]

Steven Boyd, były pracownik naukowy firmy 3M zaznacza, że Sześć sigma tłumi innowacyjność a jej jedynym celem jest tylko „stworzenie produktu, który będzie przynosił zyski”[13].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]