KAI T-50 Golden Eagle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z T-50 Golden Eagle)
Skocz do: nawigacja, szukaj
KAI T-50 Golden Eagle
Samolot T-50 w barwach Black Eagles
Samolot T-50 w barwach Black Eagles
Dane podstawowe
Państwo  Korea Południowa
Producent Korea Aerospace Industries
Typ samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja metalowa ze stopów aluminium
Załoga 2
Historia
Data oblotu 20 sierpnia 2002
Liczba wypadków
 • w tym katastrof

2
Dane techniczne
Napęd 1 silnik turboodrzutowy General Electric F404
Ciąg 53,07 kN
Wymiary
Rozpiętość 9,17 m
Długość 12,98 m
Wysokość 4,78
Powierzchnia nośna 26,00 m²
Masa
Własna 6350 kg
Użyteczna 6700 kg
Startowa 13 470 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1,5 Mach
Pułap 14 630 m
Zasięg 1851 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Korea Południowa (80 sztuk)
Indonezja (16 sztuk)
Filipiny (12 sztuk)
Tajlandia (4 sztuki)
Irak (24 sztuki)

KAI T-50 Golden Eagle (kor. 골든이글) – południowokoreański samolot szkolno-bojowy produkowany od 2002 przez Korea Aerospace Industries z siedzibą w Sach'ŏn, w Korei Południowej, przy współpracy z amerykańskim koncernem Lockheed Martin. Jedna z najnowocześniejszych obecnie maszyn szkolno-bojowych na świecie.

Samolot był kandydatem do zakupu przez Siły Powietrzne jako samolot szkolenia zaawansowanego dla pilotów polskich samolotów wielozadaniowych F-16 Jastrząb. Oprócz koreańskiego T-50 do przetargu wystartował BAE Hawk oraz Alenia Aermacchi M-346 Master. 12 grudnia 2013 Irak podpisał kontrakt na 24 samoloty oznaczone T-50IQ, które mają być zbliżone do wersji bojowej FA-50[1].

Użytkownicy[edytuj]

 Korea Południowa
 Indonezja
  • Indonezyjskie Siły Powietrzne zamówiły w maju 2011 roku 16 T-50[3][4], mają zastąpić samoloty szkolne Hawk Mk 53[5]. Dostawy zrealizowano od września 2013 do stycznia 2014 roku[6]. Ostatnie z zamówionych maszyn, dwa samoloty dostarczono 27 stycznia 2014 roku[7].
 Filipiny
  • Filipińskie Siły Powietrzne kupiły dwanaście sztuk samolotów F/A-50PH. Oblot pierwszej z zamówionych maszyn odbył się 19 czerwca 2015 roku. Do końca 2016 roku koreański producent ma dostarczyć wszystkie samoloty. Zakup tego typu maszyn przez Filipiny związany jest agresywną polityką Chin w regionie i dynamicznym wyścigiem zbrojeń zapoczątkowanym przez to państwo. Eksploatacja F/A-50 ma umożliwić filipińskim pilotom przygotowanie się do przejęcia w przyszłości docelowych, wielozadaniowych samolotów bojowych[8].
 Tajlandia
  • Królewskie Tajskie Siły Powietrzne zakupiły cztery maszyny T-50TH wraz z pakietem szkoleniowym i logistycznym. Stosowna umowa została podpisana 17 września 2015 roku. Samoloty zastąpią wykorzystywane wcześniej w celach szkoleniowych maszyny Aero L-39ZA Albatros. Z produktem koreańskim rywalizował chiński Hongdu L-15, ale nie znalazł uznania w oczach tajskich decydentów. W umowie jest opcja na zakup kolejnych 20 maszyn a całość ma zostać zrealizowana w przeciągu 30 miesięcy od podpisania kontraktu[9][10][11].
 Irak
  • Irackie Siły Powietrzne W 2013 roku podpisano kontrakt z Korea Aerospace Industries na 24 egzemplarze samolotów T-50IQ za 1,1 miliarda USD. Maszyny maja być używane przede wszystkim do szkolenia pilotów F-16IQ oraz jako lekkie maszyny szturmowe[12].

Niezrealizowana sprzedaż[edytuj]

 Uzbekistan
  • Uzbekistańskie Siły Powietrzne negocjowały zakup dwunastu maszyn T-50, jednak jak 25 października 2015 roku podała południowokoreańska prasa, sprzedaż samolotów do tego kraju została zablokowana przez administrację Stanów Zjednoczonych. Powodami decyzji mają być obawy o dostanie się amerykańskich technologii użytych w konstrukcji samolotu w ręce Rosji, najbliższego sojusznika Uzbekistanu oraz możliwość naruszenia równowagi sił w regionie[13].

Wypadki[edytuj]

  • 15 listopada 2012 - samolot T-50B koreańskich sił powietrznych rozbił się o zbocze górskie w prowincji Gangwon w Korei Południowej. W katastrofie zginął pilot. Maszyna została utracona[14]. Przyczyną katastrofy był błąd obsługi naziemnej przed startem[15].
  • 28 sierpnia 2013 w pobliżu macierzystej bazy w Gwangju rozbił się szkolny T-50, zginęło dwóch członków załogi[16].

Podobne maszyny[edytuj]

Przypisy

  1. Greg Waldron: Iraqi air force orders 24 KAI T-50s (ang.). flightglobal.com, 12 grudnia 2013. [dostęp 13 września 2016].
  2. Zdjęcie
  3. Indonezja kupuje koreańskie samoloty za $400 mln. Joongangdaily.joins.com (2011-05-26). dostęp 2011-06-05
  4. Sung-Ki, Jung. "Indonezja gotowa kupić 16 treningowych T-50". Defense News, 26 May 2011.
  5. T-50 Perkuat TNI AU. AntaraNews.com (2011-04-09). Dostęp on 2011-06-05.
  6. Indonesia deploys 16 S. Korean T-50 Golden Eagle fighter jets.
  7. Indonezyjskie T-50i Golden Eagle w komplecie, "Lotnictwo", nr 3 (2014), s. 5, ISSN 1732-5323
  8. Oblot pierwszego filipińskiego F/A-50PH Golden Eagle, „Lotnictwo”, nr 8 (2015), s. 6, ISSN 1732-5323
  9. Tajlandzkie zakupy, „Lotnictwo”, nr 11 (2015), s. 4, ISSN 1732-5323
  10. Tajlandia zamówiła 4 T-50
  11. KAI will export T-50s to Thailand
  12. Irak wybrał koreańskie samoloty T-50 w bojowo-szkolnej wersji.
  13. Nie każdy może kupić T-50 Golden Eagle, „Lotnictwo Aviation International”, nr 4 (2015), s. 5, ISSN 2450-1298
  14. Hou Qiang: S. Korean jet crashes into mountain: report (ang.). Xinhua. [dostęp 2012-11-15].
  15. Accident KAI T-50B Golden Eagle , 15 Nov 2012
  16. 28-AUG-2013 KAI T-50 Golden Eagle 07-015.

Bibliografia[edytuj]

  • David Rendall: Jane's: Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2001. ISBN 83-7150-819-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]