Roman Sykała

Roman Sykała
Data i miejsce urodzenia	9 listopada 1923 ; Zamość
Data i miejsce śmierci	20 września 1972 ; Łódź
Zawód	aktor, reżyser teatralny, dyrektor teatru
	Odznaczenia

Ten artykuł od 2022-08 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Roman Sykała (ur. 9 listopada 1923 w Zamościu, zm. 20 września 1972 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser i dyrektor teatru.

Życiorys

W czasie II wojny światowej walczył w BCh i AK.

W latach 1949–1953 był stypendystą Instytutu Sztuki Teatralnej w Leningradzie. Kierownik artystyczny (1959–1972) i dyrektor (1965–1972) Państwowego Teatru Powszechnego w Łodzi^[1], dyrektor Teatru 7.15 w Łodzi (1958-1959) oraz Teatru Polskiego w Poznaniu (1956-1958). Wykładowca w łódzkiej filmówce (w latach 1969–1972 dziekan wydziału aktorskiego).

W 1968 roku otrzymał Nagrodę Miasta Łodzi w dziedzinie upowszechnienia kultury (wraz z Jerzym Niteckim, Władysławem Orłowskim, Tadeuszem Szewerą i Markiem Wawrzkiewiczem – zespół odpowiedzialny za opracowanie i zrealizowanie widowiska Idąc tysiącleciem, widowiska plenerowego Ballada partyzancka oraz widowiska Dni, które wstrząsnęły światem)^[2]^[3].

Pochowany jest na cmentarzu na Zarzewie w Łodzi.

Teatr

Teatr Dramatyczny we Wrocławiu (1953−1954)
Teatr Powszechny w Łodzi (1954–1955)
Estrada Satyryczna w Łodzi (1955)
Teatr Polski w Poznaniu (1956-1958 – dyrektor)
Teatr 7.15 w Łodzi (1958-1959 – dyrektor)
Teatr Powszechny w Łodzi (1959–1972 – kierownik artystyczny, 1965–1972 – dyrektor)

Filmografia

Samochodzik i templariusze reż. Hubert Drapella – Jubiler
Raj na ziemi reż. Zbigniew Kuźmiński – Major
Doktor Ewa odc. 7, reż. Henryk Kluba – Profesor
Czterej pancerni i pies odc. 14, 15 i 19, reż. Konrad Nałęcki – Polski pułkownik
Ostatni świadek reż. Jan Batory – Kierownik hotelu
Stawka większa niż życie odc. 12, reż. Andrzej Konic – Standartenführer Müller
Przygoda z piosenką reż. Stanisław Bareja – Właściciel rewii "Mascotte
Kochajmy Syrenki reż. Stanisław Bareja – Wikciak
Bicz Boży reż. Maria Kaniewska – Przewodniczący Rady Narodowej
Popioły reż. Andrzej Wajda – Hajduk
Pierwszy pawilon reż. Janusz Majewski – Prof. Franto
Lekarstwo na miłość reż. Jan Batory – Kasjer
Kapitan Sowa na tropie odc. 2, reż. Stanisław Bareja – Damon
Panienka z okienka reż. Maria Kaniewska – Klucznik
Ostatni kurs reż. Jan Batory – Dyrektor
Komedianty reż. Maria Kaniewska – Szczerbiec
Don Gabriel (reż. Ewa i Czesław Petelscy) jako gestapowiec

Przypisy

↑ Teatr Powszechny w Łodzi [online], powszechny.pl [dostęp 2024-10-27] .
↑ Nagrody Miasta Łodzi. „Dziennik Łódzki”. Rok VXIII, Nr 16 (6561), s. 4, Piątek, 19 stycznia 1968. Zob. wersję zdygitalizowaną w Bibliotece Cyfrowej „Regionalia Ziemi Łódzkiej”: Dziennik Łódzki. 1968-01-19 R. 23 nr 16.
↑ Nagrody Miasta Łodzi. Biuletyn informacji publicznej - BIP ŁÓDŹ (bip.uml.lodz.pl). [dostęp 2022-08-26].

Linki zewnętrzne

Roman Sykała w bazie filmpolski.pl
Roman Sykała (autor), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2021-04-09] .
Roman Sykała na zdjęciach w bibliotece Polona

[1] Teatr Powszechny w Łodzi [online], powszechny.pl [dostęp 2024-10-27] .

[DŁ1968(6561)-2] Nagrody Miasta Łodzi. „Dziennik Łódzki”. Rok VXIII, Nr 16 (6561), s. 4, Piątek, 19 stycznia 1968. Zob. wersję zdygitalizowaną w Bibliotece Cyfrowej „Regionalia Ziemi Łódzkiej”: Dziennik Łódzki. 1968-01-19 R. 23 nr 16.

[bipNMŁ-3] Nagrody Miasta Łodzi. Biuletyn informacji publicznej - BIP ŁÓDŹ (bip.uml.lodz.pl). [dostęp 2022-08-26].

[1]

[2]

[3]