Teodor Donimirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teodor Donimirski (ur.25 października 1805 w Telkwicach, zm. 1 maja 1884 w Telkwicach) – ziemianin, polski działacz społeczny, brat Piotra Alkantarego.

Ukończył gimnazjum w Braniewie, a następnie studiował prawo i administrację we Wrocławiu, Bonn i Berlinie. Po studiach pracował w administracji państwowej i sądownictwie w Kwidzynie. Był deputowanym Pruskiego Sejmu Prowincjonalnego, w 1847 r. do Zjednoczonego Sejmu, wreszcie do Parlamentu Związku Północnoniemieckiego (1867)[1].

W 1848 został jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Prus Zachodnich w Chełmnie (w latach 1862-1884 prezes tej organizacji). Propagował nowoczesne formy gospodarowania poprzez założone w 1865 Towarzystwo Rolnicze Ziemi Malborskiej oraz corocznie zwoływane w Toruniu sejmiki gospodarcze. Współzałożyciel i udziałowiec Banku Kredytowego Donimirski-Kalkstein-Łyskowski i Spółka w Toruniu. Instytucja ta zajmowała się przede wszystkim kredytowaniem zagrożonych gospodarstw rolnych, a z czasem stała się bankiem centralnym dla ogółu banków ludowych na Pomorzu.

Zaangażował się także w walkę narodowowyzwoleńczą udzielając szerokiej pomocy powstańcom styczniowym.

Przypisy

  1. B. Haunfelder, K. E. Pollmann, Reichstag des Norddeutschen Bundes 1867–1870, Düsseldorf 1989, s. 394.