Tichon (Czyżewski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tichon
Stepan Czyżewski
Biskup iwano-frankowski i kołomyjski
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1947
Malatynce
Data śmierci 14 lipca 2018
Biskup iwano-frankowski i kołomyjski
Okres sprawowania 2014–2018
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia iwano-frankowska
Śluby zakonne marzec 1990
Diakonat 17 czerwca 1973
Prezbiterat 7 lipca 1991
Nominacja biskupia 23 grudnia 2014
Chirotonia biskupia 28 grudnia 2014
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 grudnia 2014
Miejscowość Kijów
Miejsce Monaster św. Pantelejmona
Konsekrator Onufry (Berezowski)
Współkonsekratorzy Włodzimierz (Kantarian), Teodor (Hajun), Antoni (Pakanycz), Sergiusz (Hensycki), Melecjusz (Jehorenko), Ireneusz (Semko), Pantelejmon (Łuhowy), Serafin (Demianiw), Aleksander (Nesterczuk), Teodozjusz (Snihiriow), Klemens (Weczeria), Warsonofiusz (Stolar), Mikołaj (Pocztowy), Euzebiusz (Dudka)

Tichon, imię świeckie Stepan Czyżewski (ur. 31 sierpnia 1947 w Malatyncach, zm. 14 lipca 2018[1]) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był absolwentem technikum nr 1 w Czerniowcach. W latach 1971–1973 pracował jako tokarz. Święcenia diakońskie przyjął 17 czerwca 1973 z rąk biskupa smoleńskiego i wiaziemskiego Teodozjusza i przez kolejne cztery lata służył jako diakon w soborze katedralnym w Smoleńsku. Następnie od 1977 do 1987 służył w soborze św. Mikołaja w Czerniowcach, od 1979 jako protodiakon. Równocześnie w trybie zaocznym uczył się w seminarium duchownym w Moskwie, które ukończył w 1987[2].

W 1987 został skierowany do pracy duszpasterskiej w soborze św. Mikołaja w Nowym Jorku. Również w Stanach Zjednoczonych, w marcu 1990, w monasterze św. Tichona Zadońskiego w South Canaan, złożył wieczyste śluby mnisze, które przyjął od niego biskup sierpuchowski Klemens, nadając mu imię zakonne Tichon. 7 lipca 1991 przyjął w soborze św. Mikołaja w Nowym Jorku święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa klińskiego Makarego. Od lipca 1991 do grudnia 1992 był proboszczem nowojorskiego soboru, od października 1991 z godnością ihumena[2].

Od stycznia 1993 służył w soborze Św. Ducha w Czerniowcach, od kwietnia 1994 jako archimandryta. Następnie od 2001 do 2010 służył w jurysdykcji Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w Kanadzie. Od 2010 do 2014 ponownie zaliczał się do duchowieństwa eparchii czerniowiecko-bukowińskiej[2].

Nominację biskupią otrzymał na posiedzeniu Świętego Synodu Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w dniu 23 grudnia 2014, zaś jego chirotonia biskupia odbyła się pięć dni później[2]. Objął wówczas katedrę iwano-frankowską[2].

Zmarł w 2018 r., w czasie pobytu w Grecji[1][3]. Został pochowany w Czerniowcach, na cmentarzu monasteru Narodzenia Matki Bożej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Pantelejmon (Łuhowy)
Biskup iwano-frankowski i kołomyjski
2014 – 2018
Następca
p.o. arcybiskup lwowski i halicki Filaret (Kuczerow)