Łazarz (Szweć)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łazarz
Лазар
Rostysław Szweć
Ростислав Швець
Metropolita symferopolski i krymski
Ilustracja
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1939
Komaryn
Metropolita symferopolski i krymski
Okres sprawowania od 1992
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia symferopolska i krymska
Śluby zakonne 1 kwietnia 1980
Diakonat 5 marca 1972
Prezbiterat 12 marca 1972
Chirotonia biskupia 18 kwietnia 1980
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 kwietnia 1980
Miejscowość Kijów
Miejsce Sobór św. Włodzimierza
Konsekrator Filaret (Denysenko)

Łazarz, imię świeckie Rostysław Szweć (ur. 22 kwietnia 1939 w Komarynie) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił jako posłusznik do skitu Św. Ducha podległego ławrze Poczajowskiej, następnie przeniósł się do monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczach. W 1957 rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Mińsku, którą przerwał na okres 1958–1961 w celu odbycia zasadniczej służby wojskowej. W 1964 ukończył seminarium duchowne w Odessie, zaś cztery lata później – wyższe studia teologiczne w Leningradzkiej Akademii Duchownej[1].

5 marca 1972 został wyświęcony na diakona, zaś tydzień później – na kapłana. Służył w soborze św. Włodzimierza w Kijowie oraz w żeńskim monasterze Opieki Matki Bożej w tym samym mieście do 1978, gdy został skierowany do eparchii argentyńskiej i południowoamerykańskiej. Otrzymał wówczas godność protoprezbitera[1].

1 kwietnia 1980 złożył wieczyste śluby zakonne, 7 kwietnia tego samego roku otrzymał godność archimandryty. 18 kwietnia 1980 miała miejsce jego chirotonia na biskupa argentyńskiego i południowoamerykańskiego, w czasie której otrzymał również godność egzarchy Ameryki Środkowej i Południowej[1].

W 1985 otrzymał godność arcybiskupa i został przeniesiony do eparchii iwano-frankiwskiej. Jednak jeszcze w tym samym roku ponownie skierowano go do eparchii argentyńskiej, gdzie pozostawał przez kolejne cztery lata. W 1989 mianowany biskupem tarnopolskim i krzemienieckim, w 1991 odeskim i izmaelskim, w 1992 – symferopolskim i krymskim[1]. Na początku lat 90. XX wieku popierał dążenia metropolity kijowskiego Filareta do autokefalizacji Kościoła prawosławnego na Ukrainie, co stało się przyczyną jego usunięcia z eparchii odeskiej, której duchowieństwo masowo opowiadało się przeciwko tej koncepcji[2].

Od 2002 nosi tytuł metropolity. W 2012 mianowany stałym członkiem Świętego Synodu Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego[3].

W czasie kryzysu krymskiego wzywał mieszkańców Krymu do spokoju i zachowania jedności[4].

30 lipca 2017 podczas uroczystości z okazji święta floty Federacji Rosyjskiej błogosławił na Krymie rosyjską Flotę Czarnomorską[5]. Dzień wcześniej jego podwładni duchowni udzielili błogosławieństwa także pracownikom jednego z utworzonych na Krymie oddziałów Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB)[6][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Platon (Udowienko)
Biskup argentyński i południowoamerykański
1980 – 1985
Następca
Makary (Swystun)
Poprzednik
Makary (Swystun)
Biskup iwano-frankowski
1985
Następca
Makary (Swystun)
Poprzednik
Makary (Swystun)
Biskup argentyński i południowoamerykański
1985 – 1989
Następca
Marek (Petrowcy)
Poprzednik
Marek (Petrowcy)
Biskup tarnopolski
1989 – 1991
Następca
Sergiusz (Hensycki)
Poprzednik
Leoncjusz (Gudimow)
Biskup odeski
1991 – 1992
Następca
Agatangel (Sawwin)
Poprzednik
Bazyli (Złatolinski)
Biskup symferopolski i krymski
od 1992
Następca
Nadal sprawuje urząd