Timor Wschodni na letnich igrzyskach olimpijskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Timor Wschodni na letnich igrzyskach olimpijskich

Flaga Timoru Wschodniego

Skrót IOC TLS (od 2004)
Pierwszy start Flaga Olimpijska 2000 (jako Niezależni Sportowcy Olimpijscy) IOA
Timor Wschodni 2004 (jako reprezentacja kraju)
Sportowców (dyscyplin) 7 (3)
Najmłodszy sportowiec Calisto da Costa (21 lat 220 dni) - IO 2000
Najstarszy sportowiec Agueda Amaral (32 lata 77 dni) - IO 2004
Najwięcej startów na IO 2 - Agueda Amaral (2000, 2004)
Złoci medaliści
Srebrni medaliści
Brązowi medaliści

Reprezentanci Timoru Wschodniego występują na letnich igrzyskach olimpijskich nieprzerwanie od 2000 roku.

Organizacją udziału reprezentacji Timoru Wschodniego w igrzyskach olimpijskich, a także upowszechnianiem idei olimpijskiej i promocją sportu zajmuje się Comitê Olímpico Nacional de Timor‑Leste, którego przewodniczącym jest João Carrascalão[1].

Timor Wschodni (do 1975 roku Timor Portugalski) w latach 1975-1999 był terytorium okupowanym przez Indonezję. W wyniku porozumienia indonezyjsko-portugalskiego, 30 sierpnia 1999 roku odbyło się referendum niepodległościowe, w którym zdecydowana większość ludności opowiedziała się za suwerennością. Wówczas władze indonezyjskie krwało stłumiły wystąpienia Timorczyków, co przyczyniło się do objęcia zarządzania Timorem Wschodnim przez ONZ.

Zmiany polityczne spowodowały, że Międzynarodowy Komitet Olimpijski postanowił dać Timorczykom szansę wystąpu na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 roku. Ponieważ Timor Wschodni nie był jeszcze niepodległym państwem, reprezentanci występowali pod flagą olimpijską jako Niezależni Sportowcy Olimpijscy (ang. Individual Olympic Athletes). Wówczas żaden zawodnik z tego kraju nie zdobył medalu.

20 maja 2002 roku, po wcześniejszym przeprowadzeniu wyborów prezydenckich, Timor Wschodni ogłosił niepodległość.

Podczas 115. sesji MKOl (29 czerwca-4 lipca 2003 roku) w Pradze Timor Wschodni stał się członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Narodowy Komitet Olimpijski spełnił główny wymóg, którym było istnienie i poprawne funkcjonowanie pięciu związków sportowych (na Timorze Wschodnim funkcjonowały związki kolarstwa, badmintona, podnoszeniu ciężarów, boksu i tenisa stołowego)[2].

Podobnie było cztery lata później w Atenach, już oficjalnie jako reprezentacja kraju. Sportowcy z Timoru Wschodniego wystąpią również na letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2008 roku.

W sumie na letnich igrzyskach olimpijskich Timor Wschodni reprezentowało 7 sportowców w trzech dyscyplinach sportu (w tym Agueda Amaral podczas IO 2000 i IO 2004).

Sydney 2000[edytuj]

Podłoże polityczne[edytuj]

Statystyki[edytuj]

sportowców: 4 (w 3 dyscyplinach)
najmłodszy reprezentant: Calisto da Costa (21 lat 220 dni; ur. 6.02.1979)[3]
najstarszy reprezentant: Victor Ramos (30 lat 153 dni; ur. 14.04.1970)[3]

Chorążym ekipy był bokser Victor Ramos[4].

Wyniki[edytuj]

boks[edytuj]

Pięściarz Victor Ramos w pierwszej rundzie wagi lekkiej (do 60 kg wagi) walczył z reprezentującym Ghanę Raymondem Narhem. Timorczyk przegrał 20:23, a jego rywal odpadł w kolejnej rudzie. W tej kategorii wagowej wygrał Mario Kindelan z Kuby[5].

lekkoatletyka[edytuj]

Podczas Igrzysk w Sydney dwoje timorskich lekkoatletów wystąpiło w maratonie: wśród kobiet Agueda Amaral, a w stawce mężczyzn Calisto da Costa.

24 września 2000 roku odbył się bieg maratoński kobiet. Na starcie stanęły 53 zawodniczki, z których do mety dobiegło 45. Agueda Amaral zajęła 43. miejsce, wyprzedzając Rhondę Davidson-Alley z Guamu oraz Sirivanh Ketavong z Laosu[6]. Jako pierwsza na metę osiągnęła Japonka Naoko Takahashi, bijąc jednocześnie ówczesny rekord igrzysk, który pozostaje niepobity aż do dziś (2:23:14)[7].

Jak podaje agencja Associated Press, Agueda Amaral dobiegając na stadion zakończyła bieg, mimo iż miała przebiec jeszcze kilkadziesiąt metrów. Widownia widząc, że Amaral ciężko jest biec, wstała i oklaskami motywowała ją do ukończenia biegu[8].

W stawce mężczyzn do rywalizacji przystąpiło 102 zawodników, spośród których bieg ukończyło 81. Timorczyk Calisto da Costa zajął 71. miejsce, tracąc do zwycięzcy - Etiopczyka Gezahgne Abera - 23 minuty[9].

podnoszenie ciężarów[edytuj]

W konkursie podnoszenia ciężarów (w kategorii do 56 kg) wystartował Martinho de Araújo, który w dwuboju zajął 20. miejsce, osiągając łączny rezultat 157,5 kg (67,5 kg w rwaniu oraz 90 kg w podrzucie). Zajął on ostatnie miejsce wśród sklasyfikowanych sztangistów (Manuel Minginfeel z Mikronezji spalił trzy próby w rwaniu, a Iwan Iwanow z Bułgarii został zdyskwalifikowany). Wygrał wówczas Halil Mutlu z Turcji[10].

Podsumowanie[edytuj]

Udział w Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2000[edytuj]

Timorczycy wystąpili również na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Sydney, podobnie jak ich pełnosprawni rodacy pod flagą olimpijską.

Delegacja Timoru Wschodniego liczyła cztery osoby (dwóch sportowców i dwóch przedstawicieli władz lokalnego związku sportowego)i była jedną z najmniejszych spośród 121, który zaprezentowały się na ceremonii otwarcia.

Tak jak przedstawiciele dążącego do niepodległości terytorium, którzy wystąpili na XXVII Letnich Igrzyskach Olimpijskich, niepełnosprawni sportowcy z Timoru Wschodniego nie walczyli o medale, a chcieli zaznaczyć swoją obecność na arenie międzynarodowej i chęć uzyskania niezależności przez ich państwo[11].

Wyniki[edytuj]

lekkoatletyka[edytuj]

Na starcie biegu na dystansie 5000 m w kategorii T38 stanęło 13 zawodników, w tym Alcino Pereira, który jednak nie ukończył biegu. Wśród dziewięciu sklasyfikowanych biegaczy najszybszy był Hiszpan Ivan Hompanera z czasem 16:53,19 min (ówczesny rekord świata)[12].

podnoszenie ciężarów[edytuj]

W konkursie podnoszenia ciężarów w kategorii do 48 kg wagi wystąpił Mateus Lukas, który z wynikiem 105 kg zajął ostatnie miejsce w stawce 13 sklasyfikowanych zawodników (trzech innych nie zaliczyło żadnego podejścia). Wygrał Brytyjczyk Anthony Peddle z wynikiem 168 kg[13].

Ateny 2004[edytuj]

6 reprezentantów; po raz pierwszy jako reprezentacja kraju[14]

Przygotowania[edytuj]

Statystyki[edytuj]

sportowców: 2 (w 1 dyscyplinie)
najmłodszy reprezentant: Gil da Cruz Trindade (22 lata 182 dni; ur. 1.03.1982)[15]
najstarszy reprezentant: Agueda Amaral (32 lata 88 dni; ur. 27.05.1972)[15]

Chorążym ekipy była biegaczka Agueda Amaral[16].

Wyniki[edytuj]

lekkoatletyka[edytuj]

Podsumowanie[edytuj]

Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2004[edytuj]

Pomimo startów timorskich sportowców na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004, krajowy Komitet Olimpijski nie zdecydował się wysłać reprezentacji na Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2004, które również rozgrywano w Atenach[17]

Pekin 2008[edytuj]

Przygotowania[edytuj]

Krajowy Komitet Olimpijski do Pekinu wysłał tylko dwoje maratończyków. Jak przyznał jego prezydent, João Carrascalão, sport nie jest sprawą nadrzędną dla timorskiego rządu, dlatego uzyskanie kwalifikacji olimpijskiej przy minimalnych nakładach jest wręcz niemożliwe. Celem biegaczy podczas igrzysk w stolicy Chin było zdobycie doświadczenia poprzez ukończenie biegu maratońskiego.

Wydatki rządowe na rozwój sportu w kraju były tak małe, że Komitet Olimpijski musiał szukać zagranicznych sponsorów w celu uzyskania funduszy na wyjazd do Pekinu[18].

Statystyki[edytuj]

sportowców: 2 (w jednej dyscyplinie sportu)
najmłodszy reprezentant: Augusto Soares[19] (21 lat, 352 dni; ur. 22.08.1986[20])
najstarszy reprezentant: Mariana Dias Ximenez[21] (24 lata, 239 dni; ur. 13.12.1983[20])

Chorążym ekipy była maratonka Mariana Dias Ximenez[22]. Podczas ceremonii otwarcia timorska delegacja składająca się z sześciu osób (dwoje sportowców i czterech oficjeli) prezentowała się jako 48. wśród 204 krajowych delegacji olimpijskich.

Wyniki[edytuj]

lekkoatletyka[edytuj]

17 sierpnia 2008 roku Mariana Dias Ximenez stanęła na starcie maratonu kobiet razem z 80 innymi biegaczkami. Ximenez została sklasyfikowana na pięciu pierwszych pomiarach czasu (po przebiegnięciu 5, 10, 15, 20 km oraz po połowie dystansu), na których zawsze była ostatnia wśród biegnących zawodniczek (odpowiednio 80., 80., 80., 78. i 77.). Z trasy zeszła między 21. a 25. kilometrem jako piąta zawodniczka. Wygrała Rumunka Constantina Tomescu[23].

Maraton mężczyzn z udziałem Augusto Soaresa odbył się 24 sierpnia 2008. Timorczyk nie rozpoczął biegu. Wygrał Kenijczyk Samuel Wanjiru[24]

Podsumowanie[edytuj]

Jak zapowiadali Timorczycy przed startem, najważniejszy dla nich był sam występ na igrzyskach[25].

Udział w Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008[edytuj]

Na Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2008 Timor Wschodni wysłał grupę jedenastu sportowców w czterech dyscyplinach sportowych: lekkoatletyce, tenisie stołowym, tenisie ziemnym na wózkach inwalidzkich oraz podnoszeniu ciężarów.

Najpoważniejszymi problemami utrudniającymi przygotowania niepełnosprawnym timorskim zawodnikom jest brak funduszy i specjalistycznego sprzętu dostosowanego do ich potrzeb, a także brak porozumienia pomiędzy krajowymi związkami sportowymi[18].

Wyniki[edytuj]

lekkoatletyka[edytuj]
podnoszenie ciężarów[edytuj]

W zawodach w podnoszeniu ciężarów wystąpiło trzech sztangistów z Timoru Wschodniego. Ich trenerem jest Domingos Freitas[18].

W kategorii kobiet poniżej 52 kg Lily Costa Silva spaliła wszystkie trzy próby (raz na 47,5 kg oraz dwukrotnie na 50 kg) i jako jedyna w stawce dziewięciu zawodniczek nie została sklasyfikowana[26].

tenis stołowy[edytuj]
tenis ziemny na wózkach[edytuj]

W rywalizacji w tenisie ziemnym na wózkach inwalidzkich udział wziął 29-letni Domingos Sarmento Soares[18].

Stroje[edytuj]

Kit left arm.png Kit body TLSoly2000.png Kit right arm.png
Kit shorts TLSoly2000.png
Kit left arm.png Kit body unknown.png Kit right arm.png
Kit shorts.png
IO 2000 IO 2004

Przypisy

  1. Informacje o Komitecie Olimpijskim Timoru Wschodniego na stronie internetowej organizacji ACOLOP (port.)
  2. IOC recognises East Timor (ang.) ETAN, lipiec 2003
  3. a b stan na dzień otwarcia igrzysk, tj. 15 września 2000
  4. Informacje o reprezentacji na stronie sports-reference.com (ang.)
  5. Wyniki zawodów bokserskich podczas Igrzysk w Sydney (*.pdf) (ang.)
  6. Wyniki biegu maratońskiego kobiet podczas IO 2000 (ang.)
  7. tj. po Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 w Pekinie
  8. Takahashi breaks women's marathon record (ang.) - Associated Press, 24 września 2000
  9. Wyniki biegu maratońskiego mężczyzn podczas IO 2000 (ang.)
  10. Wyniki konkursów w podnoszeniu ciężarów podczas Igrzysk w Sydney (ang.)
  11. East Timor's tiny team gets warm welcome (ang.) ESPN, 18 października 2000
  12. Wyniki biegu na 5000 m (kategoria T38) podczas Igrzysk Paraolimpijskich 2000 na stronie Międzynarodowego Komitetu Paraolipijskiego (IPC) (ang.)
  13. Wyniki konkursu podnoszenia ciężarów (kategoria do 48 kg) podczas Igrzysk Paraolimpijskich 2000 na stronie Międzynarodowego Komitetu Paraolipijskiego (IPC) (ang.)
  14. IOC - Ateny 2004 (ang.)
  15. a b stan na dzień otwarcia igrzysk, tj. 11 sierpnia 2004
  16. Informacje o reprezentacji na stronie sports-reference.com (ang.)
  17. Lista krajów biorących udział w Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2004 na stronie internetowej Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego (IPC) (ang.)
  18. a b c d Poor but proud (ang.), Agence France Presse, 8 czerwca 2008
  19. Informacje o zawodniku na oficjalnej stronie internetowej IO '08 (ang.)[martwy link]
  20. a b stan na dzień otwarcia igrzysk, tj. 8 sierpnia 2008
  21. Informacje o zawodniczce na oficjalnej stronie internetowej IO '08 (ang.)[martwy link]
  22. Lista chorążych w ekipach narodowych podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 (*.pdf) (ang.)
  23. Wyniki biegu maratońskiego na oficjalnej stronie XXIX Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (ang.)[martwy link]
  24. Wyniki biegu maratońskiego na oficjalnej stronie XXIX Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (ang.)[martwy link]
  25. Timor Leste to send athletes to 2008 Olympic Games in Beijing (ang.) Beijing2008.cn, 11 kwietnia 2007
  26. Wyniki (ang.) (.pdf)