Tlenek miedzi(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tlenek miedzi
Tlenek miedzi
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CuO
Masa molowa 79,545 g/mol
Wygląd czarny proszek lub kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 1317-38-0
PubChem 164827[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek miedzi(II), CuO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym miedź występuje na II stopniu utlenienia.

W temperaturze pokojowej jest czarnym, drobnokrystalicznym proszkiem nierozpuszczalnym w wodzie, rozpuszcza się jednak w kwasach i w roztworze amoniaku. Otrzymuje się go przez ogrzewanie miedzi na powietrzu. Silnie ogrzewany rozkłada się. Właściwości utleniające CuO wykorzystuje się w analizie związków organicznych.

Otrzymywanie[edytuj]

Tlenek miedzi(II) powstaje podczas ogrzewania miedzi na wolnym powietrzu:

2Cu + O2 → 2CuO

lub w wyniku rozkładu termicznego niektórych związków miedzi, np. węglanu lub wodorotlenku:

CuCO3 → CuO + CO2
Cu(OH)2 → CuO + H2O

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-62. ISBN 9781420090840.
  2. Tlenek miedzi(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 9-51. ISBN 9781420090840.
  4. a b c d Tlenek miedzi(II). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-07-13].
  5. Tlenek miedzi(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-07-13].

Bibliografia[edytuj]