Tuff Enuff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tuff Enuff
Ilustracja
Przystanek Woodstock w 2015
Rok założenia 1992
Pochodzenie  Polska Chorzów
Gatunek thrash metal, groove metal
Aktywność 1992–2003, 2007–2008, 2011–
Wydawnictwo muzyczne Metal Mind Productions Fonografika
Powiązania HeR, Lipali
Strona internetowa

Tuff Enuffpolska grupa muzyczna, wykonująca szeroko rozumiany thrash metal z naciskiem na groove metal.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa została założona w 1992 roku w Chorzowie[1]. Nazwa zespołu Tuff Enuff stanowi przeinaczenie fonetyczne angielskich słów „tough enough”pol. „wystarczająco twardy”. Zespół miał swoje początki już w 1990 roku[2]. Jednak stały skład ukształtował się dopiero w 1995 roku, a w rok później zespół podpisał kontrakt płytowy z firmą Metal Mind Productions. W swojej muzyce zespół łączy thrash metal z nurtem hardcore punk oraz industrialem, przyprawiając to dużą dawką specyficznego humoru i energii scenicznej. Co szczególnie ciekawe grupa w swoich utworach nie stosuje spisanych tekstów, lecz wokaliści śpiewają jazzową techniką wokalną scat, używaną m.in. przez znanych wokalistów jazzowych jak Louis Armstrong czy Urszula Dudziak.

Grupa brała udział w wielu edycjach festiwali muzyki rockowej i metalowej w Polsce i za granicą: Mayday Rock Festiwal, katowickich Odjazdach, Metalmanii, Intermedia, Sopot Rock Festiwal, Przystanku Woodstock , Metal Hammer Festival na festiwalu w Węgorzewie. Poza tym odbywał trasy koncertowe towarzysząc zespołom: Fear Factory, Testament, Paradise Lost, Acid Drinkers (Trasa State of Mind Report w 1998), Vader, Illusion, Hunter, Kazik Na Żywo, Flapjack, Corozone, Blenders.

Cyborgs Don’t Sleep (1996)[edytuj | edytuj kod]

Debiutem płytowym była wydany w 1996 roku album Cyborgs Don’t Sleep. W zawartym na nim muzyce zespół ukazał połączenie gatunków thrash metal, hardcore punk, industrial, potrafiąc podejść z dystansem i humorem do wykonywanej stylistyki. Za najbardziej znany przejaw tego uchodzi przeróbka utworu „Ob-La-Di, Ob-La-Da” grupy The Beatles, zatytułowana przez Tuff Enuff „Piosenka z filmu o Korkim” - w nawiązaniu do znanego w Polsce amerykańskiego serialu telewizyjnego Dzień za dniem emitowanego na początku lat 90. w TVP1, który poprzedzany był ww. utworem The Beatles)[3]. Na albumie znalazł się także utwór o wymownym tytule Disco Relax odnoszący się do audycji telewizyjnej „Disco Relax” emitowanej w latach 1994-2002 na antenie telewizji Polsat.

Album był promowany przez zespół podczas trasy koncertowej z grupą Acid Drinkers (po wydaniu przez nich płyty The State of Mind Report).

Diablos Tequilos (1997)[edytuj | edytuj kod]

Druga płyta zatytułowana Diablos Tequilos była niewątpliwie kontynuatorką sprawdzonych patentów z debiutu. Także tym razem muzycy podeszli do sprawy pomysłowo i z wielką wyobraźnią. Album zawierał jednak więcej mocno metalowych motywów, choć z drugiej strony pojawiły się także akustyczne gitary odgrywające latynoamerykańskie melodie. Na tym wydawnictwie obowiązki wokalisty przejął dotychczasowy członek zespołu Bandog – Wörkie, który zastąpił Rafała Taracha. Jak wyjaśnił Ziuta w wywiadzie: „O odejściu Rafała zadecydowały powody muzyczne. Słysząc nowe utwory stwierdził, że jest za ostro, że nie chce iść w tym kierunku. Wörkiego widzieliśmy na festiwalu w Koszalinie i na Odjazdach. Zrobił na nas spore wrażenie. Wysłuchałem płyty Bandoga i stwierdziłem, że to jest człowiek, który powinien spróbować u nas zaśpiewać.”[4]

Album zawierał wiele odniesień do Ameryki Łacińskiej, zarówno w warstwie wspomnianych wstawek muzycznych, lecz także w odniesieniu do słownictwa używanego w tekstach, jak również aluzje do używek pochodzących z tego rejonu świata. Ziuta tak wyjaśnił te korelacje oraz inspiracje przy powstawaniu tej płyty: „(Latynoski klimat zawdzięczamy) wpływowi tequili, piwa zwanego Cervezą oraz seniorit pojawiających się w życiu każdego mężczyzny. Wszystkiego, co miłe. Całe to diabełkowanie zaczęło się prawie rok temu, z tym że tequila pojawiła się stosunkowo niedawno, podczas trasy z LD. Mieliśmy okazję trochę jej posmakować i nasunęła nam ostateczny kierunek pracy. Na całym świecie ludzie zaczęli myśleć o ciepłych, latynoskich klimatach, nagle zaczęło się dużo mówić o Meksyku – podświadomie to na nas podziałało. (...) Klimat meksykański ma być oazą spokoju, kojarzy nam się z wyzwoleniem. Agresja, z jaką zagraliśmy na płycie, w pełni oddaje to, w jaki sposób świat jest przytłaczany, miażdżony betonowymi blokami. Meksyk jest chyba jedynym miejscem w miarę nieskażonym cywilizacją.”[4] Specyficzne poczucie humoru Tuff Enuff znalazło tym razem wyraz choćby w utworze „Rodman” (na cześć amerykańskiego koszykarza, Dennisa Rodmana – utrzymanym w spokojnym charakterze, zawierającym m.in. riff pochodzący z piosenki Hey Joe wykonywanej niegdyś przez Jimiego Hendrixa[5].

Materiał z „Diablos Tequilos”, zespół promował na trasach wraz z olsztyńskim zespołem Vader, a następnie z trójmiejskim Illusion, występując jako support.

LD - Tuff Enuff Remixed By 2.47 - LD (1997)[edytuj | edytuj kod]

W 1997 pod szyldem LD wydano album Tuff Enuff Remixed By 2.47, zrealizowany wraz z Bogusławem Pezdą (muzykiem grupy Agressiva 69, z którym grupa współpracowała podczas pracy nad pierwszą płytą). Płyta zawierała remiksy utworów Tuff Enuff.

Dalsze losy - inne projekty[edytuj | edytuj kod]

Ziuta tworzył klimatyczną muzyką jako projekt Decadence (dwuosobowy skład, elektronika, gitara, telewizory i poezja w wykonaniu autorów m.in. Wojciecha Kuczoka[2]).

Rafał Taracha po odejściu z Tuff Enuff założył zespół Novak z którym nagrał w roku 2000 płytę Supermagol dla Warner Bros. Records Poland[6].

W 2001 Ziuta trafił do zespołu HeR, którego założycielem był wokalista i gitarzysta Łukasz „Jeleń” Pol (znany też z formacji Hetane). W 2003 roku dołączył do nich Qlos (grał w nim do 2004 roku).

Tuff Enuff zawiesił działalność w 2003 roku. W 2003 roku „Qlos” dołączył do projektu muzycznego Lipali, zespołu Tomasza Lipnickiego (wcześniej Illusion).

W 2007 roku na krótki okres nastąpiła reaktywacja Tuff Enuff w nowym składzie: „Sivy” (grający także w Hard Work), „Maryan” (Piersi) i „Qlos” (Lipali) oraz nowy wokalista, „John Doe”. W międzyczasie z zespołem współpracował także Liroy, z którym Tuff Enuff wystąpił w finale Szansy na sukces 2008. Z tej kooperacji powstał utwór „SecretService75 feat. Liroy” (wziął w nim udział także Radoskór)[7]. Była to gitarowa wersja utworu Liroya „Ta noc jest za krótka” z płyty Grandpaparapa (Powrót króla) (2007).

"Sivy”, jako T.Bishop, jest też członkiem grupy producenckiej SecretService75 wykonującej muzykę elektroniczną, alternatywną i minimalistyczną[8].

Wznowienie działalności[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie 2010/2011 zespół Tuff Enuff został ponownie reaktywowany tym razem na dobre i w składzie z pierwszej płyty Cyborgs Don’t Sleep. W lutym 2011 roku grupa zagrała pierwsze koncerty. Jak przyznał w wywiadzie Tomasz Zdebik: „Chyba dopiero teraz czas na naszą pętlę czasową”[9]. W czerwcu grupa wystąpiła w Oslo (Norwegia).

20 sierpnia 2011 ruszyła oficjalna strona grupy pod adresem [1]. Na 19 września 2011 przewidziano premierę reedycji obu dotychczasowych płyt grupy: Cyborgs Don’t Sleep i Diablos Tequilos, których podjął się ich pierwotny wydawca, firma Metal Mind Productions. Albumy zostały ponownie zremasterowane i wzbogacone w nowe okładki (digipack)[10].

Dalsze trzy występy koncertowe zaplanowano na jesień 2011 roku. Odbyły się 1 października w Katowicach (Spodek), 5 listopada w Gdańsku (Ergo Arena), 25 listopada w Warszawie (Torwar). Były związane z promocją albumu The Best of Illusion grupy Illusion, lecz były też rodzajem występów wspomnieniowych, gdyż podczas minitrasy obok Tuff Enuff i Illusion wystąpił również reaktywowany zespół Flapjack[11].

W listopadzie 2011 grupa udostępniła nowy utwór pt. „I am your conscience”[12], do którego w grudniu 2011 nakręcono teledysk[13][14].

Funkcję perkusisty przejmował Łukasz Jeleniewski, z uwagi na to, że Marcin „Maryan” Papior nie był w stanie występować regularnie wskutek zobowiązań z zespołem Piersi[15]. Następnie Jeleniewski na stałe został perkusistą Tuff Enuff.

Sugar, Death and 222 Imperial Bitches (2014)[edytuj | edytuj kod]

W połowie 2014 grupa zapowiedziała premierę swojego trzeciego albumu studyjnego pt. Sugar, Death and 222 Imperial Bitches[16], który miał premierę 10 października 2014[17]. Płyta Tuff Enuff została nagrana w czterech różnych studiach: w Norwegii (Grørud Norge), Polsce (NEST), Wielkiej Brytanii (Bruce Avenue) i Irlandii (Park Road Studios), a za miksowanie i mastering całości odpowiedzialny był Jacek Miłaszewski znany ze znakomitych produkcji płyt zespołów Acid Drinkers i Hunter[18][19][20][21]. Grupa promowała płytę podczas trasy koncertowej w listopadzie 2014[22][23][24]. Ponadto album promowały dwa single, „Jedna myśl”[25] i „Suicide Girl”[26] oraz teledyski do utworów „Jedna myśl” (2014)[27] i „United” (2015, wideo zrealizował Rafał „Hau” Mirocha, były wokalista grupy Dynamind)[28][29].

Na początku 2016 poinformowano o odejściu Rafała Tarachy z grupy Tuff Enuff[30]. W kwietniu 2016 nowym wokalistą zespołu zsotał ogłoszony Petro[31].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład zespołu
Byli członkowie zespołu

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne
Single
  • Potato Monster Terror MCD (1996)
  • Mortadella Atack MCD (1997)
  • Jedna myśl (2014)
  • Suicide Girl (2014)
Album z remiksami
  • Tuff Enuff Remixed By 2.47 (1997)
Ścieżka dźwiękowa
  • Gniew (1998) – utwór „Sedum” (Koch International)[33]
Występy gościnne
  • Bandog na płycie Gangska (1997) w utworze „Old school respect”.
  • Illusion na płycie Illusion 6 (1998) w utworach „"No man” i „Pukany”.
Notowane utwory
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
Turbo
Top

[34]
„Suicidal Girl” 2014 6 Sugar, Death and 222 Imperial Bitches

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tuff Enuff - Zapytaj.onet.pl, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  2. a b Her: 222 pytania, czyli wypytamy Ziutę - muzyka.pl
  3. @Pismo, wsp.krakow.pl:80 [dostęp 2017-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2003-10-20] (pol.).
  4. a b Teraz Rock | jedyne pismo rockowe w Polsce
  5. Teraz Rock | jedyne pismo rockowe w Polsce
  6. NOVAK - "Supermagol" - Recenzje - Muzyka w Onet.pl
  7. Tuff Enuff | Listen and Stream Free Music, Albums, New Releases, Photos, Videos, myspace.com [dostęp 2017-11-27].
  8. SecretService75 sur MySpace Music - Ecoute gratuite de MP3, Photos et clips vidéos
  9. Rock Area - Artykuły: TUFF ENUFF - Tomasz „Ziuta” Zdebik, rockarea.eu [dostęp 2017-11-27].
  10. Tuff Enuff Official Website, tuffenuff.pl [dostęp 2017-11-27].
  11. Illusion wraca na scenę. Jesienią koncert w Ergo Arenie (pol.). trojmiasto.pl. [dostęp 2011-04-30].
  12. Tuff Enuff Official Website, tuffenuff.pl [dostęp 2017-11-27].
  13. Tuff Enuff Official Website, tuffenuff.pl [dostęp 2017-11-27].
  14. YouTube, youtube.com [dostęp 2017-11-27] (fr.).
  15. Łukasz Jeleniewski (Lipali), magazynperkusista.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  16. http://tuffenuff.com.pl/post/91378313005/nowa-plyta-tuff-enuff-prawie-gotowa
  17. Recenzja Magazyn Gitarzysta.
  18. Tuff Enuff EskaRock.
  19. Video United Tuff Enuff.
  20. Recenzja MetalZine.
  21. Jedna myśl -Video.
  22. http://tuffenuff.com.pl/post/97397404175/oglaszamy-trasa-2014-tuff-enuff-wyrusza-w
  23. http://tuffenuff.com.pl/post/100686615890/do-miast-na-listopadowej-trasie-dochodzi-malbork
  24. http://tuffenuff.com.pl/post/104410117475/222-imperial-bitches-tour-2014-dobiegl-konca
  25. http://tuffenuff.com.pl/post/94453310700/tuff-enuff-jedna-mysl-lyric-video-jedna
  26. http://tuffenuff.com.pl/post/98902216420/premiera-suicidal-girl-suicidal-girl-to
  27. http://tuffenuff.com.pl/post/94634212980/tuff-enuff-jedna-mysl-official-video
  28. http://tuffenuff.com.pl/post/115249435810/tak-wiec-1-2-3-666-tuff-enuff-united-new
  29. YouTube
  30. Tuff Enuff bez wokalisty. rockmetal.pl, 2016-02-01. [dostęp 2016-05-01].
  31. The band at 2016 - Qlos, Sivy, Roman, Ziuta and new member Petro ! Welcome on board !
  32. Kup album: SUGAR, DEATH AND 222 IMPERIAL BITCHES - Fonografika, fonografika.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  33. FilmPolski.pl - GNIEW, filmpolski.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  34. Turbo Top nowe notowanie nr 394 - Antyradio.pl, antyradio.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]