Ulica Żytnia w Radomiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Żytnia
Miasto Kazimierzowskie
Ilustracja
Kamienica przy ul. Żytniej 7
Państwo  Polska
Miejscowość Radom
Długość ok. 110 m
Przebieg
Ikona ulica plac.svg Rynek
Ikona ulica z lewej.svg ul. Brudna
Ikona ulica ślepy koniec.svg
Położenie na mapie Radomia
Mapa konturowa Radomia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Żytnia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „ulica Żytnia”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Żytnia”
Ziemia51°24′10,5″N 21°08′27,3″E/51,402910 21,140920

Ulica Żytnia w Radomiu – ulica w Radomiu w dzielnicy Miasto Kazimierzowskie.

Ulica Żytnia ochodzi od Rynku[1]. Z Żytnią łączy się ulica Brudna[1]. Żytnia zaliczana jest do kategorii dróg gminnych[1]. Długość ulicy wynosi około 110 metrów[2].

Najstarsza wzmianka o ulicy Żytniej pochodzi z 1820[3]. Być może nazwa ulicy wzięła się stąd, że handlowano kiedyś na niej zbożem[3].

W Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Radomia ujęte są obiekty położone przy ul. Żytniej[4]:

  • nr 1 – dom murowany, 2. poł. XVIII w., XIX w.
  • nr 5 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 5a – dom murowany, pocz. XX w.

Ponadto ulica Żytnia leży wraz z Miastem Kazimierzowskim w granicach zespołu urbanistyczno-architektonicznego centrum Radomia wpisanego do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Gaweł. Średniowieczny układ urbanistyczny Miasta Kazimierzowskiego w Radomiu : ochrona środowiska kulturowego a rewitalizacja. „Problemy Rozwoju Miast”. 11/2, s. 31–41, 2014. 
  • Gminny program opieki nad zabytkami dla gminy miasta Radomia na lata 2017–2020. Urząd Miejski w Radomiu. [dostęp 2019-10-18].
  • Mariola Krupa. Nazwy ulic i placów Radomia. „Biuletyn Kwartalny Radomskiego Towarzystwa Naukowego”. t. 31, z. 1–4, s. 176–198, 1996.