Ulica Jana Kilińskiego w Radomiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Jana Kilińskiego
Śródmieście
Ilustracja
Fragment ulicy z kamienicami nr 9 i 7
Państwo  Polska
Miejscowość Radom
Długość ok. 440 m
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Witolda / ul. Stańczyka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Focha
Ikona ulica.svg ul. Staszica
Położenie na mapie Radomia
Mapa konturowa Radomia, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Kilińskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Kilińskiego”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Kilińskiego”
Ziemia51°24′07,7″N 21°09′17,3″E/51,402130 21,154800

Ulica Jana Kilińskiego w Radomiu – ulica w Radomiu w dzielnicy Śródmieście.

Ulica Kilińskiego biegnie od ul. Witolda do ul. Staszica[1]. Zalicza się do kategorii dróg gminnych[1]. Ma długość około 440 metrów[2]. Przy ul. Kilińskiego 25 znajduje się VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Rejestr zabytków

W rejestrze zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa znajdują się poniższe obiekty położone przy ulicy Kilińskiego[3]:

  • nr 8 – kamienica, 1899
  • nr 15/17 – Resursa Rzemieślnicza, 1907
Gminna ewidencja zabytków

Do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Radomia, oprócz obiektów z rejestru zabytków, wpisane są też budynki[4].

  • nr 4 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 7 – dom murowany, pocz. XIX w.
  • nr 8 – dom murowany, pocz. XIX w.
  • nr 9 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 11 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 13 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 19 – dom murowany, koniec XIX w.
  • nr 21 – dom murowany, pocz. XX w.
  • nr 22 – dom murowany, lata 30. XX w.
  • nr 23 – dom murowany, 1830
  • nr 25/27 – budynek szkoły, pocz. XX w.

Na skrzyżowaniu ul. Kilińskiego z ul. Focha znajduje się modernistycznych Dom Rzemiosła wybudowany w latach 1983–1989[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]