Ulica Smocza w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Smocza
Nowolipki
Długość: 1,1 km
Ulica Smocza przy Pawiej, widok w kierunku północnym
Ulica Smocza przy Pawiej,
widok w kierunku północnym
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Nowolipie
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Nowolipki
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Dzielna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Pawia
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Anielewicza
Ikona ulica z prawej.svg ul. Gliniana
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Miła
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Niska
Ikona ulica koniec T.svg ul. Stawki
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Smocza
ulica Smocza
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Smocza
ulica Smocza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Smocza
ulica Smocza
Ziemia52°14′46,5″N 20°59′06,7″E/52,246250 20,985194

Ulica Smocza – ulica w warszawskiej dzielnicy Wola, biegnąca od ul. Nowolipie do ul. Stawki.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Dawna droga, częściowo uregulowana w XVIII wieku. Urzędową nazwę ulicy Smoczej nadano w 1771[1]. Pochodzenie tej nazwy nie jest znane. Według różnych źródeł może ona wywodzić się od bardzo załamanego przebiegu ulicy lub też znajdującego się przy niej domu pod znakiem smoka[1].

W okresie międzywojennym mieszkał przy niej przede wszystkim żydowski proletariat i biedota.

W listopadzie 1940 została w całości włączona do getta. W dniach 6–11 września 1942, podczas tzw. Wielkiej Akcji, pomiędzy ulicami: Smoczą, Gęsią, Zamenhofa, Szczęśliwą i placem Parysowskim zgromadzono ok. 100 tys. mieszkańców getta („kocioł na Miłej” lub „kocioł na Niskiej”)[2]. W wyniku selekcji 32 tys. osób otrzymało „numerki na życie” i mogło pozostać w getcie, 2,6 tys. zastrzelono, a ponad 54 tys. wywieziono do obozu zagłady w Treblince[3].

Istniejąca od XIX wieku zabudowa uległa całkowitemu zniszczeniu w latach 1943–1944.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 190. ISBN 83-86619-97X.
  2. Barbara Engelking, Jacek Leociak: Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2013, s. 746, 859. ISBN 978-83-63444-27-3.
  3. Barbara Engelking, Jacek Leociak: Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Warszawa: Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, 2013, s. 745–746. ISBN 978-83-63444-27-3.