Ulica Mordechaja Anielewicza w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica Mordechaja
Anielewicza
Muranów, Młynów
Ulica Mordechaja Anielewicza na wysokości ul. Esperanto, widok w kierunku wschodnim
Ulica Mordechaja Anielewicza na wysokości ul. Esperanto, widok w kierunku wschodnim
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg światła 0 km ul. gen. Władysława Andersa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Zamenhofa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Karmelicka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła al. Jana Pawła II
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Smocza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Esperanto
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Okopowa
Ikona ulica koniec T.svg ul. E. Gibalskiego
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Mordechaja Anielewicza
ulica Mordechaja Anielewicza
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Mordechaja Anielewicza
ulica Mordechaja Anielewicza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Mordechaja Anielewicza
ulica Mordechaja Anielewicza
Ziemia52°14′51,0″N 20°59′19,1″E/52,247500 20,988639

Ulica Mordechaja Anielewicza – ulica warszawskiego Muranowa, biegnąca od ul. gen. W. Andersa do ul. E. Gibalskiego.

Historia[edytuj]

Ulica powstała po II wojnie światowej śladem dawnej ulicy Gęsiej na odcinku do Karmelickiej, gdzie została wygięta w stronę południową do skrzyżowania ze Świętojerską.

 Osobny artykuł: Ulica Gęsia w Warszawie.

Pojawia się już w średniowieczu jako droga Nowego Miasta prowadząca do pól uprawnych, stanowiąca przy tym przedłużenie późniejszej ul. Franciszkańskiej do Traktu Młocińskiego, obecnej ul. Zamenhofa. Kilkakrotnie przedłużana: w pierwszej połowie XVIII wieku do ul. Smoczej, po 1771 do ul. Okopowej.

W listopadzie 1940 ulica na całej swej długości znalazła się w granicach getta.

Dawna zabudowa ulicy uległa zniszczeniu w 1943, podczas powstania w getcie warszawskim oraz w wyniku akcji systematycznego burzenia dzielnicy zamkniętej przez Niemców po upadku powstania. Ocalałe wypalone budynki „Gęsiówki” zostały rozebrane po roku 1960. Obecna zabudowa pochodzi z lat powojennych; zaprojektowane przez Bohdana Lacherta budynki nr 2,4 i 3/5, zbudowane w latach 1949/50, są jednymi z pierwszych powstałych na Muranowie. Po wojnie w ciąg ulicy Anielewicza włączono dawną uliczkę bez nazwy, wiodącą od ul. Okopowej do cmentarza ewangelicko-augsburskiego.

Obecna nazwa ulicy została nadana 31 grudnia 1955[1].

Ważniejsze obiekty[edytuj]

Upamiętnienia[edytuj]

Przypisy

  1. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 384. ISBN 83-86619-97X.
  2. Tomasz Szarota: Karuzela na placu Krasińskich. Studia i szkice z lat wojny i okupacji. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2007, s. 65. ISBN 978-83-7399-336-5.

Bibliografia[edytuj]