Umiarkowanie (tarot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Umiarkowanie
Powściągliwość
Ilustracja
Umiarkowanie z talii tarota Viscontich-Sforzów ze zbiorów Pierpont Morgan-Bergamo (XV wiek) – reprodukcja
Numer arkanu

XIV, inaczej XIIII

Znak astrologiczny
lub hermetyczny

Sagittarius.svg Strzelec[1]

Litera alfabetu
hebrajskiego

ס (samech)[1]

Umiarkowanie, czasem jako Umiar lub Powściągliwość – karta tarota należąca do Arkanów Wielkich. Oznaczana numerem XIV, czasem zapisywanym jako XIIII.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Karta przedstawia uskrzydloną postać (hermafrodytyczną lub gynandromorficzną, czasem interpretowaną jako anioł) w czerwonej tunice i pelerynie (z zielono-niebieską podszewką) przelewającą wodę ze srebrnego w złote naczynie. Czasem postać stoi nad wodą, trzymając jedną stopę zanurzoną, drugą zaś – suchą[2].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Symbolika częściowo odwołuje się do ikonografii cnoty umiarkowania, niesie jednak również dodatkowe znaczenia ezoteryczne[2].

  • Postać wyraża połączenie przeciwieństw(coniunctio oppositorum)[2],
  • Na czole postaci znajduje się znak (krąg) solarny[2],
  • Przelewanie wody między naczyniami jest transformacją porządku lunarnego (srebrne naczynie) w solarny (naczynie złote). Porządek lunarny oznacza tu formy zmienne i porządek uczuć, a porządek solarny formy stałe i porządek rozumowy[2],
  • Woda nad którą stoi postać jest oceanem wypełnionym życiodajny płynem[2],
  • Symbolika wody nawiązuje do zodiakalnego wodnika, z którym wiązana jest cnota umiarkowania[2],
  • Innym powiązaniem jest łączenie postaci z Indrą, hinduskim bogiem oczyszczenia[2].
  • Znaczenia arkany wiążą ją z uniwersalnym życiem, przemianą, cyrkulacją poprzez kształtowanie, regeneracją, oczyszczeniem[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Arkana tarota: tabela pt. Kabalistyczna i astrologiczna symbolika kart Wielkich Wtajemniczeń przyjęta przez Zakon Złotego Świtu i oparta na systemie opracowanym przez MacGregora Mathersa i Artura Edwarda Waite'a. W: Jan Witold Suliga: Biblia Szatana. Łódź: Krajowa Agencja Wydawnicza w Łodzi, 1991, s. 6. ISBN 83-03-03220-8.
  2. a b c d e f g h i Cirlot 2020 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juan Eduard Cirlot, A Dictionary of Symbols, New York: New York Review of Books, 2020, 740/970.