Uniwersytet w Kioto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uniwersytet w Kioto
京都大学
Kyōto Daigaku
Kyoto University
Ilustracja
Wieża zegarowa
Data założenia 1897 (jako Cesarski Uniwersytet w Kioto)
Typ państwowa
Państwo  Japonia
Adres Kyoto University, Yoshida-honmachi, Sakyo-ku, Kyoto 606-8501, Japonia
Liczba pracowników 7300 (2018)[1]
Liczba studentów 22 654 (2018)[2]
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Uniwersytet w Kioto
Uniwersytet w Kioto
Ziemia35°01′34″N 135°46′51″E/35,026111 135,780833
Strona internetowa
Ścieżka Filozofii (Tetsugaku-no-Michi)

Uniwersytet w Kioto, Uniwersytet Kiotyjski[3][4][5][6][7] (jap. 京都大学 Kyōto Daigaku, ang. Kyoto University; w skrócie 京大 Kyōdai; w skrócie po ang. KyotoU) – jeden z najważniejszych japońskich uniwersytetów państwowych, znajdujący się w Kioto, drugi co do starszeństwa w Japonii. Stanowi państwową korporację uniwersytecką niezależną od rządu (w 2004 wszystkie japońskie uniwersytety państwowe otrzymały taki status[8]). Kształci się na nim około 22 tysięcy studentów (na studiach licencjackich i magisterskich).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kolebką Uniwersytetu w Kioto był badawczo-edukacyjny organ rządowy o nazwie Seimi-kyoku (舎密局)[a][9][10], założony w Osace w 1869.

Po serii reform systemu edukacji instytucja ta została przeniesiona do Kioto w 1889 i przemianowana na Trzecią Szkołę Wyższą (第三高等学校 Daisan-kōtō-gakkō)[b] w 1894. Do czasu ostatecznej integracji z uniwersytetem po II wojnie światowej szkoła ta pielęgnowała własną atmosferę wolności akademickiej[11].

Cesarski Uniwersytet w Kioto (京都帝國大學 Kyōto Teikoku Daigaku), jako część systemu uniwersytetów cesarskich, powołany został 18 czerwca 1897 i umieszczony w budynkach Trzeciej Szkoły Wyższej, która przeniosła się na teren po drugiej stronie ulicy, gdzie do dziś znajduje się południowy kampus Yoshida. W roku założenia uniwersytetu powołano Wydział Nauk Ścisłych i Techniki. Wydział Prawa i Wydział Medycyny zostały założone w 1899, a Wydział Sztuk Wyzwolonych w 1906, co rozszerzyło zakres działalności uczelni poza nauki ścisłe i przyrodnicze.

W październiku 1947 Cesarski Uniwersytet w Kioto został przemianowany na Uniwersytet w Kioto, a w 1949 przyłączono Trzecią Szkołę Wyższą, która przejęła wykładanie nauk wyzwolonych, jako Wydział Nauk Wyzwolonych (Kyōyō-bu). Wydział został następnie rozwiązany w związku z powołaniem w 1992 Wydziału Zintegrowanych Studiów Humanistycznych (総合人間学部 Sōgō-ningen-gakubu).

Teraźniejszość[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet w Kioto promuje się jako uczelnia rozwijająca „ducha wolności akademickiej”. Wśród wykładowców i absolwentów uniwersytetu jest dziewięciu laureatów Nagrody Nobla[2], jeden zdobywca Nagrody Gaussa, pięciu uhonorowanych Nagrodą Laskera i dwóch, którym przyznano Medal Fieldsa[1], oraz wielu japońskich polityków, filozofów, ekonomistów i naukowców.

Uczelnia jest również znana jako miejsce narodzin filozoficznej szkoły z Kioto (京都学派 Kyōto-gakuha)[12], zwanej też szkołą kiotyjską[13]. Jej założycielem był Kitarō Nishida (1870–1945)[6]. W pobliżu uniwersytetu znajduje się spacerowa „Ścieżka Filozofii” (na zdjęciu), biegnąca wzdłuż wąskiego kanału. Upamiętnia ona profesora, który – zmęczony problemami dotyczącymi natury rzeczywistości i miejsca człowieka we wszechświecie – odpoczywał, nią spacerując[14].

Wybrane instytuty badawcze i placówki[edytuj | edytuj kod]

  • Instytut Fizyki Teoretycznej Yukawa (Yukawa Institute for Theoretical Physics)[15]
  • Instytut Badawczy Nauk Matematycznych (Research Institute for Mathematical Sciences)[16]
  • Instytut Badawczy Naczelnych (Primate Research Institute)[17]

Uniwersytet ma umowy o współpracy z wieloma uczelniami i instytutami naukowymi na całym świecie, w tym z Uniwersytetem Jagiellońskim[18][19].

Rankingi[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet w Kioto jest jedną z wiodących, azjatyckich instytucji badawczych. Zajmuje czołowe miejsca w głównych rankingach, zazwyczaj w pierwszej dwójce w Japonii (rywalizuje z Uniwersytetem Tokijskim), w pierwszej dziesiątce w Azji oraz wśród 50 najlepszych uniwersytetów na świecie[20].

W 2018 przez twórców Akademickiego Rankingu Uniwersytetów Świata[21] został sklasyfikowany na 35. miejscu na świecie.

Kampusy[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet posiada trzy kampusy – Yoshida, Uji i Katsura – oraz wiele obiektów w całej Japonii.

  • Yoshida jest trzonem działalności uczelni od momentu jej powstania. Na jego terenie znajdują się budowle o różnych stylach architektonicznych, od ceglanych budynków z czasów założenia tej instytucji przez wieżę zegarową Budynku Stulecia, która stała się symbolem uniwersytetu, po nowoczesne budynki laboratoryjne. Kampus jest podzielony na siedem sekcji.
  • Teren obecnego kampusu Uji (są to teraz przedmieścia Kioto) stał się własnością uniwersytetu w 1949. Poprzednio należał do Cesarskiej Armii Japońskiej. Na jego terenie są rozmieszczone instytuty i ośrodki badawcze, zajmujące się głównie naukami przyrodniczymi i związanymi z energią.
  • Kampus Katsura, otwarty w 2003, został pomyślany jako „Techno-Science Hill” łączący naturę, technikę i naukę jako bazę innowacyjności do eksploracji nowych obszarów wiedzy[22].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Była to instytucja rządowa – jedna z pierwszych w Japonii, która przekazywała zachodnią wiedzę naukową – stworzona do badań, nauczania chemii i fizyki oraz pozyskiwania technologii chemicznych w okresie restauracji Meiji. Słowo seimi jest archaizmem pochodzącym z języka niderlandzkiego, o znaczeniu „chemia”. Wiąże się ono z pojęciem rangaku (蘭学, dosł. „nauka holenderska”), czyli zdobywania wiedzy Zachodu poprzez naukę języka i kontakty z holenderską enklawą Dejima, w okresie prowadzenia polityki izolacji Japonii (Sakoku) w latach 1641–1853.
  2. Tego rodzaju placówek było w ówczesnej Japonii łącznie osiem, o kolejnych numerach: „pierwsza” w Tokio (第一高等学校 (東京)), „druga” w Sendai (第二高等学校 (仙台)), „czwarta” w Kanazawie (第四高等学校 (金沢)) itd. Były to specjalistyczne uczelnie stworzone na potrzeby szybkiej modernizacji kraju. Ówczesnej nazwy kōtō-gakkō, oznaczającej instytucję edukacyjną odpowiadającą poziomem ówczesnym uniwersytetom, nie należy mylić z identyczną nazwą współczesnej szkoły średniej II stopnia (wyższej szkoły średniej).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kyoto University at a glance (ang.). Kyoto University, 2018. [dostęp 2019-04-26].
  2. a b Facts & Figures (ang.). Kyoto University, 2018. [dostęp 2019-04-26].
  3. Wydarzenia kulturalne 2005, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Tokio
  4. Tadeusz Żebrowski: Geografia we współczesnej Japonii, Instytut Geografii Polskiej Akademii Nauk, „Przegląd Geograficzny”, t. XLI, zesz. 2, Warszawa, 1969
  5. Maciej Klimiuk: Azja i Afryka: religie – kultury – języki, Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego, 2013
  6. a b Agnieszka Kozyra: Filozofia szkoły z Kioto (Kyōtoha) – w 140. rocznicę urodzin Nishidy Kitarō (1870–1945)
  7. Piękne i groźne – koty w literaturze i kulturze japońskiej, waw4free.pl, 15 marca 2018. [dostęp 2019-05-17].
  8. Jun Oba: Incorporation of National Universities in Japan and its Impact upon Institutional Governance (ang.). Hiroshima Univesity, Research Institute for Higher Education, 2006. [dostęp 2019-04-29].
  9. Kenkyusha’s New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1356, 1427. ISBN 4-7674-2015-6.
  10. 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 1578. ISBN 978-4-385-13107-8.
  11. Third Higher School Fund (ang.). Kyoto University. [dostęp 2019-04-29].
  12. Masakatsu Fujita: The Kyoto School of Philosophy and its Genealogy (ang.). Kyoto University, 2013. [dostęp 2019-04-26].
  13. Mikołaj Melanowicz: W stronę Japonii – filozofowie XX wieku, istotnie.pl, 9 sierpnia 2017
  14. Michael Lambe: Walking The Path Of Philosophy (ang.). InsideKyoto.com, 2019. [dostęp 2019-04-28].
  15. Yukawa Institute for Theoretical Physics (YITP) (ang.). Kyoto University. [dostęp 2019-04-29].
  16. Research Institute for Mathematical Sciences (RIMS) (ang.). Kyoto University. [dostęp 2019-04-29].
  17. Primate Research Institute (PRI) (ang.). Kyoto University. [dostęp 2019-04-29].
  18. Kraje pozauropejskie. Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2019-04-28].
  19. International Relations at Kyoto University (ang.). Kyoto University, 2013. s. 11. [dostęp 2019-04-28].
  20. Kyoto University – Overview (ang.). QS Quacquarelli Symonds Limited, 2019. [dostęp 2019-04-26].
  21. Academic Ranking of World Universities 2018 (ang.). Academic Ranking of World Universities, 2018. s. 2018. [dostęp 2019-04-26].
  22. Campuses (ang.). Kyoto University. [dostęp 2019-04-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]