Waleria Messalina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Valeria Messalina)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waleria Messalina
ilustracja
cesarzowa rzymska
Okres panowania od 41
do 48
Jako żona Klaudiusza
Poprzedniczka Cezonia
Następczyni Agrypina Młodsza
Dane biograficzne
Dynastia julijsko-klaudyjska
Data i miejsce urodzenia ok. 17
Rzym
Data i miejsce śmierci 48
Rzym
Ojciec Marek Waleriusz Messala Barbatus
Matka Domicja Lepida
Mąż Klaudiusz
Dzieci Oktawia,
Brytanik
Mąż Gajusz Syliusz

Waleria Messalina (łac. Valeria Messalina) (ur. ok. 17 w Rzymie, zm. 48 tamże) – cesarzowa rzymska.

Słynna z urody i atrakcyjności trzecia żona Klaudiusza (od 39 roku), matka Brytanika i Oktawii. Była nimfomanką i dopuszczała się wielu ekscesów erotycznych[1]; szacuje się, że w czasie panowania miała około 150 kochanków[potrzebny przypis]. Formalny ślub z Gajuszem Syliuszem w 48 r. doprowadził do jej zguby. Wpływowi wyzwoleńcy donieśli o nim Klaudiuszowi i dopilnowali jej szybkiej egzekucji. O jej ekscesach pisali m.in. Juwenalis i Kasjusz Dion.

Przypisuje się jej doprowadzenie do śmierci wielu osób, w tym:

Jest bohaterką powieści Roberta Gravesa Klaudiusz i Messalina; pojawia się też w powieści Paula L. Maiera Rzym w płomieniach.

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Marek Waleriusz Messala Appianus      
    2. Marek Waleriusz Messala Barbatus
5. Marcela Młodsza        
      1. Messalina
6. Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus    
    3. Domicja Lepida    
7. Antonia Starsza      
 

Małżeństwa i dzieci[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sekstus Aureliusz Wiktor Księga o cezarach 4,5-4,8 w: Brewiaria dziejów rzymskich, Redakcja naukowa: Przemysław Nehring, WUW, Warszawa 2010

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krawczuk, Aleksander Poczet cesarzowych Rzymu