Valeria Messalina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Valeria Messalina
ilustracja
cesarzowa rzymska
Okres panowania od 41 n.e.
do 48 n.e.
Jako żona Klaudiusza
Poprzedniczka Cezonia
Następczyni Agrypina Młodsza
Dane biograficzne
Dynastia julijsko-klaudyjska
Data urodzenia ok. 17
Data śmierci 48 n.e.
Ojciec Marek Waleriusz Messala Barbatus
Matka Domicja Lepida
Mąż Klaudiusz
Mąż Gajusz Syliusz
Dzieci Oktawia,
Brytanik

Valeria Messalina, ur. ok. 17, zm. 48 – cesarzowa rzymska.

Słynna z urody i atrakcyjności trzecia żona Klaudiusza (od 39 roku), matka Brytanika i Oktawii. Była nimfomanką i dopuszczała się wielu ekscesów erotycznych[1]; szacuje się, że w czasie panowania miała około 150 kochanków[potrzebny przypis]. Formalny ślub z Gajuszem Syliuszem w 48 r. doprowadził do jej zguby. Wpływowi wyzwoleńcy donieśli o nim Klaudiuszowi i dopilnowali jej szybkiej egzekucji. O jej ekscesach pisali m.in. Juwenalis i Kasjusz Dion.

Przypisuje się jej doprowadzenie do śmierci wielu osób, w tym:

Jest bohaterką powieści Roberta Gravesa Klaudiusz i Messalina; pojawia się też w powieści Paula L. Maiera Rzym w płomieniach.

Wywód przodków[edytuj]

4. Marek Waleriusz Messala Appianus      
    2. Marek Waleriusz Messala Barbatus
5. Marcela Młodsza        
      1. Messalina
6. Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus    
    3. Domicja Lepida    
7. Antonia Starsza      
 

Małżeństwa i dzieci[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Sekstus Aureliusz Wiktor Księga o cezarach 4,5 - 4,8 w: Brewiaria dziejów rzymskich, Redakcja naukowa: Przemysław Nehring, WUW, Warszawa 2010

Bibliografia[edytuj]

  • Krawczuk, Aleksander Poczet cesarzowych Rzymu