Pawło Jakowenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pawło Jakowenko
Ilustracja
Imię i nazwisko Pawło Ołeksandrowycz Jakowenko
Data i miejsce
urodzenia
19 grudnia 1964
Nikopol, Ukraińska SRR
Pozycja pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 71 kg
Informacje klubowe
Obecny klub  Ukraina U-21
Kariera juniorska
Kołos Nikopol
Dnipro-75 Dniepropetrowsk
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1981–1982
1982–1992
1992–1993
Metalist Charków
Dynamo Kijów
FC Sochaux-Montbéliard
4 (0)
161 (5)
6 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1986–1990  ZSRR 19 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1993–1995
1995–1996
1996–1997
1999
2000–2002
2000–2004
2002–2004
2004–2005
2005–2007
2007
2008–2012
Metałurh Nikopol
CSKA-Borysfen Kijów (dyr.techniczny)
Urałan Elista
Urałan Elista
Borysfen-2 Boryspol
 Ukraina U-19
 Ukraina U-21
FK Chimki
Kubań Krasnodar
FK Rostów
 Ukraina U-21

Pawło Ołeksandrowycz Jakowenko, ukr. Павло Олександрович Яковенко, ros. Павел Александрович Яковенко, Pawieł Aleksandrowicz Jakowienko (ur. 19 grudnia 1964 w Nikopolu, w obwodzie dniepropetrowskim, Ukraińska SRR) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Karierę zawodniczą zaczynał w szkółkach piłkarskich w Nikopolu, Dniepropietrowsku, Charkowie i Kijowie. Jego pierwszym klubem był Metalist Charków, z którego w 1982 trafił do Dynama Kijów. Grając w zespole prowadzonym przez Walerego Łobanowskiego odniósł swe największe sukcesy sportowe. Karierę zakończył z powodu kontuzji w 1993 jako zawodnik FC Sochaux-Montbéliard.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W 1986 roku zadebiutował w radzieckiej drużynie reprezentacyjnej, a wkrótce potem wystąpił na Mistrzostwach Świata w Meksyku. Do 1990 rozegrał 19 meczów w reprezentacji, strzelił 1 bramką.

Kariera trenerska[edytuj]

Jako trener pracował w zespołach ligowych Ukrainy i Rosji. Dwukrotnie podejmował się roli szkoleniowca Urałanu Elista, z którym w 1997 awansował do rosyjskiej ekstraklasy. Przez dwa lata prowadził młodzieżową reprezentację Ukrainy. W 2006 został trenerem drużyny Kubania Krasnodar, którą w tym samym roku doprowadził do awansu do Premier Ligi. W kwietniu 2007 został zdymisjonowany. Kilka miesięcy później (w lipcu) na krótko objął funkcję trenera FK Rostów. Od 2008 ponownie prowadzi młodzieżówkę. 18 grudnia 2012 za obopólną zgodą kontrakt z Federacją Ukrainy został rozwiązany[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]