Dmitrij Galamin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dmitrij Galamin
Дмитрий Галямин
Pełne imię i nazwisko Dmitrij Aleksandrowicz Galamin
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1963
Moskwa
Wzrost 180 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1991 CSKA Moskwa 146 (3)
1992–1994 RCD Espanyol 56 (0)
1994–1995 Mérida UD 8 (0)
W sumie: 210 (3)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1990–1991  ZSRR 12 (0)
1992  WNP 1 (0)
1993–1994  Rosja 6 (0)
W sumie: 19 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2002 Dynamo Sankt Petersburg
2003 Kristałł Smoleńsk
2003 FK Chimki
2004 Tom Tomsk
2004–2006 Anży Machaczkała
2006 Spartak Niżny Nowogród

Dmitrij Aleksandrowicz Galamin (ros. Дмитрий Александрович Галямин, ur. 8 stycznia 1963 w Moskwie), były piłkarz rosyjski grający na pozycji obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 180 cm wzrostu, ważył 75 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Galamin rozpoczął w rodzinnej Moskwie, w juniorach Spartaka Moskwa. Nie przebił się jednak do pierwszej drużyny i został zawodnikiem innego stołecznego klubu, CSKA Moskwa. W 1981 roku zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze radzieckiej, ale dopiero w 1983 roku wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie tego zespołu. W 1984 roku spadł z CSKA do drugiej ligi, a w pierwszej ponownie występował w 1987 roku. Lata 1988-1989 znów upłynęły pod znakiem gry w drugiej lidze, a w 1990 roku drużyna z Galaminem ponownie grała w ekstraklasie ZSRR. Jako beniaminek została wicemistrzem kraju, a rok później wywalczyła mistrzostwo Związku Radzieckiego, jako ostatni zespół w historii. W tamtym roku Galamin zdobył także Puchar ZSRR (3:2 w finale z Torpedo Moskwa).

Na początku 1992 roku Galamin został piłkarzem hiszpańskiego Espanyolu Barcelona, w którym stał się trzecim Rosjaninem obok Igora Korniejewa i Dmitrija Kuzniecowa. W Primera División zadebiutował 16 lutego w przegranym 1:2 domowym meczu z Atlético Madryt. W sezonie 1992/1993 Espanyol spadł do Segunda División, ale już po roku wrócił do pierwszej ligi Hiszpanii. W trakcie sezonu 1994/1995 Dmitrij odszedł do Mérida UD i po pół roku gry w drugiej lidze zdecydował się zakończyć karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1981 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 2 0
1982 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 19 0
1983 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 27 0
1984 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 29 1
1985 CSKA Moskwa ZSRR  2. liga 36 0
1986 CSKA Moskwa ZSRR  2. liga 44 0
1987 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 25 0
1988 CSKA Moskwa ZSRR  2. liga 34 0
1989 CSKA Moskwa ZSRR  2. liga 32 0
1990 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 23 0
1991 CSKA Moskwa ZSRR  1. liga 21 2
1991/92 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 12 4
1992/93 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 31 0
1993/94 RCD Espanyol Hiszpania  Segunda División 27 0
1994/95 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 5 0
1994/95 Mérida UD Hiszpania  Segunda División 8 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Związku Radzieckiego Galamin zadebiutował 23 listopada 1990 roku w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Trynidadem i Tobago. W barwach ZSRR rozegrał 12 meczów, a następnie wystąpił w jednym meczu reprezentacji Wspólnoty Niepodległych Państw. 6 października 1993 rozegrał swój pierwszy mecz w reprezentacji Rosji, przegrany 2:4 z Arabią Saudyjską. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Pawła Sadyrina do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. Tam wystąpił jedynie w przegranym 1:3 grupowym meczu ze Szwecją, który był jego ostatnim w barwach rosyjskiej reprezentacji. Łącznie wystąpił w niej 6 razy.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Galamin został trenerem. W 2002 roku został szkoleniowcem Dynama Sankt Petersburg z Pierwszej Dywizji. W 2003 roku prowadził Kristałł Smoleńsk, a w drugiej połowie roku FK Chimki. W 2004 roku przyczynił się do awansu Tomu Tomsk do Premier Ligi, a następnie do 2006 roku był trenerem Anży Machaczkała. W drugiej połowie roku pracował w Spartaku Niżny Nowogród.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]