Włodzimierz Lengauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Lengauer
Ilustracja
Prof. Lengauer (pierwszy z lewej) w towarzystwie prof. Normana Daviesa i prof. Henryka Samsonowicza w 2007 roku.
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1949
Jelenia Góra
Zawód historyk
Odznaczenia
Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja)

Włodzimierz Lengauer (ur. 17 sierpnia 1949 w Jeleniej Górze) – historyk starożytności, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2005–2008 dziekan Wydziału Historycznego UW, w latach 2008-2012 prorektor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Wielkiej Loży Narodowej Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał magisterium na Uniwersytecie Warszawskim w 1971, doktorat i habilitację odpowiednio w 1975 i w 1985. W 1996 otrzymał od Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł naukowy profesora. W 1999 objął stanowisko profesora zwyczajnego UW. Jest zatrudniony w Instytucie Historycznym UW od 1971. W latach 1996-2008 kierownik Zakładu Historii Starożytnej IH UW. W latach 2005-2008 Dziekan Wydziału Historycznego UW. W latach 2008-2012 prorektor ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą.

W latach 1979-1981 otrzymał stypendium Fundacji im. Aleksandra von Humboldta (Uniwersytet w Trewirze). Inne stypendia badawcze i wykłady gościnne: Bonn, Kolonia, Konstancja, Besançon, Paryż (École des Hautes Études en Sciences Sociales).

Jest autorem licznych publikacji z zakresu historii starożytnej Grecji, uznanym specjalistą w badaniach nad grecką religią i kulturą. Należy do Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komitetu Głównego Olimpiady Historycznej, Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN.

Jest wiceprzewodniczącym Zarządu Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci.

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Do grona jego uczniów należy Łukasz Niesiołowski-Spanò.

Główne osiągnięcia, nagrody, odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 otrzymał z rąk ambasadora Francji francuski Order Palm Akademickich[1].

Bibliografia - najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Greek Commanders in the 5th and 4th Centuries B.C. Politics and Ideology: A Study of Militarism, Warszawa 1979
  • Pojęcie równości w greckich koncepcjach politycznych. Od Homera do końca V wieku p.n.e., Warszawa 1988
  • Religijność starożytnych Greków, Warszawa 1994
  • Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego, Warszawa 1999
  • Storia dell' antichità in URSS (1917-1956), w: Index. Quaderni camerti di studi romanistici, t.28, 2000, s.89-116;
  • Cenzus wieku dla członków ateńskiej boule, w: Przegląd Historyczny, t.92, 2001, s.155-160

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uroczystość wręczenia wysokich francuskich odznaczeń wybitnym osobom. ambafrance-pl.org, 19 marca 2014. [dostęp 21 marca 2014].