Walenty Titkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walenty Titkow
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1917
Równe
Data i miejsce śmierci 29 grudnia 2013
Warszawa
Pierwszy sekretarz Komitetu Warszawskiego PZPR
Okres od 1 lutego 1960
do 24 lipca 1964
Poprzednik Witold Jarosiński
Następca Stanisław Kociołek
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób lekarza Jana Arnsztajna oraz Walentego Titkowa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Walenty Titkow (ur. 2 listopada 1917 w Równem, zm. 29 grudnia 2013 w Warszawie) – polski lekarz, oficer, polityk, działacz partyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 listopada 1917 w Równem jako syn Marii i Mikołaja. Był członkiem KZMP i PPR, a następnie – PZPR.

W 1944 roku należał do korpusu oficerów polityczno-wychowawczych 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki[1]. Od września do listopada 1944 był szefem Wydziału Polityczno-Wychowawczego Komendy Wojewódzkiej MO w Warszawie, a następnie szefem Zarządu Polityczno-Wychowawczego Komendy Głównej MO. Od 1 października 1945 do 14 lutego 1948 był zastępcą Komendanta Głównego MO ds. polityczno-wychowawczych w stopniu pułkownika. W okresie od 22 sierpnia 1951 do 18 lutego 1953 był I sekretarzem Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR, a w latach 1953–1955 I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie. Od 1955 do 1968 zasiadał w KC PZPR. W okresie od 1 lutego 1960 do 24 lipca 1964 był I sekretarzem Komitetu Warszawskiego PZPR[2].

W latach 1952–1965 był posłem na Sejm PRL I, II i III kadencji. W 1956 był redaktorem naczelnym Trybuny Ludu, a od 1964 do 1968 wiceministrem zdrowia i opieki społecznej.

Pochowany został na wojskowych Powązkach.

Jego żoną była Janina Arnsztajn-Titkow (wnuczka Franciszki Arnsztajnowej). Był ojcem Andrzeja Titkowa (reżyser filmów dokumentalnych) i aktorki Olgi Titkow-Stokłosy.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Paczkowski, Trzy twarze Józefa Światły. Przyczynek do dziejów komunizmu w Polsce, Warszawa 2009, s. 65.
  2. Encyklopedia Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1975, s. 500, 501.
  3. M.P. z 1947 r. Nr 23, poz. 50
  4. M.P.1945.44.109 - prawo.pl, www.prawo.pl [dostęp 2018-02-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]