Walenty Titkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walenty Titkow
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1917
Równe, gubernia wołyńska, Republika Rosyjska pod okupacją Cesarstwa Niemieckiego
Data i miejsce śmierci 29 grudnia 2013
Warszawa, Polska
Poseł na Sejm PRL I, II i III kadencji
Okres od 20 listopada 1952
do 20 listopada 1956
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
I sekretarz Komitetu Warszawskiego PZPR
Okres od 1 lutego 1960
do 24 lipca 1964
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Witold Jarosiński
Następca Stanisław Kociołek
Wiceminister zdrowia
Okres od 1964
do 1968
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób lekarza Jana Arnsztajna oraz Walentego Titkowa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Walenty Titkow (ur. 2 listopada 1917 w Równem, zm. 29 grudnia 2013 w Warszawie) – polski lekarz, oficer, polityk, komunistyczny działacz partyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii i Mikołaja. Był członkiem KZMP i PPR, a następnie – PZPR. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego.

W 1944 należał do korpusu oficerów polityczno-wychowawczych 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki[1]. Od września do listopada 1944 był szefem Wydziału Polityczno-Wychowawczego Komendy Wojewódzkiej MO w Warszawie, a następnie szefem Zarządu Polityczno-Wychowawczego Komendy Głównej MO. Od 1 października 1945 do 14 lutego 1948 był zastępcą Komendanta Głównego MO ds. polityczno-wychowawczych w stopniu pułkownika. Od 1950 do 1951 pełnił funkcję sekretarza propagandy w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Katowicach. W okresie od 22 sierpnia 1951 do 18 lutego 1953 był I sekretarzem Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR, a w latach 1953–1955 I sekretarzem KW PZPR w Krakowie. Od 1953 do 1954 był zastępcą członka, a w następnie do 1968 członkiem KC PZPR. W latach 1955–1956 i 1957–1960 był kierownikiem, a od 1956 do 1957 zastępcą kierownika Wydziału Organizacyjnego KC PZPR. W okresie od 1 lutego 1960 do 24 lipca 1964 był I sekretarzem Komitetu Warszawskiego PZPR.

W latach 1952–1965 był posłem na Sejm PRL I, II i III kadencji. W 1956 był redaktorem naczelnym „Trybuny Ludu”, a od 1964 do 1968 wiceministrem zdrowia i opieki społecznej.

Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C 20-2-1)[2].

Jego żoną była Janina Arnsztajn-Titkow (1923–2010, wnuczka Franciszki Arnsztajnowej i prawnuczka Malwiny Meyerson). Był ojcem Andrzeja Titkowa (reżysera filmów dokumentalnych) i Olgi Titkow-Stokłosy (aktorki).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Paczkowski, Trzy twarze Józefa Światły. Przyczynek do dziejów komunizmu w Polsce, Warszawa 2009, s. 65.
  2. Wyszukiwarka grobów w Warszawie.
  3. M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 50..
  4. M.P. z 1945 r. nr 44, poz. 109. („za działalność w konspiracji, udział w walkach partyzanckich i za zasługi w organizowaniu służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej”).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]