Przejdź do zawartości

White Lies

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
White Lies
Ilustracja
White Lies podczas Amphi Festival 2019
Inne nazwy

Fear of Flying

Rok założenia

2007

Pochodzenie

 Anglia (Londyn)

Gatunek

rock alternatywny, post-punk revival, synthpop[1], indie rock, nowa fala, post-punk[2]

Aktywność

od 2005 (jako Fear of Flying)

Wydawnictwo

Chess Club, Fiction, Geffen, Harvest, BMG, PIAS

Skład
Harry McVeigh
Charles Cave
Jack Lawrence-Brown
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

White Lies – brytyjskie trio wykonujące muzykę z pogranicza rocka alternatywnego, pochodzące z Londynu w Anglii[3][4]. Początkowo zespół występował pod nazwą „Fear of Flying”, a od 2007 roku występuje jako White Lies, z czym wiązała się też zmiana stylu grupy[5].

Zespół tworzą: wokalista i gitarzysta Harry McVeigh, basista Charles Cave i perkusista Jack Lawrence-Brown[6][2]. Ich debiutancki album To Lose My Life..., wydany 19 stycznia 2009 roku, zadebiutował na pierwszym miejscu UK Albums Chart[7]. Wydali następnie: Ritual (2011), Big TV (2013), Friends(inne języki) (2016), Five(inne języki) (2019), As I Try Not to Fall Apart(inne języki) (2022) i Night Light (2025)[8].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Początki (2005–2007)

[edytuj | edytuj kod]

Zarówno Charles Cave, jak i Lawrence-Brown pochodzą z Pitshanger Village w północnym Ealing w Londynie. Po raz pierwszy razem zagrali na występie szkolnym w North Ealing Primary School(inne języki)[4]. Harry McVeigh (z Shepherd’s Bush[9]) dołączył do nich dwa lata później[10] i wspólnie zaczęli występować pod nazwą Fear of Flying. Cave opisał grupę jako „weekendowy projekt”, który z czasem poprzedzał na koncertach takich artystów jak The Maccabees, Jamie T i Laury Marling[5].

Jako Fear of Flying wydali nakładem niezależnej wytwórni płytowej Young and Lost Club dwa winylowe single z podwójną stroną A „Routemaster/Round Three” 7 sierpnia 2006 roku i „Three’s a Crowd/Forget-Me-Nots” 6 grudnia tego samego roku[11]. Oba wydawnictwa zostały wyprodukowanie przez znanego realizatora Blur i The Smiths Stephena Streeta(inne języki). Zagrali również, na odbywającym się co roku Underage Festival(inne języki) w Anglii, 10 sierpnia 2007 roku[12].

Dwa tygodnie wcześniej członkowie grupy rozpoczęli naukę na uniwersytecie. W związku z tym zdecydowali się wziąć rok przerwy i stworzyć nowy materiał, z którego jednak grupa nie była zadowolona. Cave powiedział o tym okresie tak: „Nie mogliśmy napisać nic więcej niż pseudokomiczne wynurzenia, które nie obchodziły nawet nas samych”[5]. Fear of Flying przekształciło w październiku 2007 roku[13], czego wyrazem był komunikat napisany na ich stronie MySpace: „Fear of Flying is dead… White Lies is alive!”[5].

Wraz z nazwą zmieniła się również stylistyka grupy[14]. Zapytany o zmianę nazwy podczas wywiadu dla rozgłośni radiowej SF Station Lawrence-Brown powiedział: „My po prostu pomyśleliśmy tak: powinniśmy wykonywać nasze piosenki jako inna grupa. Mieliśmy utwory, które nie pasowały do stylistyki Fear of Flying a do White Lies pasują idealnie”[15].

To Lose My Life… (2008–2009)

[edytuj | edytuj kod]
Zespół White Lies podczas koncertu w Brighton (2008)

Jako White Lies po raz pierwszy zagrali 27 lutego 2008 roku w londyńskim Hoxton Square(inne języki). Do występu przygotowywali się ponad dwa miesiące[5]. Wśród publiczności znaleźli się przedstawiciele wytwórni płytowych, dzięki którym otrzymali wiele propozycji kontraktów. Grupa zdecydowała się na Fiction Records. Pytani o swoją nazwę odpowiadają, że wybrali ją dlatego, że „niewinne kłamstwa są takie powszechne ale jednak trochę mroczne i to są określenia jakimi postrzegają siebie”[16]. Prezenter BBC Radio 1 Zane Lowe 5 lutego 2008 roku singel „Death” określił „najgorętszym nagraniem na świecie”. Powiedział tak o tej piosence jeszcze przed jej oficjalnym wydaniem[17].

Telewizyjny debiut White Lies miał miejsce podczas programu Later… with Jools Holland(inne języki), 30 maja 2008 roku. Zagrali wtedy dwa single „Unfinished Business” oraz „Death”[18][19]. Podczas ubiegłorocznych wakacji grupa wzięła udział w BBC Introducing(inne języki) podczas Radio 1’s Big Weekend(inne języki) w Maidstone 11 maja 2008 roku[20]. Znaczące dla ich kariery były występy na największych festiwalach muzycznych na czele z Oxegen(inne języki), T in the Park(inne języki) czy Reading and Leeds Festivals(inne języki)[21]. Ich pierwsza trasa koncertowa obejmowała 13 występów w Wielkiej Brytanii między wrześniem a październikiem 2008 roku[22].

Począwszy od maja 2008 roku[23] zespół White Lies spędził dwa miesiące na sesji nagraniowej swojego debiutanckiego albumu, które miały miejsce w Londynie i Belgii[24][25]. Zapisy z niej wstępnie nazwali To Lose My Life or Lose My Love[26]. Tytuł zaczerpnięto z pierwszych słów utworu „To Lose My Life”. Określono również wstępnie datę ukazania się wydawnictwa na styczeń 2009 roku[27].

Wokalista Harry McVeigh podczas festiwalu Lollapalooza 2008

Przez cały październik 2009 roku grupa koncertowała podczas swojej małej trasy koncertowej w Stanach Zjednoczonych. Wystąpili między innymi na CMJ Music Festival między 23 a 24 październikiem wraz z takimi wykonawcami, jak Jay Reatard(inne języki), Amazing Baby(inne języki) czy Violens(inne języki)[28]. Następnie grupa ponownie udała się w trasę po Anglii, tym razem jako support Glasvegas. Pomiędzy listopadem a grudniem 2008 roku odbyło się 15 koncertów zespołu[29].

Magazyn NME 29 października 2008 roku na swojej stronie internetowej oficjalnie ogłosił, że debiutancki album White Lies ukaże się pod skróconym tytułem To Lose My Life… i prawdopodobnie odbędzie się to 12 stycznia 2009 roku. Zespół zdecydował się, aby album promował wydany tydzień przed premierą płyty singel „To Lose My Life”[24], a teledysk do niego swoją premierę miał na stronie MySpace grupy 21 listopada 2008 roku[30].

11 listopada 2008 roku na łamach NME ogłoszono, że White Lies wystąpi podczas NME Tours(inne języki) wraz z Friendly Fires(inne języki), Florence and the Machine i Glasvegas. Ich trasa koncertowa, która rozpoczęła się na początku 2009 roku, obejmowała 17 miast Wielkiej Brytanii[31], a ostatni koncert w 2008 roku dali 3 grudnia podczas odbywającego się w Londynie festiwalu Winter Wonderland[32]. Uczestniczyli również w organizowanym przez NME tzw. Big Gig (dużym występie) wraz z czterema innymi zespołami, 26 lutego 2009 roku[33].

W 2009 roku zajęli drugie miejsce w organizowanym corocznie przez BBC plebiscycie Sound of…, w którym brytyjscy dziennikarze typują dziesiątkę debiutantów, którzy są najbardziej godni zauważenia[34]. Ich piosenka „From the Stars” w grudniu 2008 roku stała się w sklepie iTunes, singlem tygodnia[35]. W styczniu 2009 roku White Lies znalazł się na okładce brytyjskiego czasopisma The Fly[36], a także zajęli trzecie miejsce w kategorii „Critics’ Choice” nagrody Brit Awards, zaraz za Florence and the Machine i Little Boots[37]. Wraz z ukazaniem się płyty i singla, 14 stycznia 2009 roku zespół zagrał podczas Live Lounge dla programu prowadzonego przez Jo Whiley z BBC Radio 1. Zagrali wtedy „To Lose My Life” oraz cover Kanyego Westa „Love Lockdown”[38]. Później tę piosenkę umieścili na stronie B singla „Farewell to the Fairground” wydanego 23 marca 2009 roku[39][40].

White Lies zadebiutowali swoją płytą To Lose My Life… na pierwszym miejscu zestawienia UK Album Chart[41]. Podczas promocji albumu grupa wystąpiła m.in. podczas koncertu Shockwaves Album Chart Show 23 lutego 2009 roku[42] i w programie Late Show with David Letterman[43]. Występ w tym ostatnim programie był ich pierwszym telewizyjnym wystąpieniem emitowanym w Stanach Zjednoczonych[44].

W 2009 roku zespół supportował Snow Patrol podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii i Irlandii[45], a także występował także jako główny wykonawca w Europie, Ameryce Północnej i Japonii[46]. White Lies zagrali m.in. na festiwalach South by Southwest[47], Isle of Wight Festival[48], T in the Park(inne języki)[49], Oxegen(inne języki)[50], Festival Internacional de Benicàssim(inne języki)[51], Coachella[52] i odbywającym się w Polsce Open’er Festival[53].

Ritual (2009–2011)

[edytuj | edytuj kod]
Harry McVeigh podczas koncertu grupy White Lies w Amsterdamie (2009)

We wrześniu 2009 roku zespół po raz pierwszy udostępnił utwór „Taxidermy” w formie cyfrowej do pobrania za pośrednictwem iTunes[54]. Utwór ten wcześniej ukazał się jedynie na wydaniu winylowym singla „To Lose My Life”[55]. W tym samym miesiącu zespół supportował trasę koncertową Kings of Leon po Stanach Zjednoczonych[56] i Coldplay po Wielkiej Brytanii[57]. Ponadto White Lies odbył trasę koncertową po Europie w październiku i listopadzie 2009 roku, w tym po Wielkiej Brytanii[58]. Później odwołano kilka koncertów, ponieważ McVeigh zachorował podczas koncertu w Monachium w Niemczech[59]. Po całkowitym powrocie do zdrowia przed rozpoczęciem koncertów w Wielkiej Brytanii trasa koncertowa przebiegała normalnie, a odwołane koncerty przełożono na luty 2010 roku[60].

13 lutego 2010 roku White Lies został pierwszym znanym artystą, który wystąpił w klubie muzycznym FAC251 w Manchesterze[61]. Zespół zagrał tam ponownie 14 lutego, a występy te były jedynymi zaplanowanymi występami zespołu w roli głównej w 2010 roku[62]. Bilety na oba koncerty wyprzedały się w ciągu kilku minut[63], a po 400 dostępnych biletów zgłosiło się 38 tysięcy osób[62]. Ponadto w okresie od czerwca do września 2010 roku wspierali Muse podczas wielu koncertów na stadionach w Europie[64]. W sierpniu 2010 roku zespół zagrał na scenie 4Music(inne języki) podczas V Festivalu(inne języki), na którym wystąpili również tacy artyści jak Paloma Faith, The Temper Trap i David Guetta[65].

W listopadzie 2010 roku zespół White Lies potwierdził, że ich drugi album, Ritual, został ukończony i ukaże się 17 stycznia 2011 roku. Wyprodukowany przez Alana Mouldera[66] pierwszy singel z albumu, „Bigger than Us(inne języki)”, został wydany 3 stycznia 2011 roku[67]. Zapowiedziano także jedenastodniową trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która odbyła się w lutym 2011 roku[68].

Big TV (2012–2015)

[edytuj | edytuj kod]
Koncert zespołu White Lies w londyńskim Roundhouse (2013)

W wywiadzie dla NME w styczniu 2013 roku Cave ujawnił, że trzeci album zespołu ma zostać wydany pod koniec lata, a jeden z utworów promujących płytę nosi tytuł „Getting Even”[69]. 4 czerwca 2013 roku ogłoszono, że album, którego producentem został Ed Buller(inne języki) i który został nagrany wcześniej w tym samym roku, będzie nosił tytuł Big TV. Opublikowano również listę utworów z albumu, a piosenkę „Getting Even” udostępniono do darmowego pobrania. Pierwszy oficjalny singel z albumu, „There Goes Our Love Again”, został wydany 5 sierpnia 2013 roku, a album ukazał się w Wielkiej Brytanii i Europie tydzień później, 12 sierpnia 2013 roku nakładem Fiction Records[70]. Płyta została wydana 20 sierpnia 2013 roku w Stanach Zjednoczonych (nakładem Harvest Records)[71] oraz w Kanadzie (za pośrednictwem Universal Music)[72].

W dniach 23-25 lipca 2013 roku zespół White Lies zagrał trzy kameralne koncerty w Hoxton Square Bar & Kitchen w Londynie, świętując 5. rocznicę pierwszego występu zespołu w tym samym miejscu[73][74]. Każdej nocy grali utwory z Big TV i niektóre ze swoich wcześniejszych piosenek przed 300 fanami[75]. Podczas letnio-jesiennej trasy koncertowej w 2013 roku zespół miał zaplanowane ponad trzydzieści koncertów w Europie i Ameryce Północnej[76][77], w tym dwukrotnie w Polsce: w Poznaniu i Warszawie[78]. W sierpniu 2013 roku zadebiutowali na głównej scenie Reading and Leeds Festivals(inne języki)[79][80].

6 listopada 2013 roku zespół wydał limitowaną edycję EP-ki z okazji trasy koncertowej zatytułowaną Small TV. Pięcioutworowa EP-ka, wydana przez Fiction Records, ukazała się w nakładzie ograniczonym do tysiąca kopii. Znalazły się na niej covery utworów Lany Del Rey i Prince’a, a także nowe wersje ich własnych piosenek[81].

Friends i Five (2016–2019)

[edytuj | edytuj kod]
Koncert grupy White Lies w londyńskim klubie Troxy (2017)

Pod koniec czerwca 2016 roku zespół White Lies zapowiedział nowy album i trasę koncertową[82], a także udostępnił nowy singel „Take It Out On Me”[83]. 2 sierpnia tego samego roku zaprezentowany został teledysk do utworu „Take It Out On Me”, który wyreżyserował David Pablos(inne języki)[84].

Płyta Friends(inne języki) ukazała się 7 października 2016 roku[82]. Została ona samodzielnie wyprodukowana przez zespół, a nagrano ją w prywatnym studiu Bryana Ferry'ego w londyńskim Kensington[8]. Cave powiedział, że głównym motywem albumu jest przyjaźń: „W ciągu ostatnich kilku lat zauważyliśmy, że sytuacje życiowe przyjaciół sprawiają, że podejmują oni duże decyzje – małżeństwa, dzieci, wyprowadzka z Londynu. Przyjaźnie zaczęły wydawać się dorosłe, a nasze postrzeganie czasu uległo zmianie”[82].

Po premierze albumu Friends wyruszył w długą trasę koncertową po Europie, która kończyła się ośmiokoncertowym występem w Wielkiej Brytanii[82]. Wystąpili m.in. na festiwalach Live At Leeds(inne języki) 2017[85] i British Summer Time(inne języki) 2017 w londyńskim Hyde Parku[86].

1 lutego 2019 roku za pośrednictwem PIAS Recordings[87] wydali swój piąty album studyjny o nazwie Five(inne języki). Powstał on przy współudziale Eda Bullera(inne języki) i Alana Mouldera[8], a ponadto pracował nad nim się producent Flood i inżynier dźwięku James Brown. Pierwszy singel albumu, „Time To Give(inne języki)”, miał swoją premierę 17 września 2018 roku[87], a drugim był utwór „Believe It(inne języki)”, którego premiera odbyła się 24 października 2018 roku[88]. Zespół opisał „Believe It” jako „opowieść o rodzajach terapii, widzianych z zmieniającej się perspektywy tych, którzy są nią zafascynowani, tych, którzy są wobec niej sceptyczni i tych, którzy chcą na niej zarobić”[89]. Trzeci singel, „Finish Line”, ukazał się 5 grudnia 2018 roku[90].

Na początku 2019 roku White Lies wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europie[88], występując m.in. na belgijskim festiwalu Pukkelpop 2019[91].

25 września 2019 roku wydali kolejny już singel, „Hurt My Heart”. Został on nagrany w Los Angeles wraz z producentem Andrewem Wellsem[92]. Miesiąc później, 25 października wydali specjalną, jubileuszową edycję debiutanckiej płyty To Lose My Life… z okazji 10. rocznicy jej wydania. Zawarto w niej B-side’y, niepublikowane wcześniej dema oraz inne materiały[93]. Z tej też okazji, 6 grudnia 2019 roku wystąpili w londyńskim O2 Brixton Academy, gdzie w całości zagrał swój debiutancki album[94].

As I Try Not to Fall Apart (2020–2024)

[edytuj | edytuj kod]
Harry McVeigh na koncercie White Lies w trakcie Amphi Festival 2019

Z powodu pandemii COVID-19 w 2020 roku zawiesili plany dotyczące promocji albumu Five. Skupili się na pisaniu i nagraniu kolejnego albumu wspólnie z Bullerem[8]. 27 września 2021 roku zespół zapowiedział kolejny swój album studyjny, wydając tytułowy singel „As I Try Not To Fall Apart” wraz z teledyskiem wyreżyserowanym przez Jamesa Ardena[95]. 1 grudnia premierę miał drugi singel „I Don’t Want To Go To Mars”[96], a w połowie stycznia 2022 roku „Am I Really Going To Die”, który został oparty na syntezatorach i był luźno inspirowany postacią Danny’ego Hustona z filmu Ivans Xtc(inne języki) i Davidem Bowiem z ery albumu Station to Station[97]. 14 lutego 2022 roku ukazał się singel „Blue Drift”, o którym Cave mówił, że to „kolejny krok w stronę progresywnego rocka”[98].

Płyta As I Try Not to Fall Apart(inne języki) swoją premierę miała 18 lutego 2022 roku[95]. Została ona nagrana w studiach Sleeper i Assault & Battery(inne języki) w zachodnim Londynie wraz z wieloletnim współpracownikiem Edem Bullerem[99]. W 2022 roku wyruszyli w trasę koncertową po Europie, gdzie m.in. wystąpili w warszawskiej Progresji 4 maja[99]. Byli natomiast zmuszeni odwołać swój koncert w Paryżu 8 kwietnia po tym, jak ich sprzęt został zatrzymany na mocy obowiązującej wówczas ustawy o Brexicie[100].

14 września 2022 roku udostępnili utwór „Trouble In America” z bonusowej edycji swojego albumu As I Try Not to Fall Apart, która ukazała się 21 października tego samego roku. Płyta ta zawierała ona łącznie cztery wcześniej niepublikowane utwory[101].

W czerwcu i lipcu 2024 roku zagrali serię kameralnych koncertów w Holandii, Belgii i Wielkiej Brytanii, którymi uczczono 10. rocznicę istnienia płyt Ritual i Big TV[102].

Night Light (od 2025)

[edytuj | edytuj kod]

21 maja 2025 roku White Lies udostępnił nowy singel „Nothing On Me”. Muzycy o tej piosence napisali: „Ten utwór zaprasza do współczesnego umysłu White Lies. Jest nieco lekkomyślny, niezrównoważony, pełen konkurujących ze sobą pomysłów”. Wraz z premierą singla ogłosili trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europie w 2026 roku[103]. Singel „Nothing On Me” był pierwszą zapowiedzią ich kolejnego albumu studyjnego Night Light. Sam natomiast album został ogłoszony w połowie lipca, z premierą na 7 listopada 2025 roku nakładem Play It Again Sam. Wówczas też premierę miał drugi singel, „In The Middle”, o którym zespół powiedział: „To piosenka o ruchu, niekoniecznie o dalszym poruszaniu się, ale o przeniesieniu się w inny, emocjonalny punkt, niezbędny do rozwoju. Daje też przedsmak naszego muzycznego rozwoju na nadchodzącym albumie, na którym całkowicie dajemy upust emocjom, by zanurzyć się w bardziej eksperymentalnej stronie aranżacji”[104]. Trzeci singel wraz z teledyskiem, „Keep Up” premierę miał 17 września 2025 roku[105].

Album Night Light miał swoją premierę 7 listopada 2025 roku[106]. Na łamach Rolling Stone UK opisano, że na tej płycie ich charakterystyczny post punk wciąż dominuje, ale „tym razem złagodzili go lżejszym akcentem”[107]. Darren Leach z serwisu XS Noize wskazuje dodatkowo, iż zespół „sięga głębiej w elektroniczne brzmienia niż kiedykolwiek wcześniej, a gitary odgrywają teraz rolę drugoplanową wobec migoczących syntezatorów, pulsujących linii basowych i dominującego barytonu Harry'ego McVeigha”[108].

Styl muzyczny

[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze jako Fear of Flying wytwórnia Banquet Records(inne języki) opisała drugi singel grupy jako „całkiem taneczne indie”[109], natomiast The Guardian na swojej oficjalnej stronie nazwał grupę indiepopową[5]. W wywiadzie dla BBC w 2008 roku członkowie zespołu przyznali, że największy wpływ na nich miał zespół Talking Heads[10].

Mroczne dźwięki White Lies[3] są często porównywalne do wykonawców takich jak m.in.: Editors[110], Arcade Fire[111], Joy Division[112], Interpol[113], The Killers[111], Echo & the Bunnymen[110], Tears for Fears[27] czy The Teardrop Explodes(inne języki)[114]. Również barwa głosu wokalisty często porównywana jest do takich wokalistów jak Ian Curtis czy Julian Cope(inne języki)[6][115].

Skład

[edytuj | edytuj kod]
Charles Cave (2019)
Jack Lawrence-Brown (2019)

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Dyskografia White Lies.

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
Rok Nagroda Kategoria Nominowany / dzieło Rezultat Źr.
2009 Brit Awards Critics' Choice Award White Lies Nominacja [116]
2010 Eska Music Award Rockowy Zespół Roku Świat Wygrana [117]
2009 MOJO Awards(inne języki) Best Breakthrough Act Wygrana [118]
MTV Europe Music Awards Best Push Artist Nominacja [119]
NME Awards(inne języki) Best New Band Nominacja [120]
Q Awards Best New Band Wygrana [121]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Polskie Radio Trójka o zespole White Lies. [dostęp 2009-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-30)].
  2. ↑ a b c d e Rate Your Music, White Lies [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  3. ↑ a b Dann Gaymer: White Lies - 'Death'. noizemakesenemies.co.uk, 2008-09. [dostęp 2008-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-26)]. (ang.).
  4. ↑ a b Alex Hayes: Ealing band are critics favourite with 2009 album. web.archive.org, 2008-12-17. [dostęp 2008-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-15)]. (ang.).
  5. ↑ a b c d e f Chris Salmon, Murder, madness and lots of black trousers, „The Guardian”, www.theguardian.com, 25 września 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  6. ↑ a b Rob McCrae: White Lies - Lies that don't need perfecting. new-noise.net. [dostęp 2008-10-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-31)]. (ang.).
  7. ↑ Lady GaGa & White Lies On Top. www.mtv.co.uk. [dostęp 2009-01-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-01)]. (ang.).
  8. ↑ a b c d AllMusic, White Lies [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-11-07] (ang.).
  9. ↑ Johnny K: Death Becomes Them. www.the-fly.co.uk. [dostęp 2008-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-20)]. (ang.).
  10. ↑ a b BBC: Fear of Flying. www.bbc.co.uk. [dostęp 2008-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-13)]. (ang.).
  11. ↑ Young and Lost Club, Shop. Records [online], www.youngandlostclub.com [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-28] (ang.).
  12. ↑ Festival News:New additions for Underage Festival. virtualfestivals.com. [dostęp 2008-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-15)]. (ang.).
  13. ↑ Chris Salmon, First sight: White Lies, „The Guardian”, www.theguardian.com, 21 marca 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  14. ↑ Little White Lies sound great. thisisgloucestershire.co.uk, 2008-11-14. [dostęp 2008-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-18)]. (ang.).
  15. ↑ Matt Crawford: :Jack Brown of White Lies. sfsstation.com. [dostęp 2008-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-28)]. (ang.).
  16. ↑ BBC: Music Profiles. White Lies. www.bbc.co.uk. [dostęp 2008-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-06)]. (ang.).
  17. ↑ BBC Radio 1: Zane Lowe: 05/02/08 Tracklisting. www.bbc.co.uk. [dostęp 2009-02-12]. (ang.).
  18. ↑ White Lies and Sweet Jane confirmed as special guests to Glasvegas. mcd.ie. [dostęp 2008-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-11-13)]. (ang.).
  19. ↑ BBC Two, Later... with Jools Holland, Series 32 Live, Episode 8 [online], www.bbc.co.uk [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  20. ↑ BBC: Radio 1's Big Weekend 2008. Lineup. www.bbc.co.uk. [dostęp 2008-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-24)]. (ang.).
  21. ↑ Polydor Records: Polydor - White Lies. www.polydor.co.uk. [dostęp 2008-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-14)]. (ang.).
  22. ↑ White Lies announce follow-up to Topman NME New Noise Tour, „NME”, www.nme.com, 2 maja 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  23. ↑ White Lies UK Tour Dates. ilikemusic.com. [dostęp 2008-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-01)]. (ang.).
  24. ↑ a b White Lies announce album details - exclusive, „NME”, www.nme.com, 29 października 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  25. ↑ Discogs, White Lies (2) – To Lose My Life... [online], www.discogs.com [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  26. ↑ White Lies preview debut album at Manchester show, „NME”, www.nme.com, 23 września 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  27. ↑ a b David Smyth: Bright future for White Lies. www.thisislondon.co.uk. [dostęp 2008-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-05)]. (ang.).
  28. ↑ Ryan Dombal, The Pitchfork Guide to CMJ 2009, „Pitchfork”, pitchfork.com, 20 października 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  29. ↑ White Lies Announce Tour. www.mtv.co.uk. [dostęp 2008-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-01)]. (ang.).
  30. ↑ White Lies: 'To Lose My Life' Video Exclusive on MySpace. www.whitelies.com. [dostęp 2008-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-21)]. (ang.).
  31. ↑ Shockwaves NME Awards Tour 2009 line-up revealed, „NME”, www.nme.com, 11 listopada 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  32. ↑ Kaiser Chiefs, The View, Ladyhawke set for intimate Xmas shows, „NME”, www.nme.com, 3 listopada 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  33. ↑ Crystal Castles, White Lies to join The Cure at NME Big Gig, „NME”, www.nme.com, 15 grudnia 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  34. ↑ Mark Savage: BBC Sound of 2009: White Lies. news.bbc.co.uk, 2009-01-08. [dostęp 2008-12-23]. (ang.).
  35. ↑ Winyle Online, White Lies - To Lose My Life... - 2009 - Album [online], winyle-online.pl [dostęp 2025-07-06] (pol.).
  36. ↑ Toby Smith, White Lies Confess Splendour in the Grass 2009 Sideshows!, „Music Feeds”, musicfeeds.com.au, 12 maja 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  37. ↑ BRIT Awards: BRITs 2009 - Nominations. brits.co.uk. [dostęp 2009-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-19)]. (ang.).
  38. ↑ BBC Radio 1: Live Lounge. www.bbc.co.uk. [dostęp 2009-01-24]. (ang.).
  39. ↑ Tom Porter, White Lies cover Kanye West, „Music Radar”, www.musicradar.com, 5 lutego 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  40. ↑ White Lies to release Kanye cover, „Digital Spy”, www.digitalspy.com, 5 lutego 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  41. ↑ Avril Ormsby: Red hot White Lies set album charts alight. news.stv.tv, 2009-01-25. [dostęp 2009-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-29)]. (ang.).
  42. ↑ Shockwaves Album Chart Show. www.last.fm, 2009-03-23. [dostęp 2009-03-25]. (ang.).
  43. ↑ White Lies on The Late Show with David Letterman tonight. www.interscope.com, 2009-03-24. [dostęp 2009-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-28)]. (ang.).
  44. ↑ White Lies: Watch White Lies On Letterman Tonight. www.facebook.com, 2009-03-24. [dostęp 2009-03-25]. (ang.).
  45. ↑ Xfm, White Lies To Support Snow Patrol [online], www.xfm.co.uk, 3 lutego 2009 [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-07] (ang.).
  46. ↑ Matt O'Hern: White Lies, Metro Station to tap MTV Push Online Platform. marketingshift.com, 2009-02-09. [dostęp 2008-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-11)]. (ang.).
  47. ↑ Jamie Fullerton, White Lies play in the SXSW sun, „NME”, www.nme.com, 21 marca 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  48. ↑ Isle of White Festival: Saturday Wight Fever!. www.isleofwightfestival.com. [dostęp 2009-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-29)]. (ang.).
  49. ↑ Pete Doherty, Razorlight, Elbow, Yeah Yeah Yeahs for T In The Park, „NME”, www.nme.com, 13 lutego 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  50. ↑ Nick Cave, Yeah Yeah Yeahs, Ting Tings for Oxegen, „NME”, www.nme.com, 13 lutego 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  51. ↑ New additions to the FIB Heineken 09 line-up. fiberfib.com. [dostęp 2009-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-11)]. (ang.).
  52. ↑ White Lies, Friendly Fires set for 'NME Presents' North American tour, „NME”, www.nme.com, 29 stycznia 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  53. ↑ Santigold, Lily Allen i White Lies na Open'erze. wyborcza.pl, 20 marca 2009-03-20. [dostęp 2009-03-26]. (pol.).
  54. ↑ Robin Murray, White Lies Release Rare Track, „Clash Magazine”, www.clashmusic.mtcserver.com, 11 września 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  55. ↑ White Lies make rare track available as a download, „NME”, www.nme.com, 10 września 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  56. ↑ Sinead Garvan, Kings of Leon fans of White Lies [online], news.bbc.co.uk, 16 lipca 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  57. ↑ Coldplay, White Lies interview [online], www.coldplay.com, 25 sierpnia 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  58. ↑ Jamie Fullerton, White Lies announce their biggest UK tour yet, „NME”, www.nme.com, 8 czerwca 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  59. ↑ Jamie Fullerton, White Lies cancel European tour dates due to illness, „NME”, www.nme.com, 10 listopada 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  60. ↑ Jamie Fullerton, White Lies announce rescheduled European tour dates, „NME”, www.nme.com, 11 listopada 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  61. ↑ Adam Adshead, White Lies and Twisted Wheel set to play at Peter Hook's FAC251 club, „NME”, www.nme.com, 28 stycznia 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  62. ↑ a b White Lies announce 2nd Manchester date, „Music News”, www.music-news.com, 4 lutego 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  63. ↑ Adam Adshead, White Lies announce second 'fan exclusive' show at FAC251, „NME”, www.nme.com, 10 lutego 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  64. ↑ Robin Murray, White Lies To Support Muse, „Clash Magazine”, www.clashmusic.com, 15 czerwca 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  65. ↑ Matt Wilkinson, Kasabian take a dig at Kings Of Leon as they headline V Festival 2010, „NME”, www.nme.com, 21 sierpnia 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  66. ↑ White Lies Complete New Record. www.zanelowe.com, 2010-08-17. [dostęp 2010-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-22)]. (ang.).
  67. ↑ Matt Wilkinson, White Lies premiere comeback single 'Bigger Than Us' – video, „NME”, www.nme.com, 18 listopada 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  68. ↑ Jason Gregory, White Lies Announce 2011 UK Tour [online], www.gigwise.com, 15 listopada 2010 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  69. ↑ Nick Levine, White Lies say new album is their most 'melodic' yet, „NME”, www.nme.com, 28 stycznia 2013 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  70. ↑ David Renshaw, White Lies announce new album 'BIG TV' and give away new track - listen, „NME”, www.nme.com, 4 czerwca 2013 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  71. ↑ White Lies announce third album "Big TV" out August 20th via Capitol/Harvest. redlightmanagement.com, 2013-06-04. [dostęp 2013-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-05)]. (ang.).
  72. ↑ White Lies announce August 20 for new album 'Big TV'. www.universalmusic.ca, 2013-06-12. [dostęp 2013-06-13]. (ang.).
  73. ↑ Carolina Faruolo, White Lies, Hoxton Bar & Kitchen, London, „DIY”, diymag.com, 3 sierpnia 2013 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  74. ↑ David Renshaw, White Lies to play three intimate London dates in July, „NME”, www.nme.com, 10 czerwca 2013 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  75. ↑ White Lies: Apply for tickets to our most intimate gig this year.... www.facebook.com, 2013-06-10. [dostęp 2013-06-18]. (ang.).
  76. ↑ White Lies, Upcoming shows [online], whitelies.com [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-15] (ang.).
  77. ↑ Nick Levine, White Lies announce UK tour for December - ticket details, „NME”, www.nme.com, 23 sierpnia 2013 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  78. ↑ Koncerty 2013: White Lies w Polsce na dwóch koncertach, „Radio Eska”, www.eska.pl, 6 czerwca 2013 [dostęp 2025-07-06] (pol.).
  79. ↑ David Renshaw, Green Day to headline Reading & Leeds Festival 2013, plus many more acts announced, „NME”, www.nme.com, 11 marca 2013 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  80. ↑ White Lies. Reading Festival 2013. www.readingfestival.com. [dostęp 2013-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-21)]. (ang.).
  81. ↑ Discogs, White Lies (2) – Small TV [online], www.discogs.com [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  82. ↑ a b c d John Earls, Listen as White Lies announce new album, tour and share new single, „NME”, www.nme.com, 28 czerwca 2016 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  83. ↑ White Lies still exist, announce new album ‘Friends’, „DIY”, diymag.com, 28 czerwca 2016 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  84. ↑ Sam Moore, White Lies reveal NSFW video for new single 'Take It Out On Me', „NME”, www.nme.com, 2 sierpnia 2016 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  85. ↑ Samantha Maine, Live At Leeds announces massive line-up for 2017, „NME”, www.nme.com, 15 listopada 2016 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  86. ↑ Andrew Trendell, The Killers to headline British Summer Time in Hyde Park, „NME”, www.nme.com, 23 stycznia 2017 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  87. ↑ a b Cerys Kenneally, White Lies announce new album with seven-minute track "Time To Give", „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 17 września 2018 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  88. ↑ a b Cerys Kenneally, White Lies reveal new single "Believe It", „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 24 października 2018 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  89. ↑ White Lies share video for ‘Believe It’, „DIY”, diymag.com, 27 listopada 2018 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  90. ↑ Cerys Kenneally, White Lies untangle a stagnant relationship on new breakup track "Finish Line", „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 5 grudnia 2018 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  91. ↑ IDLES, PUP, White Lies and more are headed to Pukkelpop 2019, „DIY”, diymag.com, 18 lutego 2019 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  92. ↑ Cerys Kenneally, White Lies return with new offering "Hurt My Heart", „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 25 września 2019 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  93. ↑ Cerys Kenneally, White Lies announce 10th anniversary edition of debut album with unreleased demos, „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 12 września 2019 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  94. ↑ Nick Reilly, White Lies announce 'To Lose My Life' 10th anniversary show in London, „NME”, www.nme.com, 22 marca 2019 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  95. ↑ a b Cerys Kenneally, White Lies announce sixth album with title-track "As I Try Not To Fall Apart", „The Line of Best Fit”, www.thelineofbestfit.com, 27 września 2021 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  96. ↑ Will Richards, White Lies contemplate space on new track 'I Don't Want To Go To Mars', „NME”, www.nme.com, 1 grudnia 2021 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  97. ↑ Elizabeth Aubrey, Listen to White Lies' synth-driven new track, 'Am I Really Going To Die', „NME”, www.nme.com, 17 stycznia 2022 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  98. ↑ Elizabeth Aubrey, Listen to White Lies' soaring new single, 'Blue Drift', „NME”, www.nme.com, 14 lutego 2022 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  99. ↑ a b Damian Jones, White Lies announce new album ‘As I Try Not To Fall Apart’ with title track, „NME”, www.nme.com, 27 września 2021 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  100. ↑ Elizabeth Aubrey, White Lies forced to cancel Paris show after equipment detained over Brexit legislation, „NME”, www.nme.com, 8 kwietnia 2022 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  101. ↑ Will Richards, White Lies share 'Trouble In America' from bonus edition of new album, „NME”, www.nme.com, 14 września 2022 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  102. ↑ Anagricel Duran, White Lies to celebrate 'Ritual' and 'BIG TV' with intimate UK and European shows, „NME”, www.nme.com, 22 kwietnia 2024 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  103. ↑ Tom Skinner, White Lies share "reckless, unhinged" single 'Nothing On Me' and announce 2026 UK and European tour, „NME”, www.nme.com, 21 maja 2025 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
  104. ↑ Max Pilley, White Lies announce new album 'Night Light' and share hypnotic single 'In The Middle', „NME”, www.nme.com, 16 lipca 2025 [dostęp 2025-09-05] (ang.).
  105. ↑ X. S. Noize, White Lies Share Video For New Single ‘Keep Up’ From Forthcoming Album Night Light [online], www.xsnoize.com, 17 września 2025 [dostęp 2025-10-05] (ang.).
  106. ↑ Progresja, Premiery płytowe 07.11.2025 [online], progresja.com, 7 listopada 2025 [dostęp 2025-11-07] (pol.).
  107. ↑ 6 albums you need to hear this week, „Rolling Stone UK”, www.rollingstone.co.uk, 7 listopada 2025 [dostęp 2025-11-07] (ang.).
  108. ↑ Darren Leach, Album review: White Lies - Night Light, „XS Noize”, www.xsnoize.com, 3 listopada 2025 [dostęp 2025-11-07] (ang.).
  109. ↑ Fear of Flying. Routemaster [online], www.banquetrecords.com [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-01] (ang.).
  110. ↑ a b Phil Viles: Review: White Lies, The Bodega Social. thisisnottingham.co.uk. [dostęp 2008-10-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-14)]. (ang.).
  111. ↑ a b Lee Sentino, Review: White Lies. Manchester Night And Day, „Female First”, www.femalefirst.co.uk, 10 października 2008 [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-05] (ang.).
  112. ↑ Maddy Costa, White Lies, „The Guardian”, www.theguardian.com, 10 października 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  113. ↑ White Lies. London ICA, „Clash Magazine”, www.clashmusic.com, 9 października 2008 [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-08] (ang.).
  114. ↑ White Lies to release “Unfinished Business” + tour dates (NME New Noize Tour). bandweblogs.com. [dostęp 2008-10-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-24)]. (ang.).
  115. ↑ Paul Lester, No 290: White Lies, „The Guardian”, www.theguardian.com, 12 marca 2008 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  116. ↑ BRIT Awards, 2024 Rising Star Shortlist Unveiled [online], www.brits.co.uk [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  117. ↑ Kto zdobył nagrody na Eska Music Awards 2010? [online], www.wirtualnemedia.pl, 26 kwietnia 2010 [dostęp 2025-07-07] (pol.).
  118. ↑ Clarke Geddes: Mojo Awards: The Winners. www.clashmusic.com, 2009-06-12. [dostęp 2009-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-15)]. (ang.).
  119. ↑ MTV: EMA Nominations Announced. www.mtv.co.uk, 2009-09-21. [dostęp 2009-10-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-30)]. (ang.).
  120. ↑ Tim Chester, Shockwaves NME Awards 2009 - The Winners In Full, „NME”, www.nme.com, 26 lutego 2009 [dostęp 2025-07-06] (ang.).
  121. ↑ Winner: Best New Act - White Lies, „Q Magazine”, news.qthemusic.com, 26 października 2009 [dostęp 2025-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-11-05] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
White Lies
  • Harry McVeigh
  • Charles Cave
  • Jack Lawrence-Brown
Albumy studyjne
Minialbumy
Single
Powiązane
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=White_Lies&oldid=79692885”