Wiesław Fałtynowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Fałtynowicz
Data i miejsce urodzenia 1952
Suwałki
Zawód, zajęcie biolog, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor doktor habilitowany
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko profesor zwyczajny,
nauczyciel akademicki

Wiesław Fałtynowicz (ur. 1952 r. w Suwałkach[1]) - polski biolog, specjalizujący się w lichenologii i ekologii roślin; nauczyciel akademicki związany z uniwersytetami w Gdańsku i Wrocławiu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1952 roku w Suwałkach, gdzie spędził swoje dzieciństwo i wczesną młodość. Uczęszczał tam kolejno do szkoły podstawowej, a następnie Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej, które ukończył w 1971 roku, pomyślnie zdając egzamin maturalny[2]. Bezpośrednio potem podjął studia biologiczne na nowo powstałym Uniwersytecie Gdańskim, które ukończył w 1976 roku zdobyciem tytułu magistra, uzyskanym na podstawie pracy pt. Wpływ nawożenia mineralnego na roślinność runa boru chrobotkowego "Cladonio-Pinetum", napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Hanny Piotrowskiej[3].

W tym samym roku został zatrudniony na swojej macierzystej uczelni na stanowisku asystenta. W 1982 roku Rada Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Gdańskiego nadała mu stopień naukowy doktor nauk przyrodniczych w zakresie biologii na podstawie pracy nt. Udział i rola porostów w zagospodarowanym borze chrobotkowym Cladonio-Pinetum w północno-zachodniej części Borów Tucholskich, której promotorem była prof. dr hab. Hanna Piotrowska. Wraz z nowym stopniem naukowym otrzymał awans na stanowisko adiunkta[3]. Jego dalsza praca naukowo-badawcza pozwoliła mu zdobyć w 1991 roku stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie biologii o specjalności biologia do którego nadania przyczynkiem była rozprawa pt. Porosty Pomorza Zachodniego - studium ekologiczno-geograficzne[4]. Był twórcą Podyplomowego Studium Biologii z Elementami Biotechnologii i Ochrony Środowiska. W latach 1994-1995 kierował Pracownią Taksonomii i Geografii Roślin UG. W 1995 roku otrzymał kolejny awans w gdańskiej uczelni, zostając profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Ekologii Roślin i Ochrony Przyrody UG oraz Pracowni Naukowo-Edukacyjnej Słowińskiego Parku Narodowego UG (do 1996 roku[3]. W 1996 roku prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk biologicznych[5].

W 1999 roku przeprowadził się do Wrocławia, gdzie objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, a następnie profesora zwyczajnego na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 2005-2006 pełnił tam funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Biologii Roślin[3]. W 2006 roku brał czynny udział w powołaniu do życia 1 września Wydziału Nauk Biologicznych, powstałego w wyniku podziału Wydziału Nauk Przyrodniczych na trzy mniejsze jednostki. Został wpierw pełniącym obowiązki dziekana, a niedługo potem dziekanem tego wydziału. Funkcję tę sprawował do 2011 roku[6]. Obecnie od 1 stycznia 2012 roku jest kierownikiem Zakładu Bioróżnorodności i Ochrony Szaty Roślinnej UWr[3].

Poza działalnością uczelnianą jest członkiem licznych towarzystw naukowych takich jak: Polskie Towarzystwo Botaniczne, British Lichen Society (1993–1999), Bryologicko-Lichenologické Sekce České Botanické Společnosti, Gdańskie Towarzystwa Naukowe, Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Gdyni, Suwalsko-Augustowskie Towarzystwo Naukowe[3]. Ponadto był zastępcą przewodniczącego Komitetu Ochrony Przyrody przy Wydziale II - Nauk Przyrodniczych Polskiej Akademii Nauk[5]. Przebywał także na licznych stażach naukowych zagranicą w Niemczech: Uniwersytet w Greifswaldzie (1987), Uniwersytet w Bremen (1989, 1990), Estonii: Uniwersytet w Tallinnie (1990), Słowacji: Slovak Academy of Sciences w Bratysławie (2001, 2005), Rosji: Wisztyniecki zapovednik (2004), Uniwersytet w Tomsku (2010), Czechach: Uniwersytet w Ostrawie (2008)[3].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

W swojej pracy naukowej zajmuje się: ekologią, geografią, florystyką, zagrożeniami i ochroną porostów, florystyką i fitosocjologią roślin naczyniowych, ochroną przyrody, a także monitoringiem biologicznym[3]. Do najważniejszych z nich należą[7]:

  • Polska bibliografia lichenologiczna, Kraków-Wrocław 1983.
  • Atlas of the geographical distribution of lichens in Poland, Kraków 1993, współautor.
  • Porosty Pomorza Zachodniego. Studium ekologiczno-geograficzne, Gdańsk 1991.
  • Szkolny monitoring środowiska, Krosno 2001.
  • Lichens of the protected areas in the Euroregion Niemen, Suwałki 2004.
  • Lista porostów i grzybów naporostowych Pomorza Gdańskiego, Gdańsk 2006.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane na podstawie Biblioteki Narodowej w Warszawie
  2. Informacja uzyskana w archiwum LO im. M. Konopnickiej w Suwałkach
  3. a b c d e f g h Biografia W. Fałtynowicza na stronie UWr [on-line] [dostęp: 22.11.2012]
  4. Dane dotyczące habilitacji w bazie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 21.11.2012]
  5. a b Biografia naukowa na stronie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 11.11.2012]
  6. Wrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, pod red. A. Chmielewskiego, Wrocław 2007, s. 26.
  7. Dane na podstawie katalogu Biblioteki Uniwersyteckiej UWr, stan na 2012 rok.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


poprzednik:
powstanie wydziału
Dziekan Wydziału Nauk Biologicznych UWr
2006-2011
następca:
Dariusz Skarżyński