Wilga czarnogłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilga czarnogłowa
Oriolus larvatus[1]
Lichtenstein, 1823
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wilgowate
Podrodzina wilgi
Rodzaj Oriolus
Gatunek wilga czarnogłowa
Podgatunki
  • O. l. rolleti Salvadori, 1864
  • O. l. reichenowi Zedlitz, 1916
  • O. l. angolensis Neumann, 1905
  • O. l. tibicen Lawson, 1962
  • O. l. larvatus Lichtenstein, 1823
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Wilga czarnogłowa[3] (Oriolus larvatus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae), zamieszkujący Afrykę Subsaharyjską. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Blisko spokrewniona z wilgą górską (O. percivali); czasami łączono je w jeden gatunek, ale różnią się ekologią i wokalizacją; w środkowej Kenii może dochodzić do hybrydyzacji między nimi[4]. Wyróżniono pięć podgatunków O. larvatus[5][6][4]:

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowiskiem naturalnym wilgi czarnogłowej są suche lasy strefy międzyzwrotnikowej (zwłaszcza akacjowe i szerokolistne) oraz busz. Gatunek ten występuje w znacznej części Afryki Subsaharyjskiej (od Sudanu Południowego i Etiopii na północy do Republiki Południowej Afryki na południu).

Cechy gatunku[edytuj | edytuj kod]

Upierzenie wilgi czarnogłowej jest żółte, głowa czarna, dziób i oczy czerwonobrązowe. Mimo jaskrawego upierzenia, jest ona częściej słyszana niż widziana, gdyż najczęściej przebywa w gęstych koronach drzew i w buszu.

Długość ciała około 22 cm. Masa ciała 59–72 g[7].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo zbudowane z traw, kory i gałązek połączonych ze sobą siecią pajęczą wisi około 10 metrów nad ziemią między gałęziami i z dala od pnia. Samica składa przeciętnie 2–3 jaja.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Wilgi czarnogłowe żywią się głównie owadami (gąsienice, szarańcze, chrząszcze), a także owocami.

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje wilgę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity do dość pospolitego, choć w południowo-wschodniej Etiopii rzadki. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oriolus larvatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Oriolus larvatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oriolinae Vigors, 1825 - wilgi (wersja: 2021-01-16). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-04].
  4. a b Eastern Black-headed Oriole (Oriolus larvatus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-19)].
  5. Wilga czarnogłowa (Oriolus larvatus) (ang.). Avibase. [dostęp 2021-03-04].
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Orioles, drongos, fantails (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-04].
  7. Black-headed Oriole Oriolus larvatus (ang.). W: Oiseaux.net [on-line]. [dostęp 2021-03-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]