Przejdź do zawartości

Wilga czarnogłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wilga czarnogłowa
Oriolus larvatus[1]
M.H.C. Lichtenstein, 1823
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

wilgowate

Podrodzina

wilgi

Rodzaj

Oriolus

Gatunek

wilga czarnogłowa

Synonimy
  • Oriolus larvatus additus Lawson, 1969[2]
Podgatunki
  • O. l. rolleti Salvadori, 1864
  • O. l. reichenowi Zedlitz, 1916
  • O. l. angolensis Neumann, 1905
  • O. l. tibicen Lawson, 1962
  • O. l. larvatus M.H.C. Lichtenstein, 1823
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania

Wilga czarnogłowa[4] (Oriolus larvatus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae), zamieszkujący Afrykę Subsaharyjską. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Blisko spokrewniona z wilgą górską (Oriolus percivali); czasami łączono je w jeden gatunek, ale różnią się ekologią i wokalizacją; w środkowej Kenii może dochodzić do hybrydyzacji między nimi[5]. Wyróżniono pięć podgatunków O. larvatus[5][6][7]:

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Środowiskiem naturalnym wilgi czarnogłowej są suche lasy strefy międzyzwrotnikowej (zwłaszcza akacjowe i szerokolistne) oraz busz. Gatunek ten występuje w znacznej części Afryki Subsaharyjskiej (od Sudanu Południowego i Etiopii na północy do Republiki Południowej Afryki na południu).

Cechy gatunku

[edytuj | edytuj kod]

Upierzenie wilgi czarnogłowej jest żółte, głowa czarna, dziób i oczy czerwonobrązowe. Mimo jaskrawego upierzenia, jest ona częściej słyszana niż widziana, gdyż najczęściej przebywa w gęstych koronach drzew i wśród gęstych krzewów[8].

Długość ciała około 22 cm. Masa ciała 59–72 g[9].

Gniazdo zbudowane z traw, kory i gałązek połączonych ze sobą siecią pajęczą wisi około 10 metrów nad ziemią między gałęziami i z dala od pnia. Samica składa przeciętnie 2–3 jaja.

Pożywienie

[edytuj | edytuj kod]

Wilgi czarnogłowe żywią się głównie owadami (gąsienice, szarańcze, chrząszcze), owocami i nektarem[8].

Status zagrożenia

[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje wilgę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity do dość pospolitego, choć w południowo-wschodniej Etiopii rzadki. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Oriolus larvatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. D. Lepage, Black-headed Oriole Oriolus larvatus, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-06-15] (ang.).
  3. 1 2 BirdLife International, Oriolus larvatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2026-06-15] (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oriolinae Vigors, 1825 - wilgi (wersja: 2024-06-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-15].
  5. 1 2 Eastern Black-headed Oriole (Oriolus larvatus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-19)]. (ang.).
  6. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-15] (ang.).
  7. AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
  8. 1 2 Black Headed Oriole [online], Siyabona Africa [dostęp 2026-06-15] (ang.).
  9. Black-headed Oriole Oriolus larvatus. [w:] Oiseaux.net [on-line]. [dostęp 2021-03-04]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]