Wit Drapich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wit Drapich
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1924
Świątniki Górne
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1992
Warszawa
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941) Srebrny Krzyż Zasługi

Wit Drapich (ur. 23 stycznia 1924 w Świątnikach Górnych, zm. 13 grudnia 1992 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm PRL II, III, VII i VIII kadencji, wojewoda krakowski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Anny. Jego siostrą była Maria Wilusz, historyk ruchu robotniczego. Od 1945 członek Polskiej Partii Socjalistycznej, a od 15 grudnia 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uzyskał wykształcenie wyższe ekonomiczne, zdobywając tytuł zawodowy magistra ekonomii w Szkole Inżynierskiej i Wyższej Szkole Ekonomicznej w Szczecinie. Od 11 listopada 1956 do 31 lipca 1965 był sekretarzem ekonomicznym Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Szczecinie.

Poseł[edytuj | edytuj kod]

W 1957 uzyskał mandat posła na Sejm PRL II kadencji, reprezentując okręg Szczecin. Zasiadał w Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi, Komisji Komunikacji i Łączności oraz w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów. W 1961, 1976 i 1980 ponownie uzyskiwał mandat posła. Do Sejmu III kadencji dostał się z okręgu Szczecin, do VII z okręgu Kraków, a do VIII z okręgu Tarnów. Kandydował z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W Sejmie III kadencji zasiadał w Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi, w Sejmie VII w Komisji Kultury i Sztuki oraz w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów, a w Sejmie VIII w Komisji Handlu Zagranicznego, Komisji Mandatowo-Regulaminowej, Komisji Skarg i Wniosków oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Radach Narodowych i Samorządzie Terytorialnym.

Działacz partyjny[edytuj | edytuj kod]

Od 1959 do 1975 był zastępcą członka, a w 1975 członkiem Komitetu Centralnego PZPR. Od 19 maja 1975 do 10 grudnia 1977 pełnił funkcję I sekretarza KW PZPR w Krakowie.

Działacz państwowy[edytuj | edytuj kod]

W 1965 był dyrektorem w Ministerstwie Żeglugi, a w latach 1966–1969 dyrektorem w Ministerstwie Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W tymże resorcie od 1969 do 1972 pełnił funkcję wiceministra. Od 1 lutego 1972 do 9 grudnia 1973 był przewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie, a od 13 grudnia 1973 do 1975 wojewodą krakowskim. Ponadto w 1974 zasiadał w Radzie Naczelnej ZBoWiD, a w latach 1977–1983 był wiceprzewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Był też przewodniczącym Rady Miejskiej Krakowa[1]. Członek Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRON w 1982[2] oraz RK PRON w 1983[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 16 października 1976. gazeta.pl, 15 października 2002.
  2. „Dziennik Polski”, r. XXXVIII, nr 223 (11 807), 20 grudnia 1982, s. 2.
  3. „Trybuna Robotnicza”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.
  4. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]