Wybory parlamentarne w Polsce w 1957 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska

Wybory parlamentarne w Polsce w 1957 – wybory do Sejmu PRL, które zostały przeprowadzone 20 stycznia 1957. Pozorowana demokracja w rzeczywistości ograniczona była do możliwości poparcia lub nie kandydatów wskazanych przez związany z komunistyczną władzą Front Jedności Narodu. Mandaty w Sejmie otrzymały więc jedynie organizacje do niego należące: PZPR (w większości), pozostałe koncesjonowane partie (ZSL i SD), a także kilkadziesiąt osób bezpartyjnych (w tym kilka reprezentujących organizację Znak). Ze względu na skład komisji wyborczych powoływanych w całości przez komunistów nie ma żadnych wiarygodnych danych na temat frekwencji czy wyników głosowania. Internowany prymas Stefan Wyszyński został zwolniony 28 października 1956 i wezwał naród do wzięcia udziału w wyborach styczniowych 1957[1]. Frekwencję 95% zatwierdziło Biuro Polityczne KC PZPR[2].

Oficjalne wyniki głosowania i wyniki wyborów[edytuj]

Frekwencja w wyborach do Sejmu wyniosła 94,1%, czyli głosowało 16 892 tys. uprawnionych, głosów ważnych było 16 833 tys.

Podział mandatów[edytuj]

Ugrupowanie Mandaty  % mandatów
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza 241 52,4%
Zjednoczone Stronnictwo Ludowe 118 25,6%
Stronnictwo Demokratyczne 39 8,5%
Znak 5 1,1%
Niestowarzyszeni 56 12,2%

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Marek Orłowski, Generał Józef Haller 1873–1960, Kraków 2007, s. 514.
  2. Andrzej Rzepliński, Niewolne wybory parlamentarne. Doświadczenie polskie 1947–1989, s. 5.

Linki zewnętrzne[edytuj]