Woda trytowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Woda trytowa
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny T2O
Inne wzory 3H2O
Masa molowa 22,03 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 14940-65-9
PubChem 104752
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Woda trytowa[4] (tlenek ditrytu, superciężka woda[a]), T
2
O
lub 3
H
2
O
woda, w której atomy wodoru 1
H
zastąpione zostały izotopem 3
H
, czyli trytem.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Można ją otrzymać przez utlenienie gazowego trytu tlenkiem miedzi(II)[3].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Określenie jej właściwości jest trudne ze względu na ryzyko dla zdrowia i rozpad promieniotwórczy trytu (T½ wynosi ok. 12 lat). Temperatura topnienia T
2
O
wynosi 4,5 °C, wrzenia 101,2 °C, a maksymalną gęstość (1,215 g/cm³) osiąga w temp. 13,4 °C[1][2].

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Wodę trytową można wykorzystać jako znacznik w górnictwie naftowym[5] oraz do badań hydrogeologicznych – po jej dodaniu do cieków wodnych można śledzić ich przebieg, kontakty i szybkość przepływu[6]. Po rozcieńczeniu w dużej ilości zwykłej wody H
2
O
następuje wymiana atomów:

T
2
O + H
2
O → 2HTO

Powstający związek HTO też jest nazywany wodą trytową i to on jest oznaczany w ww. badaniach[5][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ang. superheavy water[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Tritium oxide, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 104752 (ang.).
  2. a b Isotopes of hydrogen, Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-06-24].
  3. a b W.M. Jones, The Triple Point Temperature of Tritium Oxide 1, „Journal of the American Chemical Society”, 74 (23), 1952, s. 6065–6066, DOI10.1021/ja01143a070 (ang.).c?
  4. a b Cyprian Świętaszczyk, Medycyna nuklearna – wprowadzenie do diagnostyki i terapii radioizotopowej, wyd. 2, 2018, s. 31, ISBN 978-83-939192-2-2 [dostęp 2017-07-28].
  5. a b Józef Such, Możliwości wykorzystania znaczników chemicznych w krajowym górnictwie nafty i gazu, „Nafta-Gaz”, 66 (7), 2010, s. 621–629 [dostęp 2017-07-28].
  6. a b Tadeusz Florkowski, Możliwości oznaczania trytu w próbkach wody w zastosowaniu do badań hydrogeologicznych, „Geological Quarterly”, 4, 8, 1964, s. 887–896 [dostęp 2017-07-28].