Wojciech Borowik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Borowik
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1956
Warszawa
Poseł II kadencji Sejmu
Okres od 19 września 1993
do 20 października 1997
Przynależność polityczna Unia Pracy
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Wojciech Jan Borowik (ur. 24 czerwca 1956 w Warszawie) – polski prawnik, polityk, poseł na Sejm II kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1979 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał następnie uprawnienia brokera ubezpieczeniowego.

W okresie PRL działał w opozycji demokratycznej, współpracował z Komitetem Obrony Robotników. Wstąpił do „Solidarności” i Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany na ponad pół roku, po zwolnieniu współpracował z prasą niezależną. W 1989 pełnił funkcję zastępcy dyrektora biura Komitetu Obywatelskiego.

Na początku lat 90. był działaczem ROAD i RDS, pracował jako sekretarz jej koła parlamentarnego Solidarności Pracy. Od 1992 do 1993 pełnił funkcję kierownika biura reklamy „Expressu Wieczornego”.

Znalazł się wśród założycieli Unii Pracy. Od 1993 do 1997 sprawował mandat posła |II kadencji z listy tej partii. W wyborach w 2001 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia SLD-UP w województwie lubuskim[1].

Od 2002 do 2004 zajmował stanowisko wiceprezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Od 2007 kieruje zespołem ds. Budowy Muzeum Komunizmu w Warszawie. Objął również funkcję prezesa zarządu Stowarzyszenia Wolnego Słowa.

W 2008 został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[2]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]