Wojniłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb
Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Herb Wojniłowicz w obu wariantach znajduje się w I wierszu

Wojniłowicz (Wojniłłowicz) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Syrokomla.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym na łękawicy srebrnej zaćwieczone takież strzała żeleźcem na dół, na wierzchu od piór rozdarta. W hełmie trzy pióra strusie. Labry czerwone, podbite srebrem.

Powyższy opis pochodzi od Tadeusza Gajla, który oparł się o ustalenia Emiliana Szeligi-Żernickiego i Chrząńskiego.

Kasper Niesiecki podaje, że odmiana Wojniłowiczów różni się od Syrokomli tylko strzałą w miejsce krzyża[2].

Tadeusz Gajl, za Chrząńskim, przytacza jeszcze wariant tego herbu, opisany jako Wojniłowicz II. Różni się on godłem - jest nim łękawica na opak z zaćwieczoną u dołu strzałą.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Gajl wymienia dwa rody herbownych:

Wojniłłowicz (Wojniłowicz, Woyniłłowicz), Hoszewski.

Znani herbowni[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Kasper Niesiecki: Herbarz polski. T. 8. Lipsk: Breitkopf i Heartel, 1841, s. 591.
  3. Чтения в Историческом обществе Нестора Летописца. T. 6. Киев: В. Завадзкiй, 1892. (ros.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kasper Niesiecki: Korona Polska przy Złotey Wolnosci starozytnemi Rycerstwa Polskiego y W.X. Litewskiego Kleynotami.
  • T. Żychlinski: Złota księga szlachty polskiej'. T. 3. Poznań: 1881.
  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]