Wyjście awaryjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyjście awaryjne
Gatunek

komedia

Rok produkcji

1982

Data premiery

26 grudnia 1982

Kraj produkcji

Polska

Język

polski

Czas trwania

89 min

Reżyseria

Roman Załuski

Scenariusz

Andrzej Mularczyk

Główne role

Bożena Dykiel
Jerzy Michotek
Maria Gładkowska
Andrzej Golejewski

Muzyka

Jerzy Matula

Zdjęcia

Stanisław Moszuk

Scenografia

Jerzy Śnieżawski

Kostiumy

Alicja Wasilewska,
Elżbieta Golińska

Montaż

Anna Tumidajewicz,
Roman Kolski

Wytwórnia

Zespół Filmowy Kadr

Syrena 105L, auto tego typu prowadzi w filmie pani naczelnik

Wyjście awaryjne – polski film komediowy z 1982 w reżyserii Romana Załuskiego.

Zdjęcia plenerowe: Wrocław (Centrum Handlowe Renoma, Rynek Główny, ul. Świdnicka, boisko szkoły podstawowej nr 74 przy ul. Kleczkowskiej, budynek Telewizji Polskiej przy ul. Karkonoskiej 8, więzienie przy ul. Świebodzkiej, Dworzec Główny PKP), Kryniczno (kościół i plebania), Prusice (rynek, urząd gminy), Psary (dom i gospodarstwo Kolędów).

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w prowincjonalnym miasteczku na początku lat 80. ubiegłego wieku. Wśród jego mieszkańców jest rodzina Kolędów. Pani Jadwiga Kolędowa (Bożena Dykiel) jest energicznym naczelnikiem gminy. Jej mąż Władysław (Jerzy Michotek) zajmuje się domową hodowlą kaczek i uprawą kwiatów w szklarni (w tzw. „tunelach”). Ich córka Dorota (Maria Gładkowska) jest niepracującą panną. Intryga zaczyna się w momencie, gdy pani naczelnik dowiaduje się, że ma zostać babcią. Strach przed utratą autorytetu, skandalem obyczajowym i kompromitacją podsuwają jej iście piekielny pomysł – trzeba „kupić” narzeczonego z opłaconym rozwodem. Znalezienie kandydata pozostawia mężowi, którego wyprawia w tym celu ze sporą sumą pieniędzy do Wrocławia. Lawinowy przebieg wypadków obraca się, jak to często w komedii bywa, przeciwko sprawczyni całej intrygi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]