Galimatias, czyli kogel-mogel II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Galimatias, czyli kogel-mogel II
Gatunek komedia
Rok produkcji 1989
Data premiery 20 listopada 1989
Kraj produkcji  Polska
Czas trwania 93 minuty
Reżyseria Roman Załuski
Scenariusz Ilona Łepkowska
Roman Załuski
Główne role Grażyna Błęcka-Kolska
Dariusz Siatkowski
Katarzyna Łaniewska
Jerzy Turek
Zdzisław Wardejn
Ewa Kasprzyk
Małgorzata Lorentowicz
Muzyka Seweryn Krajewski
Zdjęcia Jacek Mierosławski
Scenografia Halina Dobrowolska
Montaż Ewa Pakulska
Produkcja Studio Filmowe Oko
Poprzednik Kogel-mogel (1988)
Kontynuacja Miszmasz, czyli kogel-mogel 3 (2019)

Galimatias, czyli kogel-mogel II – polski film fabularny, druga część komedii obyczajowej Kogel-mogel z 1988. Film reżyserował Roman Załuski, a jego premiera odbyła się 20 listopada 1989 roku.

Plenery: Warszawa, stacja kolejowa Jeżewice; większość scen nagrywano w miejscowości Nowe Ręczaje k. Wołomina, a filmowe Grabowo to wieś Roszczep.

W 2018 roku Ilona Łepkowska - scenarzystka poprzednich części, potwierdziła, że prace nad scenariuszem trzeciej części zakończyły się[1]. W październiku 2018 roku rozpoczęły sie zdjęcia do kontynuacji: Miszmasz, czyli kogel-mogel 3.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Kasia i Paweł są już małżeństwem. Oboje stykają się jednak z wieloma zabawnymi problemami. Paweł chce zerwać z tradycyjną wiejską gospodarką, nastawiając się na specjalistyczną hodowlę owiec. Udziela wywiadu dla „Nowej Wsi”, oświadczając o rychłym przejęciu gospodarstwa teścia. W ramach przysługi, Kasia musi ponownie zaopiekować się Piotrusiem i przyjąć jego (i babcię Wolańską) pod swój dach na miesiąc w wakacje. Niestety, termin wizyty zbiega się z wyjazdem za granicę. Kasi pomaga jednak matka, która wmawia ojcu dziewczyny, że Piotruś i babcia Wolańska to letnicy. Wolańska wyrzuca męża z domu po kolejnych podejrzeniach zdrady. Docent zamieszkuje w domu Zawadów i pracuje nad swą książką. Potem poznaje Paulinę – koleżankę Pawła. Jest nią zauroczony. Nagle do domu Pawła i Kasi przyjeżdża Wolańska i matka docenta. Są świadkami erotycznej sceny między naukowcem a Pauliną. Wolańska jest zdruzgotana i wygania dziewczynę. Docent, jego matka oraz żona wsiadają do auta i ruszają do Warszawy. Kasia dowiaduje się, że jest w ciąży i przyjeżdża z tą radosną informacją do Grabowa. Sama jednak nie jest zadowolona, bo bardzo pragnęła skończyć studia. Do domu rodziców Kasi przyjeżdża także Paweł. Wszyscy sobie gratulują i mocno przytulają.

Bohaterowie i obsada[edytuj | edytuj kod]

Zielony Volkswagen Golf I, takim samochodem poruszają się w filmie Kasia i Paweł

Kasia Solska Zawada (Grażyna Błęcka-Kolska) – młoda dziewczyna pochodząca z wsi Grabowo, chcąca kontynuować edukację na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. W niecodziennych okolicznościach staje się opiekunką Piotrusia; w Warszawie poznaje Pawła, który się w niej zakochał (w cz. 2 zostaje jego żoną).

Paweł Zawada (Dariusz Siatkowski) – 28-letni biznesmen, na wsi ma dom. Kasię poznaje, gdy ta gubi torebkę, a on zaś ją znajduje i oddaje – zakochany w niej w końcu zostaje jej mężem. Bardzo chce mieć dziecko, uważa, że to ostatni czas, kiedy może je mieć i odpowiednio wychowywać (to jedyna kwestia, w której zgadza się z teściem Solskim, ojcem Kasi).

Docent Marian Wolański (Zdzisław Wardejn) – lektor na wydziale pedagogiki na uczelni warszawskiej, syn babci Wolańskiej, mąż Barbary Wolańskiej i ojciec Piotrusia. Podległy w stosunku do matki, a tym bardziej do żony – pantoflarz. Jest dość chwiejny, co skłania go do romansów z młodymi i pięknymi kobietami (początkowo zauroczony Kasią; w II części – Pauliną, koleżanką Pawła).

Barbara Wolańska (Ewa Kasprzyk) – żona Wolańskiego, matka Piotrusia; pracuje w sferze mody, zapracowana, nie daje rady z synem. Od początku, w stosunku do Kasi podejrzliwa – po raz pierwszy zobaczyła ją w łożu małżeńskim (Kasia spała tam pod nieobecność Wolańskich, docent Wolański wrócił z wyjazdu, ale nie było prądu i kładąc się spać myślał, że obok śpi jego żona). Wiecznie pokłócona z teściową.

Babcia Wolańska (Małgorzata Lorentowicz) – starsza, ale jakże dystyngowana dama; babcia Piotrusia. Natomiast swego syna uważa za wzór cnót (w przeciwieństwie do synowej). Zdanie zmienia dopiero, gdy widzi go całującego się z Pauliną, koleżanką Pawła. Chroni Kasię, nie podziela opinii, że jest ona kochanką Wolańskiego – uważa, że Wolańska jest histeryczką.

Piotruś Wolański (Maciej Koterski) – kilkuletni chłopiec, syn Wolańskich. Despotyczny i rozpieszczany (trochę egoista), potrafi doprowadzić do szału dorosłych płacząc godzinami i moczyć wszystkie prześcieradła. Jest posłuszny tylko Kasi, która od początku wzbudza jego zaufanie. Stwarza wiele kłopotów, mimo to, jest uroczym dzieckiem.

Solska (Katarzyna Łaniewska) – matka Kasi, żona Solskiego, teściowa Pawła; miła, wiejska kobieta. Bardzo kocha i męża i córkę, ale nie potrafi sobie poradzić, gdy się pokłócą. Lubi Piotrusia (w II części), opiekuje się nim pod nieobecność Kasi (wyjechała z Pawłem do Holandii): jest uważana za jego babcię, zaś sam Piotruś za nieślubne dziecko Kasi.

Zenon Solski (Jerzy Turek) – ojciec Kasi; wiejski, konserwatywny i katolicki człowiek. Jest nieco despotyczny, co stwarza niemiłą atmosferę, gdy ktoś nie zgadza się z jego zdaniem i średnio kulturalny (...żył jeszcze trochę, ale mu bebechy na wierzch wylazły... – przy uroczystej kolacji). Zrzekał się córki już nie jeden raz; pierwszy raz (w filmie), gdy Kasia ucieka w noc przedślubną do Warszawy: Ja nie mam córki, czy mam jakąś córkę?; drugi, kiedy Kasia oświadcza, że ważniejsza jest dla niej praca i nauka od rodziny i dzieci – nie chce mieć dziecka.

W pozostałych rolach[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • W remizie, gdy babcia Wolańska wygłasza swoje „exposé” na temat hodowli i karmienia pudli, za jej plecami na ścianie wisi plakat Sonny'ego Crocketta, policjanta z serialu „Policjanci z Miami” (w tej roli Don Johnson) oraz plakat Beatlesów i Elvisa Presley'a.
  • Paweł Zawada jeździ samochodem Volkswagen Golf I w kolorze zielonym. W jednej z końcowych scen Paweł przyjeżdża takim właśnie autem, lecz z inną tablicą rejestracyjną niż wcześniej.
  • Docent Wolański jeździ białym „maluchem”. W niektórych scenach ma halogeny pod zderzakiem, w innych nie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]