Wynohradiw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wynohradiw
Виноградів
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód  obwód zakarpacki
Rejon wynohradiwski
Prawa miejskie 1946
Wysokość 136 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności

25 373
Położenie na mapie obwodu zakarpackiego
Mapa lokalizacyjna obwodu zakarpackiego
Wynohradiw
Wynohradiw
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Wynohradiw
Wynohradiw
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Wynohradiw
Wynohradiw
Ziemia 48°08′59″N 23°01′30″E/48,149722 23,025000
Portal Portal Ukraina

Wynohradiw (dawniej Wielki Sewlusz, ukr. Виноградів, Vynohradiv,rus. Севлюш lub Сивлюш, ros. Виноградoв, łac. Szeuleus, węg. Nagyszőllős, niem. Großweinstadt, słow. Veľký Sevľuš/Vinohradov, cz. Velká/Velký Sevljuš/Vinohradov, jidysz Sejlesz lub Söjlesz, rum. Seleuşu Mare) - miasto powiatowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy. 25,4 tys. mieszkańców (2012), w tym około 15% Węgrów. Leży na Nizinie Zakarpackiej, na północ od Cisy, u zbiegu granic Ukrainy, Węgier i Rumunii. Od najdawniejszych czasów ośrodek produkcji wina.

Czas i okoliczności powstania Wielkiego Sewlusza nie są znane. Pierwsza wzmianka o miejscowości Zceuleus, już wtedy mieście królewskim, pochodzi z 1262. W 1329 król Węgier Karol Robert nadał miastu dodatkowe przywileje handlowe. Od tego czasu Sewlusz był siedzibą władz komitatu Ugocsa. 23 stycznia 1662 doszło pod miastem do bitwy oddziałów tureckich, sprzymierzonych z węgierskim księciem Mihály’em Apafi, z wojskami siedmiogrodzkiego wojewody Jánosa Kemény’ego, który przegrał tę bitwę i poległ. W 1717 zagon tatarski wymordował bądź zabrał w niewolę niemal wszystkich mieszkańców miasta. W 1880 Sewlusz miał 4,4 tys. mieszkańców, w 1910 - 7,8 tys., z czego 5,9 tys. Węgrów, 1,3 tys. Rusinów i 0,5 tys. Niemców.

W 1919 Sewlusz znalazł się w nowo powstałej Czechosłowacji. W marcu 1939 wraz z całą Rusią Zakarpacką został anektowany przez Węgry. W październiku 1944 został zajęty przez oddziały 4 Frontu Ukraińskiego. Około 4 tys. mieszkańców miasta zostało wywiezionych w głąb ZSRR, około 70% z nich zginęło. W 1945 Sewlusz przyłączono do sowieckiej Ukrainy. W 1946 zmieniono nazwę na współczesną.

Zabytki[edytuj]

  • ruiny XIII-wiecznego zamku Ugocsa z małą kapliczką z XIV wieku,
  • pałac Perényich z 1399, przebudowany w stylu barokowym. Baron Perényi decyduje się wybudować pałac w mieście, w pobliżu zamku, z którego w sytuacji awaryjnej można przejść do bardziej strategicznych i bezpieczniejszych miejsc. Aby to zrobić, wybrał istniejący pałac, który został zbudowany w XIV wieku. Pałac pierwotnie był jednopiętrowy, tylko w XVII wieku. dobudowano dwie wieże na rogach. Obiekt ma piękną centralną fasadę a w elewacji herb w kształcie rynny. Pierwsze piętro zostało wykorzystane na potrzeb gospodarstwa domowego.
  • klasztor i kościół franciszkanów z 1744,
  • kościół NMP z XIII wieku, przebudowany na gotycki w XV wieku, odbudowany na początku XX wieku,
  • neoklasycystyczny kościół protestancki z 1828.

Miasta partnerskie[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]