Yasukuni Jinja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yasukuni Jinja
Yasukuni Jinja
Państwo  Japonia
Miejscowość Tokio
Wyznanie shintō
Rodzaj Jinja
Wezwanie Bohaterów poległych w obronie kraju
Historia
Data budowy 1869
Położenie na mapie Tokio
Mapa lokalizacyjna Tokio
Yasukuni Jinja
Yasukuni Jinja
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Yasukuni Jinja
Yasukuni Jinja
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Yasukuni Jinja
Yasukuni Jinja
Ziemia 35°41′38,25″N 139°44′33,69″E/35,693958 139,742692

Yasukuni Jinja (jap. 靖国神社 Yasukuni Jinja?)chram shintōistyczny w Chiyoda (Tokio), poświęcony duchom (kami) żołnierzy, którzy polegli w służbie cesarza Japonii.

W latach 1869-1879 znany pod nazwą Tōkyō Shōkonsha (jap. 東京招魂社?). Tuż po wybudowaniu podlegał jurysdykcji ówczesnego Urzędu Spraw Wojskowych (Gunmukan)[1], a następnie został przekazany Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (Naimushō), co wiązało się z połączeniem ceremonii dla żołnierzy wojsk lądowych i morskich[2].

W 1946 r. gubernator Tokio uwolnił świątynię od kontroli państwa i przyznał władzom chramu prawa do stanowienia o sobie. W wyniku tych zmian chram nie podlega pod Stowarzyszenie Chramów Shintoistycznych (jap. 神社本庁 Jinja-honchō?). Jest to jeden z niewielu chramów shintoistycznych, którego główne torii nie jest skierowane na południe.

Chram jest źródłem kontrowersji. 1068 uczczonych w niej osób zostało uznanych za zbrodniarzy wojennych, a wśród nich 14 za zbrodniarzy klasy A m.in. przez Trybunał Tokijski. Ponadto muzeum na terenie świątyni przedstawia rewizjonistyczną wersję historii.

Wizyty japońskich polityków w Yasukuni są źródłem poważnych napięć dyplomatycznych w stosunkach Japonii m.in. z Chinami, Koreą Płd. i Płn. oraz Tajwanem. Największe przypadły na lata 2001-2005, kiedy premierem Japonii był Jun'ichirō Koizumi.

Od czerwca 2009 r. najwyższym duchownym w chramie jest Takaharu Kyōgoku. Najważniejsze stałe ceremonie (reitaisai) odbywają się dwa razy w roku - w kwietniu i październiku. Na terenie chramu znajduje się miejsce słynne z kwitnących drzew sakura.

Wezwanie[edytuj]

Chram Yasukuni nie został poświęcony żadnemu bóstwu z mitologii japońskiej, ani żadnemu z cesarzy, lecz duchom żołnierzy poległych w walce i pracowników cywilnych pracujących dla wojska, zmarłych w czasie pełnienia służby. 17 października 2004 roku Księga Dusz wyliczała nazwiska 2 466 532 mężczyzn i kobiet, w tym 27 863 Tajwańczyków i 21 181 Koreańczyków, w większości poległych w okresie II wojny światowej.

Początkowo chram był pod wezwaniem "poległych w walce, lojalnych cesarzowi", lecz po wojnie rosyjsko-japońskiej (1904-1905) zmieniono wezwanie na "poległych bohaterów" (jap. 英霊 eirei?). Nazwę wezwania (eirei) zaczerpnięto z poezji patriotycznej Tōko Fujity[3].

Początkowo w głównym gmachu chramu znajdował się jeden ołtarz poświęcony zmarłym bohaterom, lecz po wojnie przeniesiono tam ołtarze księcia Yoshihisy Kitashirakawy z chramów na Tajwanie oraz księcia Nagahisy Kitashirakawy z chramu w Zhangjiakou.

"Księga Dusz"[edytuj]

Na dzień 17 października 2004 liczba dusz zmarłych przypadających na poszczególne wydarzenia prezentowała się następująco:

Wydarzenie Liczba dusz Uwagi
Wojna boshin, restauracja Meiji 7 751 Tylko walczący po stronie nowego rządu. W muzeum Yūshūkan na terenie chramu znajduje się jedynie lista nazwisk poległych podczas restauracji Meiji. Pominięto walczących po stronie siogunatu i w oddziałach Ōetsu Reppan Dōmei.
Bunt Satsumy 6 971 Tylko walczący po stronie rządu. Pominięto oddziały Takamoriego Saigō i Satsumy.
Inwazja na Tajwan (1874) 1 130 Lista nazwisk widnieje w Yūshūkan pod nazwą "ujarzmienie Tajwanu".
Incydent Imo 14
Incydent na wyspie Ganghwa 2  
Pucz Gapsin 6  
Wojna chińsko-japońska (1894-1895) 13 619
Powstanie bokserów 1 256
Wojna rosyjsko-japońska 88 429
I wojna światowa 4 850
Incydent Jinan 185
Incydent w Busha
Incydent Nakamura 19  
Incydent mukdeński 17 176
Wojna chińsko-japońska (1937-1945) 191 250
II wojna światowa
Wojna na Pacyfiku
2 133 915
Ogółem 2 466 532

Przypisy

  1. 『法令全書(明治2年)』「魂場祭典順序(明治2年6月24日、軍務官)」 (jap.)
  2. Toukyouto - "Toukyou Hyakunenshi" (東京都『東京百年史』)
  3. 村上重良 『慰霊と招魂』 岩波新書, 1974, strona 152

Linki zewnętrzne[edytuj]