Złamanie patologiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ognisko lityczne w kości udowej, mogące stać się punktem wyjścia złamania patologicznego

Złamanie patologiczne (lub chorobowe, łac. fractura pathologica) – złamanie kości zachodzące w wyniku drobnego urazu, a częstokroć także bez uchwytnego urazu, przy czym struktura tkanki kostnej osłabiona jest w wyniku uogólnionego lub lokalnego procesu chorobowego. Może je wywołać nawet błahy uraz, który w warunkach fizjologicznych nie powoduje uszkodzenia.

Do najczęstszych przyczyn złamania patologicznego należą:

Złamaniu patologicznemu może ulegać w zasadzie każda kość, najgroźniejsze są jednak złamanie szyjki kości udowej oraz mnogie złamania kompresyjne kręgów.

W przebiegu licznych złamań kompresyjnych dochodzi do postępującej utraty wzrostu, niekiedy do tego stopnia, że łuki żebrowe opierają się na talerzach kości biodrowej. Prowadzi to do niewydolności oddechowej, niewydolności krążenia i zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, rzadkie są uszkodzenia rdzenia kręgowego i wynikające stąd porażenia poprzeczne. Najczęstszą przyczyną mnogich złamań kompresyjnych jest osteoporoza.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Zależy od tego co jest przyczyną złamania. Najważniejsze jest zapobieganie złamaniom poprzez leczenie choroby podstawowej. Trzeba je dostosować do każdego chorego indywidualnie.

  • postępowanie ortopedyczne – jego celem jest nastawienie i unieruchomienie złamania, aż do uzyskania zrostu kostnego.
  • przeszczep (autologiczny/materiał aloplastyczny) – w niektórych przypadkach zastępuje się nim uszkodzony odcinek kości.
  • amputacja/wyłuszczenie w stawie – stosowanie niekiedy w przypadku nowotworów (gdy jest to konieczne).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.