Zdzisław Baczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisław Baczyński
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 12 października 1902
Mikołajów nad Dniestrem
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Stanowiska dowódca Batalionu Marszowego 35 Pułku Piechoty
Główne wojny i bitwy Wojna polsko-bolszewicka,
Kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Zdzisław Baczyński herbu Sas (ur. 12 października 1902 w Mikołajewie nad Dniestrem, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej

Biogram[edytuj]

Był synem Karola i Bronisławy z Chmielewskich oraz młodszym bratem Stanisława Tadeusza.

W listopadzie 1918 we Lwowie, mając 16 lat, walczył z Ukraińcami. W 1924 ukończył Oficerską Szkołę dla Podoficerów w Bydgoszczy i wcielony został do 3 Pułku Piechoty Legionów w Jarosławiu.

W kampanii wrześniowej 1939 dowodził Batalionem Marszowym 35 Pułku Piechoty, w składzie Grupy "Brześć" ppłk dypl. Alojzego Horaka. 2 października dostał się do niewoli sowieckiej. Był więziony w obozie w Starobielsku.

Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie do stopnia majora[1]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Awanse służbowe[edytuj]

  • podporucznik 26 sierpnia 1924 ze starszeństwem z 31 sierpnia 1924 i 6 lokatą w korpusie oficerów piechoty[2]
  • porucznik ze starszeństwem z 31 sierpnia 1926
  • kapitan
  • major 5 października 2007 pośmiertnie

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Zobacz[edytuj]

Przypisy

  1. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w dzienniku Urzędowym MON.
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 87 z 29.08.1924 r.

Bibliografia[edytuj]

  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 127, 407.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 19, 274.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 106, 533.