Zuzanna Dąbrowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zuzanna Dąbrowska
Data urodzenia 2 lutego 1966
Zawód dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności

Zuzanna Dąbrowska (ur. 2 lutego 1966) – polska dziennikarka prasowa, radiowa i telewizyjna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W PRL była działaczką opozycji demokratycznej (m.in. kurierką Barbary Labudy). Publikowała w licznych czasopismach podziemnych, przygotowywała teksty do druku. Brała udział w akcjach ulotkowych i happeningach, organizowała spotkania akademickie z ludźmi kultury. W latach 1986–1988 redagowała i wydawała wrocławskie pismo „WiPek”[1]. Działała w Ruchu Wolność i Pokój. W 1987 była jedną z założycielek Polskiej Partii Socjalistycznej, a następnie PPS-Rewolucja Demokratyczna.

Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim, obroniła pracę magisterską z polityki społecznej na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1997 była rzecznikiem prasowym pełnomocnika rządu ds. powodzi. W okresie 1998–2002 była radną sejmiku województwa mazowieckiego[2] z listy SLD. Od 2002 była rzecznikiem prasowym Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, następnie do 2005 pracownikiem gabinetu wicepremier Izabeli Jarugi-Nowackiej.

Jako dziennikarka współpracowała z pismem „Lewą Nogą”. Była również komentatorką „Przeglądu Tygodniowego” oraz szefem działu politycznego „Trybuny”. Była także szefową działu politycznego w „Dzienniku” (zastąpiła Michała Karnowskiego) oraz w „Dzienniku Gazecie Prawnej”.

Od 2008 do 2011 była komentatorką w programie publicystycznym Antysalon Ziemkiewicza nadawanym w TVP Info. W 2011 prowadziła wywiady w wieczornym programie TVP Info - „Info Dziennik - Gość”.

Po sześciu latach pracy w Radiowej Jedynce, gdzie była gospodynią programów publicystycznych „Z kraju i ze świata”, „Sygnały Dnia”, „Polska i świat” odeszła z Polskiego Radia w czerwcu 2016 r[3].

Prowadzi warsztaty z publicystyki politycznej w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.

Była żoną Piotra Ikonowicza, ponownie wyszła za mąż za Mariusza Denisiuka, ma dwoje dzieci.

4 listopada 2016 została odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]