Sojusz 90/Zieloni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Związek 90/Zieloni)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bündnis 90/Die Grünen
Ilustracja
Lider Annalena Baerbock, Robert Habeck
Data założenia 13 stycznia 1980 Zieloni
21 września 1991 Sojusz 90
14 maja 1993 fuzja
Adres siedziby Platz vor dem Neuen Tor 1
D-10115 Berlin
Ideologia polityczna Zielona polityka
Liczba członków 52 608 (22 grudnia 2010)[1]
Członkostwo
międzynarodowe
Europejska Partia Zielonych
Grupa w Parlamencie
Europejskim
Zieloni – Wolny Sojusz Europejski
Młodzieżówka Grüne Jugend
Barwy Zielony
Obecni posłowie
67 / 709
Strona internetowa
Niemcy
Coat of arms of Germany.svg
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Niemiec

Portal Portal Niemcy

Sojusz 90/Zieloni, Związek 90/Zieloni (niem. Bündnis 90/Die Grünen) – partia polityczna w Republice Federalnej Niemiec, utworzona w 1993 r. w wyniku połączenia koalicji ruchów obywatelskich byłej NRD – Sojusz 90, z zachodnioniemiecką partią Zielonych[2], której poprzednicy powstali w latach 70. XX wieku, jako element nowych ruchów społecznych i ekologicznych.

Sojusz 90/Zieloni jest partią członkowską Europejskiej Partii Zielonych, w Parlamencie Europejskim jej posłowie należą do grupy Zieloni/WSE. Współpracował także z nieistniejącą już Obywatelską Koalicją Zielonych.

Od 1998 do 2005 Sojusz 90/Zieloni tworzył koalicję rządową z Socjaldemokratyczną Partią Niemiec.

Z niemiecką partią Zielonych współpracuje niezależna polityczna Fundacja im. Heinricha Bölla.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zieloni (Die Grünen)[edytuj | edytuj kod]

W latach osiemdziesiątych w Niemczech Zachodnich powstała partia Zieloni (Die Grünen). Była to pierwsza z partii Zielonych, która odniosła sukcesy. W 1979 r. grupy dysydentów i osób niereprezentowanych w RFN sformowały koalicję przed wyborami do Parlamentu Europejskiego. Mimo tego, że grupa nie zyskała żadnych miejsc, zgodziła się formalnie zostać partią polityczną i osiągnęła sukces w wyborach do Bundestagu w 1983 r., zdobywając pod przywództwem Petry Kelly kilka miejsc w niemieckim parlamencie. Od założenia w 1980 r. i połączenie ze Sojuszem 90 po Zjednoczeniu Niemiec partia Kelly, teraz znana jako Sojusz 90/Zieloni, stała się jedną z najważniejszych Partii Zielonych w Europie. Odegrała istotną rolę w tworzeniu Partii Zielonych w innych państwach, jak np. Hiszpanii.

W 1984 r., po uzgodnieniu wspólnego programu wyborczego, Zieloni dostali się do Parlamentu Europejskiego. Niemcy, bastion ruchu Zielonych, wybrały siedmiu deputowanych, Belgia i Holandia po dwóch. Aby stworzyć własne ugrupowanie partyjne w Parlamencie, deputowani weszli w koalicję z Zielonymi z Włoch, Danii, Flandrii i Irlandii, tworząc frakcję Zieloni – Wolny Sojusz Europejski, zw. Grupę Tęczową. Zaangażowali się w walkę z zanieczyszczeniem środowiska, energią jądrową (w 1986 r. doszło do katastrofy w Czarnobylu), próbami osłabiania Brukseli poprzez spekulacje podsycane przez instytucje europejskie, jak również promowali prawa zwierząt oraz mniejszości seksualnych. Przez kilka lat elementem ich programu była również dekryminalizacja „dobrowolnych” stosunków płciowych między dorosłymi a dziećmi[3]. Działalność tę w ramach grupy roboczej Bundesarbeitsgemeinschaft Schwule, Päderasten und Transsexuelle („krajowa rada gejów, pedofilów oraz transseksualistów”) koordynował Dieter F. Ullman, wcześniej wielokrotnie karany za przestępstwa seksualne wobec dzieci[4], ale różne formy gloryfikowania „seksualności dziecięcej” zarzucano później również działaczom takim jak Daniel Cohn-Bendit, Volker Beck, Dagmar Döring oraz Jürgen Trittin[5]. Postulaty pedofilskie zniknęły z programu partii w 1987 roku i od tej pory partia konsekwentnie odcinała się od nich[6].

Sojusz 90 (Bündnis 90)[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie lat 1989–1990 grupy walczące o prawa człowieka w NRD utworzyły Sojusz 90 (Bündnis 90), który po zjednoczeniu Niemiec utworzył jedną partię z zachodnimi Zielonymi.

Poparcie[edytuj | edytuj kod]

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty (Bundestag) Zmiana
1980 1,5%
1983 5,6% Green Arrow Up Darker.svg 4,1 27 Green Arrow Up Darker.svg 27
1987 8,3% Green Arrow Up Darker.svg 2,7 42 Green Arrow Up Darker.svg 15
1990[7] 5% Red Arrow Down.svg 3,3 8 Red Arrow Down.svg 34
1994[8] 7,3% 49
1998 6,7% Red Arrow Down.svg 1,1 47 Red Arrow Down.svg 2
2002 8,6% Green Arrow Up Darker.svg 1,9 55 Green Arrow Up Darker.svg 8
2005 8,1% Red Arrow Down.svg 0,5 51 Red Arrow Down.svg 4
2009 10,7% Green Arrow Up Darker.svg 2,6 68 Green Arrow Up Darker.svg 17
2013 8,4% Red Arrow Down.svg 2,3 63 Red Arrow Down.svg 5
2017 8,9% Green Arrow Up Darker.svg 0,5 67 Green Arrow Up Darker.svg 4[9]
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty Zmiana L. miejsc dla Niemców
1979 3,2% 0 81
1984 8,2% Green Arrow Up Darker.svg 5 7 Green Arrow Up Darker.svg 7 81
1989 8,45% Green Arrow Up Darker.svg 0,25 8 Green Arrow Up Darker.svg 1 99
1994 10,1% Green Arrow Up Darker.svg 1,65 12 Green Arrow Up Darker.svg 4 99
1999 6,4% Red Arrow Down.svg 3,7 7 Red Arrow Down.svg 5 99
2004 11,9% Green Arrow Up Darker.svg 5,5 13 Green Arrow Up Darker.svg 6 99
2009 12,1% Green Arrow Up Darker.svg 0,2 14 Green Arrow Up Darker.svg 1 99
2014 10,7% Red Arrow Down.svg 1,4 11 Red Arrow Down.svg 3 99
2019 20,5% Green Arrow Up Darker.svg 9,8 21 Green Arrow Up Darker.svg 10 96

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grüne schließen Jahr mit Mitgliederrekord ab (niem.). Yahoo! Deutschland, 2010-12-22. [dostęp 2010-12-26].
  2. https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/Sojusz-90-Zieloni;3977298.html.
  3. Die Parteien und die Pädophilen. FAZ, 2013.
  4. Missbrauchsdebatte bei Grünen: Pädophilen-Aktivist war verurteilter Straftäter. Spiegel, 2013.
  5. Niemieccy Zieloni spadają w polityczną otchłań. Gazeta Wyborcza, 2013.
  6. Shadows from the Past: Pedophile Links Haunt Green Party. Spiegel, 2013.
  7. W wyborach startowały dwie partie zielonych: wschodnioniemiecka z wynikiem 1,2% i 8 mandatami oraz zachodnioniemiecka z wynikiem 3,8% i 0 mandatami.
  8. Były to pierwsze wybory do Bundestagu po fuzji partii Zielonych z Sojuszem 90.
  9. Wybory w Niemczech: ostateczne wyniki głosowania do Bundestagu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]