Zygmunt Opuszyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Opuszyński
Data urodzenia 1903
Data śmierci 20 sierpnia 1975
Zawód, zajęcie sędzia
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Zygmunt Jerzy Opuszyński (ur. 1903, zm. 20 sierpnia 1975) – prawnik, sędzia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1903 jako syn Karola i Wandy z domu Romańskiej[1]. Wstąpił do służby sądowniczej II Rzeczypospolitej. Jako sędzia grodzki w Poznaniu otrzymał przedłużenie delegacji do zastępczego pełnienia sędziego w Sądzie Okręgowym w Poznaniu do 31 marca 1932[2].

Po wojnie pracował w sądownictwie PRL. W latach 50. był dyrektorem Departamentu Ustawodawczego Ministerstwa Sprawiedliwości[3]. W okresie PRL był sędzią Sądu Najwyższego, pełniąc stanowisko prezesa Izby Karnej od 5 sierpnia 1958 do 22 maja 1962 oraz prezesa Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych od 22 maja 1962 do 22 maja 1972.

Zmarł 20 sierpnia 1975 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Sesja dwudziestolecia Sądu Najwyższego w Polsce Ludowej w dniach 8–10 grudnia 1966 r. Materiały obrad (1967)[5]

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Jerzy Opuszyński. wielcy.pl. [dostęp 2018-02-19].
  2. Ruch służbowy. Delegacje. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”. Nr 14, s. 251, 1 sierpnia 1932. 
  3. O rozliczaniu stalinowskich sędziów na fali „odwilży” 1956 r. W: 145 [on-line]. polska1918-89.pl. [dostęp 2018-02-19].
  4. Lista pochowanych. Zygmunt Opuszyński. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-02-19].
  5. Sesja dwudziestolecia Sądu Najwyższego w Polsce Ludowej w dniach 8-10 grudnia 1966 r. : materiały obrad. nukat.edu.pl. [dostęp 2018-02-19].
  6. M.P. z 1949 r. nr 62, poz. 834.
  7. M.P. z 1955 r. nr 50, poz. 493.