Čunovo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Bratysławy Čunovo
dzielnica Bratysławy
Herb
Herb
Kostol cunovo.jpg
Barokowy kościół
Miasto Bratysława
Status dzielnica
starosta Gabriela Ferenčáková
Powierzchnia 18,6 km²
Wysokość 130 m n.p.m.
Ludność (2005)
 • liczba ludności
 • gęstość

919
49 os./km²
Położenie na planie Bratysławy
Położenie na planie Bratysławy
Położenie na mapie Bratysławy
Mapa lokalizacyjna Bratysławy
Čunovo
Čunovo
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Čunovo
Čunovo
Ziemia 48°01′N 17°11′E/48,016667 17,183333Na mapach: 48°01′N 17°11′E/48,016667 17,183333

Čunovo (niem. Sarndorf, węg. Dunacsún, chor. Čunovo) – dzielnica Bratysławy, położona na prawym brzegu Dunaju, w powiecie Bratysława V. Znajduje się tuż przy granicy węgierskiej i austriackiej, oraz w pobliżu zbiornika wodnego Gabčíkovo (Vodné dielo Gabčíkovo).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teren ten był już zasiedlony w czasach rzymskich - w 1949 znaleziono w okolicy ślady rzymskiej osady. Po raz pierwszy wzmiankowane w 1232 jako Chun. Już po kilku latach zostało spustoszone przez Tatarów. Po odbudowie było miejscowością na granicy pomiędzy Dolnymi a Górnymi Węgrami. W języku słowiańskim nazywało się wówczas Chunn, po niemiecku Sarndorf, a po węgiersku Csún.

W XVI wieku we wsi osiedlili się Chorwaci, uciekający z terenów zajętych przez Turków. W okresie rządów Marii Teresy żyło w osadzie 716 osób[1]. Po zniesieniu poddaństwa majątkiem zarządzał graf Emanuel Zichy, a w 1905 odkupił go graf Elemér Lónay, drugi małżonek arcyksiężnej Stefani Koburg.

Danubiana Meulensteen Art Museum

Do 1947 Čunovo pod nazwą Dunacsún było częścią Węgier, następnie w wyniku ustaleń traktatu paryskiego wraz z Rusovcami i Jarovcami włączone do Czechosłowacji (zob. przyczółek bratysławski). Nie było to uzasadnione względami narodowościowymi - na początku XX wieku i w okresie międzywojennym większość mieszkańców stanowili Chorwaci, sporo było też Węgrów i Niemców (tych ostatnich w okresie międzywojennym 18-22%[2]), Słowaków zaś niewielu (Chorwaci żyją tutaj do dzisiaj, zachowując swoją kulturę i język)[3].

Od 1972 Čunovo jest jedną z dzielnic stolicy Słowacji, najbardziej wysuniętą na południe. Znajdowało się tutaj kolejowe i drogowe przejście graniczne z Węgrami.

W 2000 otwarto w Čunovie Danubiana Meulensteen Art Museum - muzeum sztuki nowoczesnej, które cieszy się dużą popularnością wśród turystów[4]. Najcenniejszym zabytkiem jest barokowy kościół z XVIII wieku.

Przypisy

  1. Historia wsi (sk)
  2. Ondrej Pöss, Dejiny a kultura karpatskych Nemcov, Bratislava - Pressburg 2005, ISBN 80-89079-16-4, s. 64
  3. Strona mniejszości chorwackiej z Čunova
  4. Strona muzeum

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]