Żagnicowate
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Żagnicowate | |
| Aeshnidae[1] | |
| Rambur, 1842 | |
Żagnica sina (Aeshna cyanea) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | ważki |
| Podrząd | ważki różnoskrzydłe |
| Rodzina | żagnicowate |
Żagnicowate (Aeshnidae) – rodzina owadów zaliczanych do ważek różnoskrzydłych (Anisoptera) obejmująca silne i żwawo latające ważki, największe spośród występujących w Europie i Ameryce Północnej. Rozpiętość ich skrzydeł wynosi 70–110 mm[2]. W Polsce reprezentowana jest przez kilkanaście gatunków, w tym 3 (żagnica północna, żagnica torfowcowa i żagnica zielona) objęte ścisłą ochroną gatunkową[3].
Spis treści |
[edytuj] Klasyfikacja
W rodzinie Aeshnidae wyróżniane są podrodziny:
- Aeshninae
- Brachytroninea
- Gomphaeschninae (sensu Bechly et al., 2001)
Analizy filogenetyczne wskazują na parafiletyczny lub polifiletyczny charakter tego podziału[4]
[edytuj] Gatunki występujące w Polsce
- husarz mniejszy (Anax parthenope)
- husarz wędrowny (Hemianax ephippiger)
- husarz władca (Anax imperator)
- żagnica jesienna (Aeshna mixta)
- żagnica południowa (Aeshna affinis)
- żagnica północna (Aeshna caerulea)
- żagnica ruda (Aeshna isosceles)
- żagnica sina (Aeshna cyanea)
- żagnica torfowa (Aeshna juncea)
- żagnica torfowcowa (Aeshna subarctica)
- żagnica wielka (Aeshna grandis)
- żagnica zielona (Aeshna viridis)
- żagniczka zwyczajna (Brachytron pratense)
Samiec największej ważki występującej w Polsce – husarz władca (Anax imperator)
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Aeshnidae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237).
- ↑ Natalia Von Ellenrieder. A phylogenetic analysis of the extant Aeshnidae (Odonata: Anisoptera). „Systematic Entomology”. 27 (4), s. 437–467, 2002. doi:10.1046/j.1365-3113.2002.00190.x (ang.).