Żubr pierwotny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Żubr pierwotny | |
| Bison priscus | |
| Bojanus, 1827 | |
Szkielet żubra pierwotnego |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Nadgromada | żuchwowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Rodzaj | Bison |
| Gatunek | żubr pierwotny |
Róg żubra pierwotnego w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie
Żubr pierwotny, żubr stepowy, prażubr (†Bison priscus[1]) – wymarły gatunek dużego ssaka krętorogiego zamieszkujący w plejstocenie Europę i Azję Środkową, Beringię i Amerykę Północną. Zasiedlał tereny trawiaste. Osiągał 2,5 m wysokości w kłębie, 4,5 m długości[2] i od 2 do 2,5 tony[potrzebne źródło] masy ciała. Wymarł 6 tysięcy lat temu. Na terenie Polski występował dość licznie. Jest jednym z najpospolitszych ssaków kopalnych Polski.
Przypisy
- ↑ Andrzej L. Ruprecht, Ssaki czwartorzędu Białostocczyzny – podsumowanie badań
- ↑ Jan Gienc, Paweł Król. Mózgowioczaszka Bison priscus ze zbiorów przyrodniczych Muzeum Narodowego w Kielcach na tle podobnych znalezisk w Polsce. „Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach”. s. 137-153.