(15) Eunomia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(15) Eunomia 15 Eunomia symbol.svg
Odkrywca Annibale de Gasparis
Data odkrycia 29 lipca 1851
Nr kolejny 15
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
rodzina Eunomia
Półoś wielka 2,6429 j.a.
Mimośród 0,1879
Peryhelium 2,1464 j.a.
Aphelium 3,1394 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
4 lata 108 dni 9 godzin
Śr. prędkość 18,16 km/s
Inklinacja 11,74°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 330×245×205 km
Masa 3,26±0,12 × 1019 kg
Średnia gęstość 3,8±0,7 g/cm3
Okres obrotu (6 h 4 min 59 s) h
Albedo 0,21
Jasność absolutna 5,28m
Typ spektralny Typ S
Średnia temperatura powierzchni śred. ~166K
max: (-13 °C) 260 K
Satelity naturalne planetoida podwójna?
Wikimedia Commons

(15) Eunomia – jedna z większych planetoid z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta przez Annibale’a de Gasparisa 29 lipca 1851 w Neapolu. Nazwa pochodzi od Eunomii (Praworządność), która była jedną z hor w mitologii greckiej.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita (15) Eunomii nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 11,74°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lata i 108 dni, krążąc w średniej odległości 2,64 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 18,16 km/s.

Planetoida ta stała się protoplastką rodziny planetoidy Eunomia, w której to rodzinie jest największym obiektem.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

(15) Eunomia ma nieregularny kształt i średnicę ok. 330×245×205 km. Jej albedo wynosi 0,21, a jasność absolutna to 5,28m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 166K (maksymalna 260K, -13ºC). Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S.

Obserwacje nieregularnego kształtu tej planetoidy w ruchu wirowym sugerują, że może ona być obiektem podwójnym. Charakteryzuje się wstecznym ruchem obrotowym (oś nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 165º).

Jak i w przypadku innych asteroid z rodziny Eunomii, w skład jej powierzchni wchodzą przede wszystkim krzemiany z domieszkami niklu i żelaza. Zidentyfikowano też bogate w wapń pirokseny i oliwin. Dokładne badania za pomocą metod spektroskopowych ujawniają duże zróżnicowanie budowy powierzchni Eunomii. Występują regiony, gdzie dominuje oliwin i metale, a są one ubogie w piroksen. Istnieje też mniejszy region na jednej półkuli, gdzie znacząco dominuje piroksen i komponenty bazaltowe. Najprawdopodobniej zatem Eunomia miała w swej historii epizody związane z procesami magmotwórczymi we wczesnych stadiach rozwoju Układu Słonecznego.

Ze względu na swój różnorodny skład powierzchni przypuszcza się, że Eunomia mogła być kiedyś częścią dużo większego ciała, które zostało rozbite w wyniku zderzenia z innym dużym obiektem, odsłaniając różne warstwy pod powierzchnią. Również skład i budowa innych członków rodziny planetoidy Eunomii wskazuje na występowanie obiektów, które mogłyby być kiedyś jednym ciałem z Eunomią (np. metaliczne przedstawicielki tej rodziny będące planetoidami typu M).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

… | Poprzednia planetoida | (15) Eunomia | Następna planetoida | …