(15) Eunomia
![]() Obraz uzyskany przez Very Large Telescope | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia |
29 lipca 1851 |
Numer kolejny |
15 |
Charakterystyka orbity (J2000) | |
Przynależność obiektu |
|
Półoś wielka |
2,6429 au |
Mimośród |
0,1879 |
Peryhelium |
2,1464 au |
Aphelium |
3,1394 au |
Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 108 dni 9 godzin |
Średnia prędkość |
18,16 km/s |
Inklinacja |
11,74° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica |
330×245×205 km |
Masa |
3,26±0,12 × 1019 kg |
Średnia gęstość |
3,8±0,7 g/cm3 |
Okres obrotu |
(6 h 4 min 59 s) h |
Albedo |
0,21 |
Jasność absolutna |
5,28m |
Typ spektralny | |
Średnia temperatura powierzchni |
śred. ~166 K |
Satelity naturalne |
(15) Eunomia – jedna z większych planetoid z pasa głównego.
Odkrycie
[edytuj | edytuj kod]Planetoida została odkryta przez Annibale’a de Gasparisa 29 lipca 1851 w Neapolu. Nazwa pochodzi od Eunomii (Praworządność), która była jedną z hor w mitologii greckiej.
Orbita
[edytuj | edytuj kod]Orbita (15) Eunomii nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 11,74°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 4 lata i 108 dni, krążąc w średniej odległości 2,64 au od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 18,16 km/s.
Planetoida ta stała się protoplastką rodziny planetoidy Eunomia, w której to rodzinie jest największym obiektem.
Właściwości fizyczne
[edytuj | edytuj kod](15) Eunomia ma nieregularny kształt i średnicę ok. 330×245×205 km. Jej albedo wynosi 0,21, a jasność absolutna to 5,28m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 166 K (maksymalna 260 K, −13 °C). Planetoida ta zalicza się do planetoid typu S.
Obserwacje nieregularnego kształtu tej planetoidy w ruchu wirowym sugerują, że może ona być obiektem podwójnym. Charakteryzuje się wstecznym ruchem obrotowym (oś nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 165º).
Jak i w przypadku innych planetoid z rodziny Eunomii, w skład jej powierzchni wchodzą przede wszystkim krzemiany z domieszkami niklu i żelaza. Zidentyfikowano też bogate w wapń pirokseny i oliwin. Dokładne badania za pomocą metod spektroskopowych ujawniają duże zróżnicowanie budowy powierzchni Eunomii. Występują regiony, gdzie dominuje oliwin i metale, a są one ubogie w piroksen. Istnieje też mniejszy region na jednej półkuli, gdzie znacząco dominuje piroksen i komponenty bazaltowe. Najprawdopodobniej zatem Eunomia miała w swej historii epizody związane z procesami magmotwórczymi we wczesnych stadiach rozwoju Układu Słonecznego.
Ze względu na swój różnorodny skład powierzchni przypuszcza się, że Eunomia mogła być kiedyś częścią dużo większego ciała, które zostało rozbite w wyniku zderzenia z innym dużym obiektem, odsłaniając różne warstwy pod powierzchnią. Również skład i budowa innych członków rodziny planetoidy Eunomii wskazuje na występowanie obiektów, które mogłyby być kiedyś jednym ciałem z Eunomią (np. metaliczne przedstawicielki tej rodziny będące planetoidami typu M).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- (15) Eunomia w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (15) Eunomia w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (15) Eunomia w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)