Abu Jusuf I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abu Jusuf I
Kalif Maroka
Poprzednik Abd al-Mumin ibn Ali
Następca Abu Jusuf Jakub al-Mansur
Dane biograficzne
Dynastia Almohadzi
Urodziny 1135
Śmierć 1184
Ojciec Abd al-Mumin ibn Ali
Dzieci Jakub al-Mansur

Abu Jakub Jusuf (arab. أبو يعقوب يوسف بن عبد المؤمن = Abū Yaʿqūb Yūsuf ibn ʿAbd al-Mūʿmin, ur. 1135, zm. 1184 pod Évorą), znany także jako Jusuf I – kalif Maroka z dynastii Almohadów, syn kalifa Abd al-Mumina.

Rozpoczął swoje panowanie w 1163 roku. W 1170 roku najechał Półwysep Iberyjski, zajmując Andaluzję i pustosząc Walencję i Katalonię. Osiadł w Sewilli w 1171, ustanawiając ją stolicą swojego imperium. Nakazał tam budowę mostów i nadbrzeża na rzece Guadalquivir. Jemu zawdzięcza się również budowę akweduktu, obydwu twierdz oraz projekt meczetu, most Barcas, Patio del Yeso w Alcázarze (fortecy), pałace Buhaira, jak również odbudowę los Caños de Carmona. Wzmocnił też mury miejskie i odbudował fortecę w Alcalá de Guadaíra. Został pokonany przez Ferdynanda II z Leonu w bitwie pod Santarém w Portugalii 30 lipca 1184 roku. Zmarł wkrótce w pobliżu Évory od ran odniesionych w tej bitwie.

Poprzednik
Abd al-Mumin ibn Ali
Flag of Almohad Dynasty.svg Kalif Maroka
1163-1184
Flag of Almohad Dynasty.svg Następca
Abu Jusuf Jakub al-Mansur