Adam z Wągrowca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Adam z Wągrowca (zm. 27 sierpnia 1629) – polski organista, kompozytor, zakonnik-cysters, należący do klasztoru cystersów w Wągrowcu.

Pochodził z Margonina na Pałukach[1]. Za życia cieszył się opinią wybitnego muzyka i świetnego organisty[2]; 17 marca 1620 był zaproszony wypróbować nowe organy w katedrze gnieźnieńskiej[2]. W żmudzkich Krożach na Litwie zachowała się tabulatura organowa (ok. 1618), zawierająca ponad 30 jego utworów[2].

Jako kompozytor Adam z Wągrowca reprezentował tradycje włoskiego renesansu i wczesnego baroku[2]; jego utwory organowe są bliskie stylistycznie kompozycjom Girolamo Frescobaldiego. Jako pierwszy w Europie (a więc i na świecie) zastosował w notacji utworu organowego osobną (trzecią) pięciolinię dla zapisu partii wykonywanej nogami na klawiaturze pedałowej organów[2].

Przypisy

  1. [1]; M. Perz, Śladami Adama z Wągrowca (zm. 1629), Muzyka XLI 1996, nr 3, s. 3-18; A.M. Wyrwa, Glosa do biogramu Adama z Wągrowca (Margonina) w świetle zapisek nekrologicznych, Muzyka XLIII 1998, nr 1, s. 72-77; Adam z Wągrowca SOCist (+ 1629). Utwory organowe z intawolatury żmudzkiej (Ms LT-Vn 105-67), Edycja synoptyczna w opracowaniu I. Bieńkowskiej i M. Perza, Warszawa 1999; Tekst do płyty "Adam z Wągrowca, Piotr Żelechowski, Petrus de Drusina -- organ works" - Rostislaw Wygranienko (organy), wyd. Acte Préalable 2008 - zawiera nagranie wszystkich znanych dzisiaj utworów Adama z Wągrowca.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 tamże