Adaukt i Feliks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święci
Feliks i Adaukt
męczennicy
Ołtarz Św. Barbary 02.jpg
Ołtarz Świętej Barbary (Wilhelm Kalteysen)
Data śmierci ok. 287 lub 303
Rzym
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 30 sierpnia

Adaukt i Feliks, również Feliks i Adaukt (zm. ok. 287 lub 303 w Rzymie) – męczennicy w czasach prześladowań chrześcijan pod panowaniem Dioklecjana i Maksymiana, święci Kościoła katolickiego.

Według zapisu papieża Damazego męczenników pochowano na Coemeterium Commodillae przy drodze rzymskiej Via Ostiensis. W 1904 roku odkryto w tym miejscu bazylikę i płytę nagrobną z inskrypcją Damazego. Prawdopodobnie Adaukt i Feliks byli rodzonymi braćmi.

Gloryfikacja św. Feliksa i św. Adaukta (obraz Carlo Carlone).
Kult w Polsce

Kult męczenników w Polsce datowany jest na XI wiek, kiedy to święto Feliksa i Adaukta wymieniono w trzech kalendarzach polskich pochodzących z tego wieku.
Na Wzgórzu Wawelskim znajduje się rotunda NMP z X-XI wieku, którą w 1340 roku Kazimierz III Wielki odbudował i poświęcił ku czci Feliksa i Adaukta. Ufundował też altarię ku ich czci.

Również w Golejowie mieści się kościół pod wezwaniem świętych. Z kolei w kościele św. Barbary we Wrocławiu (od 1963 sobór) znajdował się ołtarz z 1447 roku przedstawiający św. Barbarę z Nikomedii w asyście świętych: Feliksa i Adaukta. Obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.

Wspomnienie liturgiczne św. Adaukta i św. Feliksa obchodzone jest 30 sierpnia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]