Agrypina Starsza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agrypina Starsza

Agrypina Starsza (łac. Vipsania Agrippina Maior, ok. 14 p.n.e.18 października 33 n.e.) – córka Marka Agrypy i Julii, córki Augusta.

W rok po śmierci ojca, Marka Agrypy, zyskała ojczyma, Tyberiusza, którego August zmusił do rozwodu z Wipsanią Agrypiną i poślubienia Julii wdowy po Agrypie. Małżeństwo nie było udane, Tyberiusz za zgodą Augusta w 6 p.n.e. wyjechał na Rodos, chcąc oddalić się od żony. Starsi bracia Agrypiny zmarli: Lucjusz w 2 n.e. i Gajusz w 4 n.e. Matka, Julia została w końcu wygnana z Rzymu za złe prowadzenie się. W 5 n.e. Agrypina poślubiła Germanika, bratanka Tyberiusza. W 6 n.e. August wygnał z Rzymu jej siostrę Julillę i brata Agrypę Postumusa. Tylko Agrypina z całej rodziny cieszyła się przychylnością Augusta. Była oddaną żoną, towarzyszącą mężowi we wszystkich wyprawach. Urodziła w sumie dziewięcioro dzieci z których szóstka przeżyła okres dziecięcy. Zarzucano jej jednak niepohamowany charakter oraz ostrość w postępowaniu i nadmierną ambicję. Te cechy za życia Germanika stanowiły o sile i powodzeniu obojga, zaś po jego śmierci przyspieszyły upadek rodziny, rozdrażniając przeciwników w walce o panowanie. W 19 roku n.e. Agrypina przebywała z Germanikiem we wschodnich prowincjach Rzymu, gdy jej mąż zmarł w niejasnych okolicznościach.

O morderstwo Germanika oskarżyła Gnejusza Kalpurniusza Pizona.

Benjamin WestAgrypina ląduje w Brundisium z popiołami Germanika

Jej groźnym przeciwnikiem stał się Sejan, prefekt pretorianów, który oskarżał ją przed Tyberiuszem o dążenie do władzy. Tyberiusz i jego faworyt Sejan obawiali się, że będzie usiłowała osadzić na tronie któreś z jej dzieci i próbowali ją usunąć. Tyberiusz nie zezwolił jej na powtórne małżeństwo. Również jej interwencja u Tyberiusza w sprawie Klaudii Pulchry oskarżonej o nierząd i obrazę majestatu nie odniosła skutku. Po przeniesieniu się Tyberiusza na Capri, Sejan miał wolną rękę i z jego inicjatywy Agrypina i jej syn Neron zostali ponownie oskarżeni, Agrypina została tak dotkliwie pobita przez żołnierzy Tyberiusza, że straciła oko. Wyrokiem Senatu została wygnana do Herkulanum, a później na wyspę Pandaterię. Tam zagłodziła się na śmierć, pomimo rozkazu Tyberiusza o karmieniu jej siłą. Została pochowana w Mauzoleum Augusta. Dwóch jej starszych synów Klaudiusz Neron Juliusz Cezar i Druzus III zostało zamorzonych głodem. W 37, gdy jej syn Kaligula został cesarzem, zrehabilitował pośmiertnie matkę.

Genealogia:

4. Lucius Vipsanius Agrippa      
    2. Marek Agrypa
5. NN        
      1. Agrypina Starsza
6. Oktawian August    
    3. Julia (córka Augusta)    
7. Skrybonia      
 
Commons in image icon.svg

Dzieci:

Agrypina Starsza
Germanik
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
                                   
Klaudiusz
ur. ok. 2 n.e; zm. 10 n.e.
Klaudia
ur 4 n.e.; zm. w dzieciństwie
Klaudiusz Neron
Julia Helena
Druzus III
Emilia Lepida
Kaligula
•1. Junia Klaudylla
•2. Liwia Orestylla
•3. Lolia Paulina
•4. Cezonia
Juliusz
ur. 14 n.e.; zm. w dzieciństwie
Agrypina Młodsza
•1. Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus
•2. Gajusz Salustiusz Kryspus Pasjen
•3. Klaudiusz cesarz
Julia Drusilla
•1. Lucjusz Kasjusz Longinus
•2. Marek Emiliusz Lepidus
Julia Liwilla
•Marek Winicjusz