Aleksander Lwow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Lwow, 2013

Aleksander Lwow (ur. 18 września 1953 w Krakowie) – polski alpinista i himalaista.

Wspina się od 1970 roku, a zaczynał od skałek Gór Sokolich w Rudawach Janowickich (kurs grotołazów) i w Karkonoszach.

Od 1971 r. był członkiem Klubu Wysokogórskiego we Wrocławiu (do momentu jego rozwiązania w 1998). Od 1999 r. jest członkiem Klubu Wysokogórskiego w Katowicach. W roku tym został laureatem nagrody "Kolos" za zimową wyprawę na Everest.

Jest redaktorem biuletynu "Góry i Alpinizm" (GiA).

Najważniejsze osiągnięcia wspinaczkowe[edytuj | edytuj kod]

Był uczestnikiem wypraw w Himalaje i Karakorum, między innymi na K2 (2 razy, w tym raz w zimie), Yalung Kang (zimą), Broad Peak (zimą), Mount Everest (4 razy). Wspinał się także w Hindukuszu, Pamirze, Andach i Tienszanie. Jest autorem pierwszego polskiego i jak dotąd najszybszego w historii (7 godzin, samotnie) wejścia na Pumori. W 1991 roku zorganizował i kierował międzynarodową wyprawą Polish Jack Wolfskin Everest Expedition.

Zdobyte ośmiotysięczniki[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wybrałem góry (1990),
  • Liny alpinistyczne (1991),
  • Zwyciężyć znaczy przeżyć (1994),
  • Zwyciężyć znaczy przeżyć - wyd. II (2002),
  • Zwyciężyć znaczy przeżyć. 20 lat później (2013),

Inne osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

W 1994 r. stworzył pierwszy w Polsce miesięcznik wspinaczkowy, GiA (Góry i Alpinizm). Ukazało się 98 numerów magazynu.[1]

Przypisy