Aleksiej Kaledin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksiej Kaledin
Алексей Каледин
Fotografia sprzed 1918 roku
Fotografia sprzed 1918 roku
generał-porucznik generał-porucznik
Data i miejsce urodzenia 24 października 1861
folwark Kaledina
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1918
Nowoczerkask
Przebieg służby
Lata służby 1879 - 1918
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Jednostki 12 Korpus Armijny, 8 Armia, Wojsko Dońskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, Wojna domowa w Rosji

Aleksiej Maksymowicz Kaledin, ros. Алексей Максимович Каледин (ur. 12 października /kalendarz juliański/ 1861, 24 października /kal. gregoriański/ folwark Kaledina, stanica Ust' Halepska zm. 29 stycznia/11 lutego/ 1918 w Nowoczerkasku), generał kawalerii 1917 armii Imperium Rosyjskiego.

Pochodził z rodziny kozackiej. Ukończył Michajłowską Akademię Artyleryjską w Petersburgu w 1882 i Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1889.

W czasie I wojny światowej dowodził 12 Korpusem Armijnym, od maja 1916 - maja 1917 8 Armią na Froncie Południowo-Zachodnim. Od czerwca 1917 ataman kozackiego Wojska Dońskiego, wybrany na zjeździe starszyzny kozackiej. W sierpniu 1917 wystąpił z programem zdławienia rewolucji. W listopadzie 1917 w demokratycznych wyborach do Konstytuanty wybrany deputowanym z okręgu Kozaków dońskich. Przywódca kontrrewolucji Kozaków nad Donem w l. 1917 - 1918 w wojnie domowej w Rosji. W czasie rewolucji październikowej 1917 prowadził walki zbrojne z oddziałami czerwonych (tzw. Kaledowszczina). Po klęsce walk przeciw bolszewikom złożył swoje pełnomocnictwa i popełnił samobójstwo wystrzałem w serce.

Bibliografia [edytuj]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. Moskwa 1973.