Nowoczerkask
| Nowoczerkask | |||||
 Sobór Wniebowstąpienia nocą |
|||||
|
|||||
| Dewiza: brak | |||||
| Państwo |  Rosja |
||||
| Obwód |  Obwód rostowski |
||||
| Burmistrz | Anatolij Wołkow | ||||
| Powierzchnia | 100 km² | ||||
| Populacja (2005) • liczba ludności |
180 800 |
||||
| Nr kierunkowy | +7 86352 | ||||
| Kod pocztowy | 3464xx | ||||
| Tablice rejestracyjne | 61, 161 | ||||
|
Położenie na mapie obwodu rostowskiego
  Nowoczerkask
|
|||||
|
Położenie na mapie Rosji
 Nowoczerkask
|
|||||
 47°26′09″N 40°05′55″E / 47.435833333333, 40.098611111111Na mapach: 47°26′09″N 40°05′55″E / 47.435833333333, 40.098611111111 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Nowoczerkask – miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim, nad Aksajem (dopływ Donu). Około 180,8 tys. mieszkańców (2005).
Miasto zostało założone w roku 1805 jako centrum administracyjne obwodu kozaków dońskich.
W 1917 roku w miejscowości urodził się Witold Łokuciewski – pułkownik pilot Wojska Polskiego, as myśliwski.
Podczas wojny domowej w Rosji Nowoczerkask był bazą kontrrewolucji w rejonie Donu. Ostatecznie Armia Czerwona wyparła z miasta "białych" 7 stycznia 1920. Podczas II wojny światowej miasto okupowane było przez wojska niemieckie od 24 lipca 1942 do 13 lutego 1943.
2 czerwca 1962 w miejscowych zakładach budowy taboru kolejowego (NEWZ) miał miejsce bunt pracowników, związany z podwyżką cen żywności, który został krwawo stłumiony przez ówczesne władze[1][2].
Oświata [edytuj]
- Południowo-Rosyjski Państwowy Techniczny Uniwersytet (były Nowoczerkaski Instytut Politechniczny)
- W Nowoczerkasku od 1991 mieści się Nowoczerkaska Suworowska Szkoła Wojskowa MSW Rosji.
Miasta partnerskie [edytuj]
Przypisy
- ↑ Wacław Bartczak: Krwawa sobota w Nowoczerkasku. Gazeta Wyborcza, 2 czerwca 2007.
- ↑ Jacek Hugo-Bader: W rajskiej dolinie wśród zielska. 2010. ISBN 978-83-7536-117-9.
|
|||||||||||
